De box staat al middenin de kamer en is nu eerder een kooi voor knuffels. Ondertussen zijn er al genoeg rompertjes binnen gekomen om de komende twintig jaar te zijn voorzien van handschoenen en poetsdoeken, dat wil je helemaal niet weten. Daarom moet je klossen onder je bed! Die moet helemaal niet zo hoog voor de kraamzorg of de bevalling zelf...

Nee, doordat je bed ineens een dertig centimeter extra de hoogte in vliegt, heb je meteen een boel extra ruimte! Ineens kunnen er in plaats van een paar schoenendoze, hele verhuisdozen onder je bed. En het is ook een stuk fijner met stofzuigen. Of voor die lading knuffels.

Ondertussen heb ik al wat gelezen in de sprookjesboeken. Manon heeft met haar verjaardag van mij een groot verzamel boek gekregen met kinderversjes en liedjes. Juist, die met tekeningen van Rien Poortvliet met als thema de Kabouters. Jantje zag eens pruimen hangen, als appelen zo groot. Maar hoe ging het ook alweer verder?

Straks ken ik ze weer allemaal uit mijn hoofd. Naar bed, naar bed, zei Duimelot... Moderne versjes moeten ook kunnen toch: