De blauwe leeuw verdwijnt. Argh. Was er geen bombardement aan reclames geweest, dan had je misschien nog vraagtekens gehad bij die zin. Een blauwe leeuw. Is dat net zoiets als een witte tijger? En dan niet zo'n moderne tijgermama die los is gegaan in de dierentuin met buurman de ijsbeer, maar een zeldzame soort of speling van de natuur. Zo'n beestje waar een rage omheen ontstaat. Zoals bij Knut, dat ijsbeertje in de dierentuin in Berlijn die helaas geen kleine beer bleef. De kassa op locatie is nog aan het tellen.

Een speciaal wezentje, waar hele volksstammen in op kunnen gaan. Daar horen ze bij en ontlenen ze eigenwaarde aan. En de andere beestjes zijn maar wat minder. Een beetje zoals de Apple fanboys soms tekeer kunnen gaan tegen de concurrent. Driekwart van de wereld gebruikt een ander systeem, maar dat zou eigenlijk volstrekt onbruikbaar zijn. Ik denk even aan mijn ouders die echter gewoon aan het Hyven en MSN-en zijn, ondanks de volgens de verhalen te verwachte dagelijkse herinstallatie. Ja, Macs zijn vast veel prettiger om mee te werken, als je er eenmaal aan gewend bent. Enfin, terug naar de natuur!

Die blauwe leeuw had een beetje hetzelfde effect als Apple. Postbank was voor een hoop mensen echt anders dan al die andere banken. Ze werkten anders en vooral, eigenlijk was het gratis. Goed, geen rente, maar verder wel gratis. Eigenlijk maakte het dus helemaal niets uit, maar voor je gevoel was dat anders. Een paar jaar terug werd Postbank wel ineens verbonden met ING. Dat was makkelijk, nu kon je tenminste wat vaker pinnen op een dag zonder daarvoor per se naar een Giromaat te hoeven huppelen. Daar stond al een oranje leeuw bij trouwens.

Nu wordt de Postbank helemaal ING. Want schaalvergroting, da's goed. Dat drukt de kosten. En dus wordt een sterk merk, of op zijn minst een erg bekend merk wat anders was dan al die andere banken, gewoon aan de kant gezet. Massa's spotjes moesten ons voorbereiden op de oranje leeuw die geen blauwe leeuw meer naast zich duldde. Ineens schoof Mulder en het meisje met de blauwe ogen aan bij die verschrikkelijke reclame van "Het Gesprek".

Bah. Ik vind die serie reclames echt gruwelijk slecht. Die sfeer, de "grappen", het accent... Dat past niet bij mij bij de Postbank. Maar wacht eens even? Schaalvergroting? De banken toch weer groter en groter, ondanks de financiële crisis. Hoe zei Professor Pruim dat ook alweer? Zoiets: Bos die had het over systeembanken. De banken moeten gesteund worden, ondanks dat ze zelf (mogelijk) debet zijn aan alle ellende. Maar wat zijn dat dan, systeembanken? Dat zijn banken die te groot zijn om te laten vallen, aldus Bos. Nou, maak ze dan kleiner!"

Natuurlijk is het verhaal van Postbank & ING al ruim voor deze crisis in gang gezet, maar is dat zo'n gek idee? Tuurlijk vallen er dan ontslagen. Bij de banken. Dat is erg vervelend voor de mensen in kwestie. In welke sector vallen er nu geen ontslagen dankzij marktwerking en uiteraard deze crisis? Zijn die kleinere banken die dan wel mogen omvallen ook slecht voor het systeem? Er moest toch marktwerking zijn, op alle fronten? Dus ook in het bankwezen? Zorg er dan voor dat het ook kan! En dan hou ik mijn Postbank.

Tot zover mijn gedachten over den gouwe ouwe Postbank. Waarom doet het me zoveel? Persoonlijk leed staat voorop, ook ik ben menselijk. Ik had zo'n mooie Postbank pas met een eigen design erop. Daarvoor komt een Oranje ING-pas in de plaats. Maar wacht, wat lees ik? Volgens de site van de Postbank, krijg je vanzelf in 2009 een aanbod om je nieuwe ING pas gratis te laten pimpen. Hoera! De komende weken toch maar eens tijd maken om te kijken wat het nu echt allemaal betekent voor mij. Rentes, betaalde pasjes en/of rekeningen, waar zitten m'n verzekeringen nu. Het zal tientjeswerk zijn, over een jaar verspreid, maar ook dat is geld. Mijn bank is er nu niet meer, ik zit nu bij een bank en geen reden dus om daar te blijven. 

Telemarketeers opgelet: Ik heb een broertje dood aan u.