Verhuizen
Per vijf augustus is het definitief. Mijn kamer is dan officieel niet meer van mij, maar geschikt voor de volgende student. Als die er komt, want een andere kamers taat ook alweer drie maanden leeg. vanwege de puinhoop door bewoners, of puur door de verhalen die de ronde doen over zowel wilde feesten - aangezien alle studenten tegenwoordig bloedserieus zijn natuurlijk de doodsteek voor een kamer - of over het beheer van De Key. Dat zal ik in elk geval niet missen. Mensen die het ondanks dat er meerder mensen, meerdere keren iets van gezegd hebben, toch maar weer om vier uur 's nachts op dinsdagavond door de gang lopen te krijsen. De rommel die sommige mensen weten te maken en nog niet eens in staat blijken eens per maand hun taakje te doen. De AH waar al het brood steevast is uitverkocht en de vijftien kassa's met slechts drie kassameisjes.
Wat ik wel ga missen? De toegang tot bepaalde literatuur in de bieb, hoe raar dat ook klinkt. Het fietsenhok waar die drie fietsen van mij niet eens opvallen. De metro bij slecht weer, de nachtwinkel met fatsoenlijke wijn en bier. En niet te vergeten, eenmaal per jaar de nabijheid van Schiphol. De plek op het balkon voor mijn hangmat, die zo tegen drie tot een uur of negen lekker de zon meepakt. En ook de treinreis. Ook vaak een crime, maar net zo vaak lekker uit het raam staren naar het voorbijzoevende landschap. Oja, huisgenootjes. Sommige dan. Denk ik. 
Bij deze dus te koop aangeboden: de Expedit boekenkast van Ikea. Lichte gebruikersporen natuurlijk, maar vooral verrijkt met een rolgordijntje van tqwee vakken breed, om wat kleren of iets anders netjes op te bergen. Kosten 50 euro, zelf in delen ophalen in Amsterdam Centrum. De rest van de meubels is het uit het raam flikkeren nauwelijks meer waard.
Twee hebben een verrotte ketting of tandwiel (U welbekend meiske, het is langzaamaan steeds erger geworden) De ene die een beetje doortrapt wordt de huisfiets, denk ik, de ander, mijn oudste, gaat gestript worden. Banden eraf, licht eraf, bagagedrager eraf en de rest is totaal verroest. Fiets drie is nog perfect, die gaat mee natuurlijk. Die heeft zelfs nog licht wat het doet! Helaas heb ik bij mijn ouders nog een fiets of vijf… Wielrenfiets, MTB, gewone, kleine, en een postfiets. 
Ik vind het bar jammer Kanoudter; ik las graag over wat er nu weer was gebeurd en vooral wat jouw ergernis kon opwekken… ‘t is een lastige taak, dat realiseer ik me, maar ik neem ‘m toch op me; deze zomer nog ??n dit-geloof-je-toch-echt-niet-wat-asociaal-van-mijn-huisgenootjes-verhaal…
Please?
