Die filmwetenschappen of welke naam ze er nu weer aan weten te geven, ik vind het zo jammer. Natuurlijk maken die lui mooie reviews, maar het is allemaal zo standaard. Je pikt ze er meteen uit. Telkens dezelfde structuur, op zich handig, maar het wordt zo saai! Alsof ze een checklist hebben van aandachtspunten en dat simpelweg afwerken. Dat is mijn grootste probleem ermee. Het is zo ehm, zo emotieloos, zo strak en grijs. Nou weet ik ook wel dat ik juist de chaoot ben en in mijn stukjes van links naar rechts raas, maar geef toe, je weet niet wat je moet verwachten, behalve een dozijn tikfouten dan. Ik tik gewoon wat er in me opborrelt na het zien van de film. Zo vaak heb ik naderhand dat er nog wel een stukje was waar ik wat over zou kunnen zeggen, maar ach. Zo blijf je bezig.

Wel leuk hoor, dat je precies weet te vertellen wat de filmkorrel is en helemaal loopt te geilen op welke nieuwe cameratechniek er nou weer gebruikt is, maar wat voel je nou bij de film, meneer de recencent? Hartstikke leuk dat je massa's definieerbare feitjes en vergelijkingen met andere films - liefst de meest onbekende Kazachstaanse drama's - weet op te sommen, maar doet de film ook iets met je? Bijvoorbeeld in de Volkskrant kun je simpelweg vrijwel nooit ontdekken of de recencent z?lf nou met een glimlach de zaal verliet en al helemaal niet wat jij er nou van zult vinden. Hoogstends of hij het een meestewerkje vond op de wijze waarom de overgang van kleur naar zwart wit ten tijde van de aftiteling ging of de keuze van het lettertype van die aftiteling. G?????p.

Hoe vaak komt het nu dan ook niet voor dat critici een film genadeloos afkraken, maar het toch gewoon een regelrechte hit wordt? Om het wat lomp te zeggen, omdat het in hun elite kunstzinnig filmografisch geneuzel dan natuurlijk niet cool is om een film simpelweg mooi te vinden. Bah. Gewoon bang om buiten de boot te vallen. Uiteindelijk krijg je dan van die onbegrijpelijke clubjes, die alleen met elkaar kunnen praten, maar de "gewone" filmliefhebber uit het oog verloren hebben. Kom op, zeg gewoon dat je ontroerd was door een film en accepteer dat er mensen een andere e-mo-tie hebben bij die sc?ne waarop het zoontje een kikker uit elkaar liet spatten. Nee, geen bonuspunten als je de film weet waar dat stukje inzat. Kappen! Dan zijn ze het maar een keer niet met je eens!

Volgens mij komt het gewoon op risico neer. Ze zijn gewoon bang. En ik ben ook bang. Ik begrijp die reviews vaak ook nog. Ik ben gestopt met het maken van notities tijdens het kijken en ben gewoon weer gaan genieten van een film. Dan was er maar een slap einde, als ik met een goed gevoel de film verlaat, dat was het een goede film. Klaar. blog comments powered by Disqus