Pfew! Dat is relaxed zeg! Ik heb nu de boodschappen als taak. Gewoon wanner het nodig is afwasmiddel en WC-papier meenemen. Heerlijk. Het moet ook gebeuren he. Ik loop toch al bijna dagelijks de Appie binnen en heb nu gewoon een voorraadje aangelegd. Wat een rust. Echt! Eerst had ik de ellendige taak van het schoonmaken van het rechter aanrecht. Ach, op zich viel dat ook wel mee, ware het niet dat de laatste tijd iedereen weer gewoon zijn afwas daar neerplempte. Mijn theorie werkte niet: Niemand heeft het er daar neergezet, dus het staat er ook niet, dus er is geen afwas, dus het aanrecht is schoon. Helaas. En de laatste tijd was ik helemaal de sjaak, omdat diegene met wie ik die taak had, weg was gegaan.

Maar ook iemand die als taak de boodschappen had. Waarom zou ik dan die taak niet overnemen? Omdat er dan helemaal niemand meer op het aanrecht staat? Toedeledokie, ik ben lang genoeg gek geweest. Er lopen er nu nog een paar rond die zelfs geen taak hebben. Het kan mij niet verrotten op dit moment. Ik ben het zat. De zooi hier. Not. Ik blijf me verbazen hoe moeilijk het voor sommige is om domweg alleen al hun eigen rotzooi op te ruimen. Gewoon binnen een paar uur weer twee borden op een schoongemaakt aanrecht, open vuilniszak voor de deur, halfvolle mokken op tafel, peuken op de grond, dat soort dingen.

Eigenlijk tijd voor een fotoreportage niet waar? Volgende week eens doen! WC?s op de foto, de badkamers, keukens. De halfaangebakken BBQ, de meuk op het balkon. O, en niet vergeten de geweldige mededeling van de huisbaas over het defecte bellenbord in gebrekkig Nederlands. ^O^ Ik voel een rage aankomen! blog comments powered by Disqus