Feit: Ik zat in de bus.
Feit: Het bankje was voor twee personen.
Feit: Er waren nog bankjes leeg.
Feit: De dame kwam ruim na mij de bus in.
Feit: Ze paste door de deur.

Maar toen...

Feit: Ze was ruim boven gemiddeld qua gewicht.
Feit: Die bankjes waren voor twee gemiddelde personen.
Feit: Toch vond ze het nodig om naast mij neer te ploffen.

Er waren nog plekken zat in de bus en ik had mijn tas nog om mijn nek. Die kon ik nog nét op tijd helemaal op mijn schoot leggen, voordat het een tasje vol diamanten werd. Ik zat gewoon letterlijk in de kreukels. Mijn rechterzij werd al helemaal warm en ik zweer het, mijn voet begon al te tintelen en werd langzaam gevoelloos.

Genoeg over mij: Wat dacht ze? Die plek heb ik gereserveerd? Omdat we politiek correct iemand niet meer dik mogen noemen, is ze ook niet meer dik? Er waren gewoon nog hele bankjes vrij, vlak voor vertrek zelfs. Zucht. Wat had ik moeten doen? Opstaan en ergens anders gaan zitten? Lijkt me ook erg pijnlijk en ik laat me toch niet weg jagen? Ja, ik weet het,  ik ben misschien een beetje negatief in de eerste alinea's. Prildaar effe doorheen en denk even mee. Wat zou jij doen in zo'n situatie? Echt? Dus niet achteraf, maar als er iemand zo ineens naast je komt te zitten zonder waarschuwing? Wat zou je doen en wat zou je willen doen?

Achteraf: Volgende keer doe ik dat toch wel, opstaan en ergens anders gaan zitten. Nu voelde ik me niet prettig, terwijl het toch echt haar probleem is. Tenzij ze het niet als probleem ziet. Waarom zou ik er dan wel een probleem van maken door te blijven zitten?