Ewoud Nysingh schreef op Skipr een kort stuk over waarom communicatieprofessionals altijd een zekere afstand moeten bewaren tot hun opdrachtgever, geïllustreerd met het DSB-drama. In de laatste drie alinea's komen een paar mooie tegelspreuken voorbij:

Feedback organiseren

Communicatieadviseurs moeten leiders met grote ego’s helpen de realiteit niet uit het oog te verliezen. Dat was en is hèt probleem van het communicatievak. Het goede nieuws is dat er al genoeg pluimstrijkers zijn. Die worden sowieso niet serieus genomen. Excellente organisaties hebben leiders die zelf hun feedback hebben georganiseerd. Ze zijn voordurend bezig met leren.

Meepratende communicatieadviseurs

De komende tijd gaat de rol van communicatieadviseurs veranderen. Als er beleid wordt gemaakt, moeten zij aan tafel zitten en meepraten. Dat voorkomt veel ellende. Communicatie is te belangrijk om aan amateurs over te laten.

Doodzonde

Tenslotte: Verliefd zijn op de baas is geen doodzonde? Ik denk van wel. Liefde maakt blind.

_{Getipt op Twitter door Lisette Kaptein.}

Chantal :

Het zit hem vaak in de woorden, toch zijn communicatieadviseurs ook geen garantie op een beter communicatiebeleid.

(E-mail ) (URL) - 26-11-’09 10:11

Lisette :

Klopt Chantal, helaas verzamelen grote ego’s juist vaak pluimstrijkers om zich heen en geven ze geen ruimte aan de criticasters… Maar we blijven volhouden

(E-mail ) (URL) - 27-11-’09 13:52

Noud! :

Yup, blijft lastig. Je wordt betaald om te kijken naar de organisatie vanuit de buitenwereld, maar we doen toch niets verkeerd als bedrijf?

(URL) - 29-11-’09 22:06