No claim bij de CZ

Okt 15

Mijn knie deed au. Nouja, soms nog en beetje, als ik echt teveel heb gedaan, maar dat ligt dan meer aan m'n houding dan dat er echt iets mis is. Patello femoraal pijnsyndroom heette het een dik jaar geleden. Het komt er op neer dat m'n knieschijf een beetje op de verkeerde manier over m'n knie heen stuitert met irritatie aan de achterkant tot gevolg. En in mijn geval dus omdat die schijfjes nogal los zitten en m'n knieën ietwat kunnen overstrekken. Ik ben een Barbie.

De oplossing was echter vrij simpel, effe wat fysiotherapie en vooral zelf goed opletten dat ik niet met m'n knieën in het slot ga staan. Niet als een wijf gaan staan dus. Dat gaat eigenlijk best goed. Soms als ik wat lam aan de bar hang, gaat het wel eens mis, maar dat merk je de volgende dag pas. Of ik moet een hele dag aan het sjouwen zijn geweest, zulke dingen.

Diagnose
De diagnose leek echter een stuk minder makkelijk. Eerst naar de huisarts, die dacht meteen aan iets met m'n miniscus en stuurde me door naar de orthopedisch chirurg, met spoed. Vooraf röntgenfoto's laten maken en afwachten. Uiteindelijk prikte hij eigenlijk alleen een keer onder mijn knieschijf en vroeg me mijn beenspieren aan te spannen. AU! De diagnose was dus zo gesteld.

No claim
En nu kreeg ik een brief van de CZ. 130 euro voor vijf minuten en een rol tape, ten laste van mijn no-claim teruggave. Klote. Maar wat ik me nu dus afvraag, als het zo simpel was - en is -, waarom wist de huisarts dat dan niet? Ik had gewoon direct naar de fysiotherapeut kunnen gaan en het was opgelost. Nee, die miep die niet haar patiënten aankijkt maar uit de PC weet te halen wat er scheelt, brak liever in paniek uit. De specialist was volgens mij ook verbaasd, maar zoiets kan ik nu natuurlijk niet meer achterhalen.

Zou de CZ zelf hier nog achteraan kunnen gaan? Natuurlijk is 130 euro voor hen de moeite niet. Voor mij wel. Toch maar eens een emailtje aan wagen...