Roos kreeg een spuitje
Roos kreeg een spuitje en moest een beetje janken. Een beetje heel hard janken. HEEL HARD! Niet zo gek natuurlijk, toen ze de hielprik kreeg, hadden wenog zo beloofd dat het nooit meer zou gebeuren. En nou, na even gespeeld te hebben met een mevrouw van het consultatiebureau, hop, ineens pijn. En niet aan een been, maar beide benen!
JANKEN!
Daar hadden ze papa ook wel eens voor kunnen waarschuwen! Weet je hoe groot zo'n naald is die ze inzo'n klein dabbertje duwen? Het verbaasde me dat ie er niet aan de andere kant uit kwam! Ik hoop dat Roos het me ooit vergeeft. Ik heb in elk geval gewoon die dame met de spuit de schuld gegeven. Vooralsnog lijkt het te werken, zodra ze in mijn armen ligt, is ze stil.
Even duimen dat het zo blijft. Althans, tot ze nog meer is gegroeid. Er zijn grenzen aan mijn spierkracht.
blog comments powered by Disqus
Het is ook niet niks zeg, zo’n spuit! En helaas moeten onze meiden volgende maand nog een keer.
Eva was overigens erg flink, even huilen maar daarna gelijk stil.
Ze is zo stoer soms O+
W: Doen we.
M&E: Ja, ze werd gelukkig wel weer stil, geen dikke benen of koorts trouwens. Pfew.
Gebruikte Tags: huilen, inenting, roos