Roos gaat morgen vriendjes en vriendinnetjes maken. Ze gaat de eerste dag naar de kinderopvang. En dat is best spannend. Het is de eerste dag dat ze mama langer dan twee uur niet ziet, al is dat misschien spannender voor mama.

Roos gaat naar Droomwereld, vlakbij Manon's werk, lekker makkelijk. We zijn eerst ook op andere plekken wezen kijken, zoals Korein in de Poeierstraat in Eindhoven. Die is dan weer dichterbij de plek waar ons nieuwe huis wordt gebouwd. Het gebouw was leuk, het personeel niet te flauw en Korein komt straks ook te zitten in het nieuwe spilcentrum in onze nieuwe wijk.

Na het rondneuzen, stapten we in de auto en keken elkaar aan. Tja. Die werd het dus niet. Door het volk wat er kwam. Die kinderen kunnen er niets aan doen, maar om daar een baby van drie maanden te zien zitten met een Niké-oorbel, dat was ons net iets te. Hoe fout klinkt dat: Niet ons type mensen. Haast iets om je voor te schamen... Ach, Droomwereld was minstens net zo goed en we konden ook geen reden verzinnen waarom die het niet zou worden. Dan mag je best voorrang geven aan je intuïtie, de komende weken moeten we Roos er wel met een goed gevoel naar toe kunnen brengen.

Of dat morgen al met een goed gevoel gaat gebeuren, de eerste keer dat we Roos uit handen geven? Gelukkig is Manon de hele dag nog vrij en kan ze altijd Roos eerder op gaan pikken. Een soort heimwee dus. Al zal dat misschien toch niet gaan gebeuren, als ik zo in de agenda kijk. Zodra ik na het werk thuiskom, moet ik niet vergeten een complimentje te maken over haar kapsel en ook even goed kijken of ik geen nieuwe broek of blouse zie.