Zo.

Daar zijn we weer. En potverdikke, zonder spannende verhalen! En dat terwijl ten tijde van het vorige postje de flat nog verkocht moest worden en nog flink geklusserd aan ons spiksplinternieuwe huisje. Niet dat we er nu zijn, maar het lijstje met puntjes wordt steeds korter en de puntjes ook steeds meer de puntjes op de i.

De flat is verkocht! Zelfs nog netjes in 2008, om precies te zijn zaten we maanden 29 december bij de notaris. Uiteindelijk is het toch nog rap gegaan. De flat stond sinds juni te koop en met maar liefst vijf kijkers konden we ons gelukkig prijzen. Helaas geen bod, al had de laatste kijker wel een maximumbedrag genoemd. Daarvoor wilde deze Rus eerst nog even kijken of hij wat beters kon krijgen. Dat ging 'm niet lukken, voor een 130k een flat in Eindhoven met twee slaapkamers. Althans, niet zonder exorbitant hoge servicekosten en ander gekke addertjes in de badkuip. 

Kortom, na een belletje met de makelaar wilde hij toch graag nog een keertje komen kijken wat onderhandelen later was het in principe rond. Rond die tijd werd net de nieuwe Gall & Gall geopend op het pleintje dichtbij, er gingen geluiden op dat die gebeurtenis mogelijk de reden was van de heroverweging. Hij wilde het wel graag rond hebben voor kerst, wat ons alleen maar goed uitkwam natuurlijk. Mooi alles rond voor het nieuwe jaar, slechts een maand dubbele lasten, wat wil je nog meer. En potverdikkie, hij kreeg het voor elkaar om tussen kerst en nieuw een notaris en een tolk te regelen.

De koelkast hoefde hij niet, vloerzeil mocht eruit, misschien dat we zelf de keuken nog wilden hebben en o ja, of de spiegelwand ook wilden slopen. Wat bleek nou, hij was van plan de hele tussenmuur eruit te slopen. Daar poets je dan jezelf het leplazerus voor als er een kijker komt. Omdat die de boel toch compleet gaat verGroznyseren. Nou ja, hoofdstuk dicht!

Wat een mazzel in deze tijd eigenlijk. Al moet ik zeggen dat ik er altijd nog vertrouwen in had gehad om het verkocht te krijgen binnen niet al te veel tijd, maar zo snel? Zo'n flatje gaat niet zozeer om wat het is, maar waar het staat. De onze was niet al te ver van station, vlakbij de uitvalswegen, genoeg parkeerplaats, klaar. En de hypotheek? Ja, ik snap dat banken moeilijk doen bij drie ton, eigenlijk raar dat ze dat niet altijd gedaan hebben. Gelukkig bedachten ze dat pas nadat we ons nieuwe huisje gekocht hadden.