Jeugdliefde
Einde Extrema, omstreeks een uur of elf. Op weg naar de uitgang en de daar hopelijk nog intact aanwezige fietsen - het blijft Best he - volgde er uiteraard nog een korte stop bij de Dixies. Niet de band, maar de toiletten. Dat idee hadden meer mensen voordat ze de bus of auto in moesten. Voor de uitgang kwamen we zelfs nog wat bekenden tegen.
Althans iemand die mij kende. Uit de Altstadt, toen ik nog jong en onbedorven was. Ze was een vriendin van iemand die daar een potje stevig verliefd op me was, maar daar dus nooit iets van heeft laten merken. Althans, ik heb dat nooit opgepikt, een bekend kwaaltje. Het zou zo maar eens kunnen dat het een meisje was die ik ookw el zag zitten.
In elk geval vond ze dat ik toch nog wel goed terecht was gekomen, ondanks dat ik haar vriendin had misgelopen. Fijn. Voor hetzelfde geld vond ze nu achteraf dat dat ene secondje oogcontact op 14 december 1997 een ongelofelijke verspilling van tijd is geweest. En neemt ze me dat nu nog kwalijk. Ik zou zomaar ineens niet meer over straat durven. Je hoort zulke erge dingen over wraak. Gelukkig niets van dat alles. Nu nog uitzoeken wie het was...
