Ochtendritueel
Toch is het wel lekker, op vaste tijden werken. Ik was uiteraard ook gewoon bang dat het een sleur zou worden, maar dat ritme 's ochtends doet me wel goed. Iets voor zeven de wekker, brood uit de vriezer, douchen, scheren haartjes kammen, boterhammetje eten.
Ja, ik heb nog steeds mijn haartjes op mijn bolleke, ondanks dat de witte er uit getrokken worden.
Even snel de email checken en hop, op de fiets naar het station. Na de brug meteen vol ind e remmen omdat die automobilisten niet snappen dat fietsers voorrang hebben en bij het stoplicht in de remmen omdat die automobilisten een rood verkeerslicht niet snappen. Daar kan je wel heel principieel doortrappen, maar ach. Ik ben ook niet gaan stemmen voor de provincie.
Op het station het krantje aanpakken van de man met de glimlach die er altijd staat en door naar het perron, waar de trein om 7:59 vertrekt richting Weert. Dar zorgen dat je voor op de stoet van de forenzen loopt, want die steken allemaal direct na het verlaten van de trein een peuk op. En op kantoor!
Wat een ellende he. Maar ik heb de film Signs gezien en ik wist dat het ergens toe moest dienen. Zulke rituelen ontwikkel je niet voor niets. Gisteren begonnen ze een paar straten verder damwanden in de grond te rossen. Iets na zeven al natuurlijk, zoals het hoort in de bouw. Dat herinner ik me nog wel van de flat in Amsterdam, waar de criminele organisatie De Key 11 maanden aan het renoveren was alleen om een deur te vervangen. Nu gaat het feestgedruis dus aan me voorbij en kan ik met volle teugen genieten van de de groei van een nieuw flatgebouw, pal naast de deur. Ik moet er eigenlijk een camera opzetten, elke dag een foto maken zodra het de hoogte in gaat he.
P: Google is your friend. Bouwvakkersspleet oid.
C: Regelmatig verslapen ook niet?
