Borrel
Henny is weg, gestopt als postbode. En wij hadden nog zat bier over van de barbecue van een paar weken geleden. Een plus een is twee.
Drie, in dit geval. Ondanks een ruimschootste planning en promotie onder de zaterdagwerkers, zaten we met z'n drieën op het roemruchte balkon van het al even roemruchte postkantoor te Geldrop. Om half vier aan het lauwe bier met een aantal flesjes in vak wat Antartica probeert te imiteren. De rest van de postbodes was niet op komen dagen.
De meesten hadden zichwel gewoon afgemeld op de dag zelf met smoesjes als dat ze moesten voetballen of iets dergelijks. Prioriteiten lapzwansen! Een beetje sportenis hartstikke goed, maar actief werken aan een goede werksfeer en een hoge score op de sociale barometer is net zo belangrijk. En voetballen kun je elke dag nog.
Er was ook taart. Abrikoos en kersen, vanwege het afscheid dus. Kwam dat even goed uit! De avond van te voren keek ik al teleurgesteld in de diepvries waar géén brood lag. En de supermarkt was al dicht. Mijn ontbijt was dus een suikerwafel en een plak ontbijtkoek, de lunch een dubbele sandwich van het tankstation. Bij lange na niet vullend voor een manspersoon in de bloei van zijn leven met een pijnlijke knie en een wandeling van drie uur te goed.
Bier en taart vulde de leemte in mijn buik daarna des te beter. Smikkel ende smul. En aangezien we maar met z'n drieën waren, is er nog steeds bier over. Even kijken voor een gaatje in de agenda...
Hm, ik had me postbodes toch wel ingeschat als boel bier drinkende mannen..
