Pats. Zo is het nog juni, moet je nog op vakantie gaan en is het vakantiewerk nog maanden ver. Nu is de vakantie net zo?n herrinnering als Istri?, Turkije, Spanje en meer. De fotoboeken staan gebroederlijk naast elkander, als een archief voor een reisburo. Lowlands is ook alweer geweest, ondanks de topper van deze editie met een geweldige sfeer (bedankt medeLLers!), dezelfde vlek in mijn hoofd als Pinkpop, Pukkelpop, Virus en eerdere edities. Het werken is ook alweer gedaan, ondanks enkele weken van meer dan 50 uur gesjouw met uw dierbare vakantiekaartjes en belastingbrieven niet meer dan een enkele kilo minder gewicht.

Alles komt en gaat, maar zo snel als nu leek het nooit te gaan. Ze zeggenw el dat de tijd vliegt als je plezier hebt, maar terugkeren van vakantie en weer gaan werken, is niet fijn. Het beleven van tijd als en soort kwadratische functie. Hoe ouder je wordt, hoe sneller het allemaal gaat.

Of is het juist relatief? Doordat je al meer ervaring (bah, wat een vies woord) hebt, alles een plaats weet te geven en rustig laat bezinken. Jonge mensen zullen zeggen ingekakt, wat negatief klinkt, maar wel de lading dekt. De verassing is weg, maar gelukkig niet het genot. Misschien niet meer zo explosief, maar wel met zekerheid. Mocht iets een beetje tegenvallen, ach, dan maak je er toch wel iets plezants van. Je weet dat het stappen toch wel leukw ordt en maakt je niet meer zo druk. En mocht het een keer tegenvallen, ach, dan ben je de volgende dag wat fitter. De druk is weg.

Ik doe zo mijn best om er wat positiefs in te zien, maar het wil niet echt lukken...

blog comments powered by Disqus