Snelweg als maat
Sep
14
Het westen. Je merkt het al op de snelweg, al voordat je het eigenlijk
westland binnenrijdt. Het wilde westen zou een betere benaming zijn. Of
er nu plek is of niet, men "eist zijn plek op de weg gewoon op", of om
het nog verbloemder te zeggen, "Men verdedigt zijn plek op de weg".
Zelfs al is er niemand binnen 150 meter op de weg, kiest die yup ervoor
om binnen 3 meter na het passeren weer naar rechts te gaan. Weg
afstand. Is er een keer geen ruimte, dan doet ie het ook. "Zo, ik rij
nu hier. Wat jullie doen, pech gehad." Helaas denkt iedereen ook nog eens zo, het blijft niet beperkt tot een enkeling. Vierbaans snelweg is zelfs niet meer genoeg. Daar komen al die klagers over flitspalen (die pas bij 130 flitsen) en controles dus vandaan. Ineens schiet er weer ??n op 2 meter afstand van mijn bumper 3 banen over omdat ie naar rechts moest, maar echt nog even die paar auto?s wilde passeren die zich wel netjes aan de snelheid hielden. De snelweg als maat voor beschaving. In de provincie de boeren, maar in de stad de asocialen. Voor mij is de keuze makkelijk gemaakt. Ego?sme lijkt hier een motto.
