Pa en ome Ton waren vroeg gekomen om mee te helpen. Een paar dagen eerder hadden Manon en ik al drie grote plantenbakken uitgezocht en die gingen we vandaag in de voortuin zetten. Werd tijd!

Eigenlijk onverwachts hadden we namelijk een voortuintje, die door de aannemer alvast bestraat was. Het verhaal ging dat dat door de architect was besloten, zodat men er een bankje neer kon zetten. Dus... Dat was nu alweer een jaar geleden, en Manon was net begonnen met puffen.

Terwijl wij in de voortuin bezig waren, begon Saar ergens anders zichzelf druk te maken. Die wilde eruit! En die voortuin moest netjes zijn voordat het zover was, om toch een mooie entree te hebben. Precies op tijd dus. Donderdag hoorde ik dat pa het eigenlijk niet eens door had dat Manon al was begonnen met een weeëndansje.

En vandaag vieren we de eerste verjaardag van Saar. Taartje gehaald waar ze in mag gaan slaan. Of die ze mag opeten, dat kan natuurlijk ook. Maar aangezien het toch een echt dametje is, betwijfel ik of ze die slagroom echt gaat opeten. Eerder uitdelen. Met kindermotoriek wel te verstaan. 

Misschien was het toch wel een goed idee, zo'n bankje buiten...

Roodelfje :

Wat een dot. Het is allemaal zo bijzonder, zo’n kleine uk.Het gaat snel, de tijd met kids gaat 2x zo snel. Intensieve tijden en voordat je het weet kleden ze zichzelf aan, smeren ze hun eigen brood. Geniet er van!

(E-mail ) - 08-08-’10 19:29