Ex-Postbode

Apr 24

Mijn laatste loonstrookje van de TNT, TPG, Koninklijke TPG Post, PTT, KPN, TNT Post Groep... Ehm, ik bedoel het postbedrijf met de rode kleur. Nee, oranje. En al die tijd heb ik heerlijk gewerkt onder mijn baas Henk. Oja en René, Geert, Wim, Rob, en nog een paar.

Kortom, na dik elf jaar ben ik gestopt als zaterdagwerker. Nooit gedacht dat ik er zolang zou werken. Het was immers een bijbaantje. Wel eentje die goed verdiende, al moest je er wel elke zaterdag voor komen. En zoals bij elke baan met ploegen en diensten, was het vrij vragen vaak genoeg een probleem. Vaak genoeg was dat probleem ook wel op te lossen met wat gepuzzel, maar soms ging het ook mis.

Zoals die keer dat ik zeker wist dat ik gekozen verlof had. Het systeem zat namelijk zo, dat je ergens in december een lijst kon indienen voor gekozen verlof, voor het komende jaar. Handig voor de planning, maar niet zo handig voor studenten. Enfin, ik had dus voor ergens in juni vrij gevraagd en gekregen, voor Awakenings, in de tijd dat het nog gewoon leuk was in de Westergasfabriek voor de verbouwing. Dat was op een vrijdag. Dus zaterdagvroeg zitten we in de tram terug naar mijn kamer. He, kijk daar een postbode in de regen! Hi-la-ri-teit allom.

Thuis zie ik een gemiste oproep op mijn telefoon. De Post. Waar ik zat. Tja, het was al opgelost, het had niet veel zin meer om te komen natuurlijk als ik in Amsterdam zat. En dan maalt het door je hoofd, ik had toch vrij? De zaterdag daarna bleek ik dus gewoon vrij te hebben, alleen was het niet goed in de compjoeter terecht gekomen. Heerlijk.

Zal ik het missen? Vast wel. Wat collega's, maar ook het lopen zelf. Van de dik acht uur dat mijn contract stond, liep ik toch meestal wel bijna de helft op straat. En wat te denken van de koffie! Nu moet ik nog een maal terug, om mijn kleren in te leveren. Toch maar eens plannen met een kratje Bavaria erbij.