Routine

Mei 04

Mensen zijn gewoontedieren. Ik uiteraard niet, maar het wordt me wel opgedrongen. Elke maandag en dinsdagavond naar de Fontys voor wat lesjes in communicatie, doordeweeks om 6:45 op om naar 't werk te gaan, zaterdags naar de TNT en op die dagen natuurlijk ook de routine van eten, slapen en sanitaire stops. Een ochtend niet gepoept, is een middag met buikpijn. Zoiets.

's Ochtends pak ik dus de trein naar Weert. Lekker stilzwijgend in de coupé langs wat bosjes, weiden en een incidenteel reetje. De mensen die op het perron staan te wachten op dezelfde trein zijn ook al te herkennen. Maar niemand zegt iets uiteraard. Brabanders, het zijn net Nederlanders. Iedereen gaat ook ongeveer op dezelfde plek staan.

Die routines sluipen er gewoon in. Achterin instappen, dan kom je mooi uit bij de uitgang in Weert. Beetje doorlopen dat je niet net achter de bende nicotineverslaafden komt te lopen. Die steken uiteraard meteen zodra ze buiten zijn een peuk op, een kwartier zonder sigaret en straks op kantoor, oei. Maar dat het me nu zelfs opviel dat er iemand gestopt was met roken, da's toch wel eng.