Tikout oud & fout
Aan de statistieken te zien is het een enkeling al opgevallen: Ik heb een aparte pagina voor citaatjes en dat soort werk. Eigenlijk niet eens als een experimentje, maar als een klein archiefje van mooie spreuken of ezelsbruggetjes die regelmatig hun waarde hebben bewezen. Ik ben er dus pas net mee begonnen, maar heb natuurlijk wel vaker een wijsheid geleentjebuurd.
Bijvoorbeeld deze van ene A. Lincoln. Ruim 7 jaar geleden, bij de start van Tikfout in 2002. Of beter gezegd, de start van Nouds Nutteloze Notities, volgens mij toen nog op Blogspot. Geen idee wanneer ik over ben gestapt op mijn eigen domein Tikfout.nl, draaiend op Pivot. Zo te zien zijn bij het migreren van Blogspot naar pivot, of van pivot zoveel naar pivot zoveel, ergens de titels van die oude blogjes verloren gegaan.
Soit, dat is niet anders. Ik vraag me wel af of ik om andere redenen dat allemaal moet laten staan. Want sommige dingen zou ik nu toch echt anders zeggen. En het principe van Tikfout, althans hoe ik op de naam ben gekomen, daar heb ik ook al licht inbreuk op gedaan.
In 2002, toen was ik, ehm, 18 jaar. Nu ben ik 20, dus volwassen. Goed, eerlijk gezegd was ik eind 2002 dus 24 jaar en eind 2009 ben ik 31. Ik zat toen op kamers, studeerde nog voltijd, zocht m'n weg nog en tja, was misschien soms nog wel wat naief. Niet dat ik nú dingen niet zou doen, maar wel anders zou zeggen. Of zelfs niet.
Over werk bijvoorbeeld. Los van of het mag, vind ik het gewoon niet kunnen om daar ronduit over te praten. Over de zakelijke kant of over de collega's. Hetzelfde over de buren. Waar ik nog redelijk wat gif kun spuwen over dat huisgenootje dat weigerde iets te doen aan het huishouden, zal ik nu toch twee keer nadenken voordat ik m'n buurman uitlach omdat ie een Kangoo rijdt.
Oh wacht, die buurman met die Kangoo ben ik zelf. Puntje duidelijk?
En waar de naam tikfout vandaan komt, dat zit deels ook wel verpakt in het hierboven gemelde postje over dat citaat. Ik schreef mijn gedachten ineens neer. Klats. Geen plan vooraf, geen structuur, soms zelfs zonder doel. Gewoon zuiver mijn gedachten zoals ze boven borrelde. Hersenkronkels, puur natuurlijk voer voor psychologen. En dat hield dus ook in: Niet terug lezen voordat er op "plaats" werd geklikt, waardoor er wel eens een tikfoutje doorheen kon sluipen.
Natuurlijk achteraf een mooie oefening gebleken in schrijven. Tegenwoordig gaat dat toch anders. Goed, ik schrijf nog steeds veel uit de losse pols, maar dan heb ik er al wel in mijn hoofd een kleine blauwdruk van gemaakt. Een enkele keer zelfs op papier, het lijkt wel werk. Tikfout is soms van een speeltuin naar een bewust experiment getransformeerd. Soms haalt een blogje plaatsing toch niet, iets wat vrüger echt niet zou gebeuren. Hier en daar probeer ik wat uit, met stijlelementen of reclameblokjes.
Hoe dan ook, de afgelopen jaren heb ik behoorlijk wat getikt, vanuit een geheel andere achtergrond. Hoe moet ik daar nu eigenlijk mee omgaan? Een disclaimer plaatsen bij de archieven? Of gewoon op slot gooien? Dat laatste is ook weer zonde, het eerste weer zo... tja. Voelt ook niet prettig. Ik heb dan ook weer geen zin om alles op te frissen, tikfouten te verbeteren, linkjes opnieuw te maken en te (de)selecteren.
Ik ben er nog niet uit. Tikfout is toch een beetje mijn visitekaartje. Maar geen statisch iets, ik heb zelf, en dus ook tikfout, een behoorlijke ontwikkeling doorgemaakt. Laat ik die ontwikkeling staan, krijgt een lezer die gaat graven in m'n verleden mee dat hij blogjes uit het diepe donkere verleden aan het lezen is? Hoe komt het op jou over? Tips zijn welkom.
blog comments powered by Disqus
Natuurlijk gewoon laten staan! Prachtig om te zien hoe je jezelf ontwikkelt! Ik heb enorme spijt dat ik mijn blogs van 2001m 2004 en 2008 nooit fatsoenlijk heb gesaved. Nu red is alles, zelfs mijn tweets!
Mócht iemand niet doorhebben dat een blog van vier jaar geleden een blog van vier jaar geleden is en jou daarom veroordelen… dan doet dit blog hem wellicht inzien dat jij jezelf dat toch in ieder geval wél realiseert en dat je jezelf ontwikkelt (net als de meesten van ons). Als dit blog daar niet bij helpt, dan, tja… wat is dan de waarde van die persoon voor jou eigenlijk…?
Dank allen! Ik ben er nog niet uit. Gooi het in el geval niet weg, maar misschien dat de archieven wel van een iets andere opmaak ga voorzien. Archiefdoosje, of wat vergeelde randjes.
Ik zou het zonde vinden als je ervoor zou kiezen om je schrijfsels van vroeger achter slot en grendel te bewaren. Natuurlijk ben je veranderd, ben je gegroeid (zowel taalkundig als inhoudelijk). Je interesses zijn veranderd, maar is dat erg? Nee.
Er zullen vast mensen op deze aardbol rondlopen die dat verschil niet kunnen zien, maar je kunt niet met de hele wereld rekening houden: dan kan je net zo goed helemaal stoppen met schrijven.
Dussuh.. bewaren, eventueel inderdaad een andere lay-out, maar het is mooi om te zien hoe anders jij tegen de wereld bent gaan aankijken.
PS weggooien zou helemaal idioot zijn. Ik weet zeker dat je dáár spijt van zou krijgen….
Gebruikte Tags: 2002, archief, citaat, domein, historie, student, tikfout