Het verdriet van Itali
Hugo Claus is dood. De multikunner was vooral bekend van Het Verdriet van België. Mooi boek. Ik weet nog goed toen ik 'm las, het werd ook een beetje mijn verdriet. Ik had het boek mee op vakantie richting Italië met een toenmalig vriendinnetje en familie. Die vonden het maar raar, zo'n dik boekwerk mee. Wat moet je er mee?
Halverwege de vakantie was het boek uit. Gelukkig circuleerde er wel meer boeken in het vakantiehuisje, want er ging welmeer uit die vakantie. En Hugo Claus zei het zelf alzo mooi, een boek bevat een andere realiteit. Schrijvers moeten ook geen poging doen om de werkelijkheid te vatten. Al zou het lukken, wat voor zin heeft het om twee keer dezelfde wereld te hebben? Al is een reserve tegenwoordig wel prettig, de huidige is bijna op.
Enfin, van het boek staan me nog maar flarden voor de geest. Het is toch alweer een jaar of negen geleden en ik had goede redenen om de herinneringen aan die vakantie niet echt fris te houden natuurlijk. Toch zijn er wel een aantal dingen blijven hangen, zoals met de trein naar Venetië en de lekkerste pizza die ik ooit heb gehad. Iets met spinazi en een zacht ei erop. En hele grote bijen.
De rest, tja, daar hebben we het maar niet over. We zijn allemaal ooit jong geweest toch? Tijd om Claus' boek nog maar eens uit de kast te pakken. Het verdriet van Italië mag natuurlijk niet het Verdriet van België vervangen.
blog comments powered by Disqus
N.a.v. het overlijden van Claus was er een item over boeken en lezen (Netwerk meen ik). Het blijkt dat veel mensen wel boeken kopen, maar ze dan niet lezen. Allemaal voor het oog van de buitenwereld. Het verdriet van Belgie viel onder die boeken. Velen hebben het, maar nooit gelezen. Ik heb het niet, maar ga het wel aanschaffen EN lezen
@C: Nou, ik heb geen boekenkast. Alle boeken liggen onder het bed bij mijn ouders, te wachten op het nieuwe huis. Wel allemaal gelezen! Dat is de tegenover gestelde wereld idd…
Gebruikte Tags: hugo_claus, italie, vakantie