Deze week "Imagining Argentina" gezien, die speelt ten tijde van het militaire bewind aldaar. Waar zeker 30.000 mensen verdwenen, in opdracht van een regering waar ook papa Maxima van deel uit maakte. De verantwoordelijken zijn en zullen nooit worden vervolgd. :{ In de film wordt niet echt ingegaan op de achtergronden of het precieze hoe en wat, gelukkig maar, het is tenslotte geen documentaire. Wel heel indrukwekkend, dat wel. Antonio Banderas heeft een gave, die hij pas ontdekt als zijn vrouw is "verdwenen". Hij kan zien wat er met de vermisten is gebeurd en gaat gebeuren. Op zijn eigen vrouw na, daar merkt hij alleen van wat er op dat moment met haar gebeurd. Frustrerend.

Wat daar gebeurd is, mag nooit vergeten worden, wordt ook in de film gezegd. Dat zou de regering wel als doel hebben, proberen te voorkomen dat er terug gekeken wordt. Ik kan het niet helpen, ik moet telkens weer aan familie Maxima denken. De Junta heeft ze waarschijnlijk ook geen windeieren gelegd. Maxima is volkomen geaccepteerd hier en zelfs papa is steeds vaker welkom, terwijl vele vermisten nog steeds niet terecht zijn. Argentini? is misschien gewoon de ver van mijn bed show voor te velen hier, er zit zeker geen olie, maar ik snap het niet helemaal. :{ blog comments powered by Disqus