De eenzame fietser
Is de herfst begonnen? Zou het? Iedereen die die vraag stelt, zou opgehangen moeten worden. Ware het niet dat alle bomen ondertussen omgewaaid zijn. De straten stonden weer blank en de duivenpoep was weer van de voorruit afgewassen. Ik woon hier vlakbij een op en afrit van de Kennedylaan. Dat is een van de uitvalswegen die recht naar het centrum van Eindhoven afkomt en aanlsuit op de A50 en A58. Bovendien is het dé route om bij de IKEA en Burger King te komen op Ekkersrijt. Bij zulke buien is het natuurlijk altijd een mooi gezicht vanuit een flat. Zeker als 's avonds is en er wat bliksem aan te pas komt. Als een jonge hond sta ik dan voor het raam.
De Kennedylaan is niet zo heel lang geleden voorzien van een nieuwe laag asfalt, maar aan de regenwaterafvoer is nog erg weinig gedaan. Bij een beetje regenbui is er dus gewoon een gracht te zien op dat stuk waar de oprit samengaat met de weg zelf. Elke auto maakt daar net vaart om richting 70 te gaan en heeft dus al veel vaart. Vrot! Een watermuur van een meter of vier hoog aan beide zijden van de auto, mooi rood verlicht door het remlicht. Een wonder dat daar nog geen ongeluk is gebeurd.
Zou dat niet een leuke nieuwe Ter Land, Ter Zee en in de Lucht kunnen zijn? Rijd je auto in de sloot. En dan wie de meeste omstanders nat krijgt. Want ja, ook hier is er een fietspad naast de weg en aangezien ik in het bezit ben van een fiets: Grumbel.
Ik heb de Kennedylaan net zelf gereden. Op sommige stukken zag je door al dat opspattende water geen hand voor ogen.
