Stempelen
Daar sta je dan. 's Ochtends om een uur of acht inde rij voor de kaartjesautomaat. Nog ruim 6 minuut 23 om je trein te halen. Voor je in de rij slechts drie mensen.
Toch begin je je al snel zorgen te maken of die, nu 5 minuut 12, afdoende zullen zijn. Waarom probeert die vrouw eerst haar pinpas te voeren aan het gele monster? Ze had 'm er bijna in. En toen kreeg ze hem er bijna niet meer uit. Dat beloofde wat, voor het intoetsen van de bestemming.
Maar dat liet ze aan de volgende persoon over, zo rond 2 minuut 46. Waarom drukt iemand in hemelsnaam op de E, als ze uiteindelijk naar Weert blijkt te moeten? Ja, dan verschijnt Weert niet op het scherm nee. Wel een hele rits andere plaatsjes. Die natuurlijk allemaal eerst aangewezen moeten worden.
Rond 1 minuut 8 koos ik er maar meteen voor om drie retourtjes te kopen, zodat ik morgen en overmorgen niet in de rij hoef. Wel stempelen op het perron, maar zo vroeg in de ochtend bezetten de hangjongeren de doorgang van roltrap tot stempelautomaat nog niet.
Hup, kaartje in de automaat.... Kut. Drie kaartjes voor 7 november in plaats van blanco. Zucht.
Ik kan me vaag een spreekwoord herinneren wat hier wel zou passen. De kernwoorden zijn ‘haast’ en ‘spoed’.
Z??? herkenbaar. De NS heeft blijkbaar in de gaten dat dit vaker voor komt en is erg klantvriendelijk (in tegenstelling tot die automaten) Formuliertje invullen, opsturen en afwachten (wel veel langer dan die 6 minuut 23).
