Ik kijk te weinig TV, ik weet het zeker. Dat komt natuurlijk door de drukte met de studie en Roos, dan zit je gewoon een stuk minder lekker op de bank met een Jupiler en hamka's. Niks geen Prisonbreak en Expeditie Robinson, maar gewoon overleven in de dagen die 25 uur horen te hebben.

Daardoor mis ik dus ook reclames. Zoals van de overheid die ons een beetje bijpraten over welke wetten en regeltjes er nu weer verzonnen zijn, daar in Den Haag door de grote helden die voor slechts het schamele bedrag van anderhalve ton per jaar een van hun commissariaten opgeven in ruil voor een mooi netwerk en de staat op hun CV. Ahum. Die briljante Postbus 51 spotjes dus. Aan de ene kant is al het geweld in Amsterdam ZO en de anorexia in Schubbeklazinaveen de schuld van wat de TV ons voorschotelt, maar aan de andere kant weet welk spotje van de overheid zelf dan ook iets te bereiken. Een vreemde wereld.

Enfin, ik heb dus compleet het spotje gemist dat brommers van links voortaan voorrang hebben. Toeter en vroar. Nouja, Vrot, het was een bromscootertje. Niks aan de hand, hij hoefde niet eens te remmen. Meneer vond dat de gehele rijbaan vrij moest zijn of zo. Want mama, wees gerust, voorrang of niet, ik kijk nog steeds of ik wel voorrang krijg en of er ruimte genoeg is. Bovendien vond onze grote ereburger dat hij ook nog het recht om me daarna achterna te rijden en me een mafkees te noemen. Ik zei daarop terug dat verkeer van rechts nog steeds voorrang heeft, en dat ik hier geen zin in had. Gelukkig droop hij af. Wat moet je nou met zulke mensen? Goed, dat ze gewoon een defect hebben op het gebied van verkeersregels, da's een.

Maar ook een beetje fatsoen? Wat schiet je hier nou in hemelsnaam mee op? Al had hij voorrang, dan was er in eerste instantie eigenlijk al geen probleem, maar ook om daarna nog even je recht te willen halen en daarvoor een stuk terug rijden. Een heel stuk, want ik was op mijn überschnelle fiets met versnellingen. Alleen de luchtweerstand van mijn fietstassen verhinderd dat ik geflitst wordt met 50. Daar wil je dus met pijn en moeite op je stinkende bromscooter achteraan. Ik had 'm eerst niet eens in de gaten, door de suizende wind langs mijn oren.

Zou hij ook een weblogje hebben en nu een stukje aan het tikken zijn met zijn kant van het verhaal? Hoe zou dat dan gaan? Zou hij Joran kennen?