Zo, dat was weer een druk dagje. Zowel 's middags als 's avonds weer bezoek gehad en in de pauzes tussendoor maar aan de studie. En de afwas, stofzuigen en de vuilnis weggebracht. Op de planning staat nog om tijdens het voeden even de was op te hangen, ik moet toch wachten. Papa's taak is namelijk het verschonen van Roos, tussen twee voedingen in. Dan kan mama namelijk mooi blijven zitten in de stellage van kussens die zich om zich heen heeft gebouwd. In elk geval gaat dat allemaal goed!

Al die verhalen die je hoort. in elk geval is een ding zeker, Roos is geen huilbaby. Wat een drama verhalen komen er boven tijden sommige kraambezoeken zeg. Babies op de badkamer met handdoeken onder tegen de kieren van de deur, mensen die om de beurt ergens anders gaan slapen...

Gisteren was Roos wel wat hangeriger, maar dat waren gewoon wat krampjes. Buikje werd keihard, en even een paar minuutjes traantjes. En daarna lag ze weer te slapen. Bij voorkeur bij papa op schoot en owee al sje haar dan weer in d'r bedje legt! Moeten we niet intrappen, ons kleine prinsesje op de erwt!

's Nachts gaat het helemaal nog perfect. Goed je moet er uit. Maar ik val al bijna tijdens het voeden in slaap. Dan krijg ik een por en mag ik braaf met een luier, wat doekjes en wat zalf aan de slag. Roosje weer even aan de borst...

IEUW! JULLIE GEVEN BORSTVOEDING!!!

Uhuh, Roosje hangt een twaalf keer per dag aan mama vastgezogen ja, letterlijk als een octopusje. Laat pas los als ze voldaan is. En dat betekent dat ze ramvol zit en zo nu en dan nog een bonus geeft. Soms in de vorm van een boertje plus, soms ook direct wat geborrel aan de andere uitgang. Drink zelf maar eens wat teveel melk en je weet wat ik bedoel.

En het is zo de moeite waard!

blog comments powered by Disqus