Okt 11

Zondag was de Marathon hier in Eindhoven, ik heb maandag en dinsdag gewerkt en ben 's avonds lekker naar de Fontys en ik ben geen half uur eerder opgestaan voor een logje op tikfout. Vandaar een gat, je zou zeggen dat ik nu genoeg te vertellen heb. En dat is ook wel zo. De belangrijkste conlusie is dat ik toch maar weer met een klein notitieblokje moet gaan rondlopen in mijn jaszak. Dat heb ik al een tijdje niet meer gedaan, maar ik heb zovaak van die 'malle' gedachten die perfect hier zouden passen, dat ik die uitgave wel kan verantwoorden.

Dat komt wel, eerst wat goed nieuws. Gisteren hadden we de eindpresentatie van het project op de Fontys. Natuurlijk was het geheel nog verre van perfect. We zijn net een paar weken gestart en de boeken hebben nog geeneens ezelsoren en koffievlekken, maar ook vanwege andere opstartproblemen. Het emailen en gebruik van het forum, wat toch noodzakelijk is bij deeltijd studeren, had nog niet iedereen direct onder de knie. Daar gaat natuurlijk een hoop tijd mee verloren. Misschien was dat de hoofdreden, maar meer dan eens werden deadlines voor indiviuele inbreng niet gehaald. Da's jammer. Zeker als je toch verder moet. Wat dat betreft, heb ik wel het idee dat ik mijn aandeel meer dan geleverd heb. Ondertussen heb ik wel zoveel studie ervaring opgedaan, dat ik dat wel eruit weet te distilleren en mezelf ook niet voor alles verantwoordelijk ga voelen, zeker niet als je gezamelijk een duidelijke taakverdeling hebt gemaakt. Uiteindelijk zou iemand deze laatste presentatie doen, maar zelfs dat bleek even niet helemaal goed te gaan, vanwege afwezigheid en late respons.

Eigenlijk totaal onvoorbereid, had ik dus het woord. Dat bleek best redelijk te gaan, zeker voor zo'n eerste keer. Natuurlijk wist ik de achterliggende gedachten en de analyse van ons concept, dus inhoudelijk zat het er allemaal wel in. Ik was ook erg bewust bezig met rust te bewaren en te luisteren naar anderen. Expres was ik aan het hoofd van de tafel gaan zitten, zodat ik iedereen kon zien en vooral of de anderen uit het groepje wat wilden zeggen, zodat ik niet de enige was. Toch iets wat ik dus al opgepikt heb in die korte tijd. En dat bleek bij de korte nabespreking ook goed te zijn bevallen. En vooral, dat ikzelf achteraf het geheel nog goed in mijn hoofd had zitten. Wat en vooral hoe dingen gezegd werden. Wat ik de volgende keer anders zou proberen en aandachtspunten. Zoals gewoon soms wat minder onzeker overkomen. Duidelijker achter je idee staan. Geen 'ik denk', maar 'ik weet'. Ik kan me eerdere presentaties herinneren, lang geleden waarin je wat vertelde over je mini-scriptie, waar alles gewoon als een waas voorbij schoot en je achteraf geen idee had van tijd en plaats, alleen van je bezwete rug.

Nee, dit beviel me wel, deze keer. Puur door inhoudelijke kennis, als bewust zijn van het overkomen, ondanks dat het misschien qua structuur wat onvoorbereid was, kwam het wel enthousiast en onderbouwd over. Op een gegeven moment zag ik zelfs nog wat extra kansen, wat niet van te voren op papier was gezet. Het paste wel perfect bij het hele concept en sloot aan bij de vragen vanuit de 'klant'. Eigenlijk hoop ik dat de volgende presentatie niet al te lang op zich laat wachten en ik de nu weer opgedane kennis weer verder kan gaan uitproberen. Dat is het toch. Je kunt het nog zo mooi verzinnen, je moet toch afgaan op hoe de groep erop reageert en daar flexibel op ingaan. Dan maar een stuk weglaten en juist iets anders uitgebreid vertellen. Je kunt het alleen leren door te doen en het is nu wel weer gebleken dat ik - op het moment van presentatie zelf althans - geen last van podiumvrees heb. Er valt nog veel te verbeteren, altijd, maar bring it on!




blog comments powered by Disqus

Chantal : Chantal

blij weer wat te horen van je, druk baasje

(E-mail ) (URL) - 11-10-’06 15:55