Al dat kraambezoek vindt Roos maar wat leuk. Als ze binnenkomen zijn ze nog wel een beetje eng, maar gelukkig is papa erbij en kan ze die goed vasthouden. Ze wacht even af wat ze gaan doen, maar als ze eenmaal op de bank zitten of in de tuin, is het weer okee.

Zoveel mensen om mee te spelen en heel vaak nemen ze ook wat voor haar mee. Soms krijgt ze een kleine knuffel of een boekje. Ook krijgt Saar cadeautjes en dan mag Roos de doos hebben. De dozen waar ze net zelf in kan zitten, zijn favoriet. Papa heeft zich voorgenomen een houten bak op wieltjes te maken, maar tot het zover is, heeft ze van papa iets anders gekregen: een pinguin.

Een houten pinguin aan een stokje, die ze voor zich uit kan duwen. De pootjes zijn wieltjes met flappen eraan, zodat de pinguin ook echt stapt. Pinwin! Pinwin! Roos vindt hem in elk geval heel vet. Vooral als de pinwin in de voeten van papa hapt en papa schrikt.

Wat ze ook heel magisch vindt, is de luier om haar pop en de gieter waarmee papa de plantjes water geeft. Want meehelpen en nadoen, daar is ze nu heel erg mee bezig. Als ze wat water heeft geknoeid, gaat ze een doekje halen in de keuken om het op te doen. Gelukkig gooit ze niet express haar beker om. De plantjes water geven heeft ze mij ook zien doen, dus nu pakt ze de lege gieter ook. We moeten dus goed opletten wat we zelf allemaal doen. Met mes en vork eten, niet boeren aan tafel, ook niet per ongeluk.

Het leukste is nog wel dat ze ook probeert na te praten. Ze kan al wat woordjes zeggen. Ik verbaasde me al over dat ze zo snel pinguin probeerde te zeggem, misschien dat ze die al ergens van kende. Het liefste komt nog: Ze legt Elmo in de box en legt er een doekje overheen. Elmo slapen, Elmo slapen. En dan zingt ze de woordjes Slaap kindje slaap...