Oh, en ben je nu beter?

Adem in, adem uit. Ik heb het niet zo op dokterassistentes (Let op, postje uit 2003) na wat vervelende ervaringen. Een voorbeeldje staat hier te lezen. Natuurlijk doen ook zij hun werk. Ze moeten nu eenmaal het kaf van het koren scheiden. Ik heb alleen altijd de indruk dat ze wel heel straf te werk gaan en niet luisteren naar de beller, ik dus. Gewoon niet luisteren naar wat ik te zeggen heb en direct het symptomen lijstje van Wikipedia afvinken, zoiets. Zo vaak ben ik niet bij de huisarts geweest en vrijwel elke keer was het een ware queste om een afspraak te krijgen. En elke keer bleek het bezoek meer dan gerechtvaardigd. We kunnen er lang over doorgaan, maar dan is die triage dus niet helemaal 100%. 

Als je iemand wilt veranderen, moet je bij jezelf beginnen, da's een mooie wijsheid. Die heb ik even gemixed met het idee dat je niets opschiet met negatieve energie. Met een buik als een troetelbeertje - straal! - heb ik de telefoon gepakt en de huisartsenpraktijk gebeld. Op verzoek van de assistente ruim op tijd vanwege de drukte.

Goedemorgen, met Noud de Greef. Ik ben een maandje geleden bij de arts in opleiding geweest, heb medicijnen gehad en moest een maand later een afspraak maken als het niet voorbij was, dat is begin volgende week.
En wat is de geboortedatum?
Eh... 21 juli 1978.
En wat is de naam?
Noud de Greef. - _{Dat zei ik al}! -
Dus het is een afspraak voor jezelf? - _{Argh! Daar gaan we weer!}-
Ja, dat klopt.
Oh, je had iets met je neus. Ben je nu beter?
Nee, helaas. - _{Waarom maak ik anders een nieuwe afspraak?} -
Dan kun je pas volgende week dinsdag langskomen. Is dat erg?
Nee hoor, geen probleem, dat is ook precies een maand verder. - _{Daarom bel ik toch op tijd?} -
Dan kun je terecht bij je eigen huisarts. - _WOW -
Fijn, tot dinsdag!

Met 100% positieve gedachten is het me dus niet gelukt, maar dat heb ik gelukkig niet laten merken. Ik had de lat ook wel heel hoog gelegd. Kortom, morgenvroeg zit ik weer bij de huisarts. En ik maak me zorgen. Ik had gehoopt dat die Corticosteroïden spray zou helpen en mijn eeuwige verkoudheid compleet met kwaaltjes als holteontstekingen en zweetaanvallen dus eigenlijk niet meer was als hooikoorts of een andere allergie. Het had echter nul komma nul resultaat. Wat het dus wel is, is nog maar de vraag. 

En het is verrekte lastig. Afgelopen week was het weer echt drama. Ontzettende knallende koppijn, de zeurende pijn rondom je neus, druk op de ogen en klam zweet. Er zijn vast ergere dingen te verzinnen en ik ga er niet dood aan, maar het nou op zijn zachts gezegd niet prettig. Prive (potverdikke zelfs bij kerstmis op tijd naar bed gegaan!) en studie lijden er onder. Werk moet doorgaan en met wat paracetamol is dat te doen. Gevolg is wel dat ik de hele avond en elke vrije dag voor pampus lig en dat kan ook niet de bedoeling zijn.

Goed, hopelijk morgen dus meer. Ik kreeg nog de tip om eens acupuntuur te proberen en daartoe ben ik nu haast in staat. En dat betekent wat. Ik wil er vanaf. Voor mezelf en voor mijn omgeving. Misschien toch eens vragen waarom er geen bloed wordt geprikt, om een infectie uit te sluiten. Of een allergie test, misschien is het wel zoiets simpels.