Zagen.
Mrt
31
Op die geflipte kunst school naast de deur, zijn ze weer goed bezig. Een doosje probeert creatief te zijn met een boomstronk. Je kent ze wel, paars geverfd haar, broek met zakken aan de zijkant want tuinbroeken zijn nu eenmaal niet meer hip en eem bril uit het jaar nul. Met de handen in de zakken verteld ze aan de docent wat er moet gebeuren, want zelf mag ze niet met de kettingzaag werken. En wat voor zaag. Een electrische met een blad van grof geschat 40 cm. Het stuk populier is blijkbaar net te groot in doorsnede, want ze mag zelf wel met een wig gaan hakken. Wat dus niet lukt en weer komt de docent opdraven in zijn flitsende Ergon tuinbroek. Je ziet haar gewoon denken, hij wel, terwijl dat ding mij beter staat. Het enige moment dat haar handen uit de zakken gaan, is om aan te wijzen waar nu weer een stukje af moet, of om te gaan vegen na een kwartier *kuch* hard werken.
Vorige week waren ze ook al even bezig. Ik vraag me dan af wat ze de rest van de week doet. Een mooi verhaaltje verzinnen over de volgende 10 cm brandhout die eraf moet? Bidden tot Gaia dat het haar spijt dit stukje natuur nutteloos vernietigd te hebben? Of toch maar terug naar het tuinbroekpromotie team? Nee, weet je wat ik denk? Dat ze merkt dat er mensen in deze flat het zien en ze zich kapot schaamt. Terecht.
