Best apart. Een "nee"waar bij gezegd wordt dat het een proteststem is, maar het tegen-kamp ziet het als een overwinning. een overwinning op wie? Het is een proteststem tegen de politiek, niet tegen de EU. Eigenlijk wist niemand waar het over ging en stemde vooral op gevleugelde uitspraken over oorlog en regressie, maar goed. De gehele Haagse politiek, dus ook de tegenstanders, blijkt te ver te staan van het volk. Feitelijk bestond het voor-kamp uit diegene die het positieve er wel van inzagen - het begin is er - (bovendien ondersteund door windhaantje Wouter Bos, wat keek hij blij aan het handje van JP) en het tegenkamp bestond uit negatieve beroepsoppositie - die het allemaal nog niet ver genoeg vonden gaan. En als het dus een proteststem is tegen de regering, dan is het dus geen stem over het onderwerp en kan de grondwet gewoon doorgaan. Achja, wat moet je met zo'n referendum, als ze eigenlijk altijd een nee opleveren? Het is gewoon bedoeld voor het gemak. Wij Nederlanders zijn lui. Op een paar beroeps, gaat er toch nooit niemand meer de straat op. Nergens een protest tegen de regering, behalve van wat hanenkammen. Pas als we een stembriefje in de bus krijgen, gaan we "protesteren". Dan is ineens de wereld te klein! Weg met het kabinet! We pikken het niet langer! Alweer niet? We wachten telkens op verkiezingen en nu dus het nieuwste gadget: Het referendum.

Nu is er wel een merkwaardige situatie. Normaal krijgt het kabinet de schuld van alle mogelijke oorzaken van een regressie of welke neergaande spiraal dan ook. Nu kwakkelen de koersen en is de euro niet meer heel zeker met alle gevolgen van dien door ons nee en het Franse nee. En wie z'n schuld is dat? Juist. Van partijen die eigenlijk nog nooit wat te zeggen hebben gehad. Onze economie dreigt naar de klote te gaan door de partij voor de dieren. We kiezen eerst een hele bende kamerleden omdat zij de experts zijn en vervolgens gaan we er tegenin omdat een geflipte schrijver in een radiospotje zegt dat hij tegen is omdat er nog steeds stierengevechten plaats vinden. Van poldermodel, het land der compromisen, zijn we ineens bikkelhard waar het gaat om een los punt, wat er soms nog niet eens toe doet. Nee, JP treedt niet af bij een Nee tegen Europa. Turkije baalt zelfs van de grondwet.

En dat allemaal omdat het hier gewoon te vaak pokkeweer is en de verf anders van je spandoekje afloopt. We wachten wel op de volgende verkiezingen om te protesteren, een referendum zie ik niet zo snel meer komen... blog comments powered by Disqus