Schooltas

Apr 02

Iedereen heeft wel zo'n mooie leren tas gehad voor zijn schooboeken, in diarree-bruin. Als brugpieper wist je er geen raad mee. verdorie, kan dat niet gewoon in een rugzak? Dat ding was niet te tillen, er zat alleen een hengsel aan en bovendien wassie oerlelijk. Moeder natuur was het daar met je eens en zorgde al snel voor een groeispurt. Leve de biceps.

En al snel liep je met die tas op je arm, of hield je hem simpelweg vast aan de klep. Heel nonchalant zwierde de tas dan lansg je lijf. Hoe moet dat eruit gezien hebben eigenlijk. De meeste tieners zijn toch al ietwat slungelig, maar het betekende wel dat je cool was. Grote tas, boeien, ik heb bi-ceps. Alsof die tas er niet was, want die tas was oerlelijk en slechts de manier waarop je ermee liep een statement. Hoe meer slijtage, hoe beter.

Donderdag stond ik in de lift met een oude posttas. Zo'n rode, die we eigenlijk niet meer mogen hebben. De riem wa sondertussen roze verkleurd en het leer op alle hoeken vervaagd. Maar rood is niet lelijk en bovendien past er makkelijk een ordnerdje of twee in. Zonder dat het een lelijke aktetas is. Want kom op zeg, ik ben geen kantoorslaaf ofzo. Deze tas is cool. Bij me in de lift stond een andere man, toevallig een postbode die mijn tas zag. Hij keek vol afgunst.

Heb jij nog zo'n tas? Houden hoor, die zijn gewoon echt fijn. Ik wou dat ik er ook nog een had. Die nieuwe zijn gewoon echt lelijk én onpraktisch.

Sommige dingen veranderen nooit he.