Een knalletje op straat. Het is weer zover, over een paar dagen trekken alle stoere papa's met hun Opels naar de Zuiderburen om daar het betere knalvuurwerk in te slaan. Bijna Nieuwjaar en we schieten weer even een paar vuurpijlen de lucht in ter waarde van de totale begroting van Zaïre. Moet kunnen, wat hebben zij daar in donker Afrika eraan als wij ook niks leuks doen?

Hier in de straat fietsen al wat jongens met nog stoerdere papa's. Zij hadden namelijk al vuurwerk. Knal. Knal. Op de fiets - mét licht, hun papa was dus wel heel verantwoordelijk - zwalkte het groepje over de straat. Rechtsaf de parkeerplaats op, achter de garages door op zoek naar een gat of iets om weer een rotje in te duwen. Manon vond dat ik me niet zo moest aanstellen. Nouja, in elk geval me niet druk moest maken en de papa uit te hangen. 

Dat maakte me toch ietwat ongerust. Voor hetzelfde geld valt zo'n rotje verkeerd en zit heel Eindhoven zonder riolering. De wonderen zijn de wereld nog niet uit, maar dat wonder zou wel erg stinken. De stoere jongens draaide af langs de flat. Ik ging toch maar even wat beter kijken. Een stopte bij de deur. Ganz geil, een rotje in het portiek! Wie weet ligt er wel een zwerver die zich helemaal verrot schrikt en met een kapot bierflesje erachteraan gaat. Snel zou de vuurwerkheld dan zijn achterlicht uitzetten en er vandoor fietsen. Knal knal.

Maar nee. Meneer begon aan het zadel te plukken van een fiets die daar stond. Ik opende het raam en blies op mijn vingers. Ik was niet de enige, er klonk nog een fluitje en wat mensen riepe keihard ^Hé.. Als een speer ging hij er vandoor, maar vergat zijn achterlichtje uit te zetten. We konden hem dus mooi de hoek om zien gaan. En ik voelde me trots! Want ik had keihard opgetreden tegen dit verderfelijk gedrag! IK BEN EEN VOLWASSEN PAPA!

Van zeven hoog met m'n hoofdje uit het raam.