Amsterdams vond ik maar gesnauw. Ik was natuurlijk Brabants gewend en de grapjes over zachte G's komen natuurlijk niet uit het niets. Manon woonde en werkte toen ook gewoon in Eindhoven. Ze zei vaak dat ze wel steeds platter ging praten door de échte Brabanders om haar heen. Daar had ik natuurlijk in Amsterdam een stuk minder van. Natuurlijk neem je wel iets over van de spreektaal en uitspraak van de mensen om je heen, maar zo erg zoals sommige presteerden, dat is me gelukkig niet overkomen. Dat echte studentengebrabbel, volgens mij moet je daar echt je best voor doen. 

Een cursus of zo. Nu werk ik zelf alweer een twee jaar tussen de Brabanders. Of eigenlijk Brabanders en Limburgers hoofdzakelijk. Die laatste is dan ook wel een categorie apart. Zet twee Limburgers bij elkaar en ongeacht de rest van de groep zetten ze een schakelaar om en praten ze dialect. Dat blijf ik toch iets aparts vinden.

Ikzelf merk nu wel wat Manon bedoelde. Laatst had ik een twee korte interviews afgenomen en lekker handig opgenomen met een voicerecorder. Bij het terugluisteren om het geheel op te schrijven, hoorde ik ook mezelf uiteraard. He, dat was toch iets anders als een paar jaar terug. Of ik erop moet letten, ik weet het niet. Je bent wie je bent immers. Enigste in plaats van enige en nog wat meer. Mocht je me nog een keer spreken binnenkort, heb ik hieronder vast een korte cursus Brabants voor je neergezet:

Chantal :

Ik heb die aflevering van Draadstaal gezien, hilarisch… bedankt dat ik het nog eens kon zien hier.

(E-mail ) (URL) - 04-08-’08 12:03

Noud! :

Graag gedaan. Ik vond niet alles van Draadstaal even sterk trouwens. Misschien teveel verwacht.

(URL) - 04-08-’08 22:21