Zombo. Ehhhh....

Goh, wat was mijn portomonnee toch dik. De lenteschoonmaak verklaarde veel. Een hele stapel gebruikte treinkaartjes, door al het op en neer gereis naar en tussen Amsterdam, Hilversum en Eindhoven. Natuurlijk heb ik wel een kortingskaart, anders werd ik helemaal gillend gek. Wat zal ik blij zijn als ik een fatsoenlijk part/fulltime baan heb.

Op dit moment is het nog steeds wachten op mijn laatste vakje en kan ik dus niet fulltime aan de slag. Toch een belemmering in de speurtocht naar werk. Wat zal het zijn, half juni, ben ik wel weer fulltime beschikbaar. Na de zomer beginnen met een deeltijd studie, maar dat is twee avonden per week. Het zal wel flink aanpoten zijn, maar als je iets leuk vindt, zal dat wel loslopen. Hopelijk heb ik dan dus wel een normale baan door middel van mijn papiertje bachelor of science. Klinkt mooi. Beetje jammer alleen dat het in een gebied is waarin ik het dus niet zo zie zitten om te werken.

Ik had net een heel verhaal kunnen tikken om dat uit te leggen, maar dan moet ik het wel eerst echt duidelijk voor mezelf hebben. W?t voelt er nou precies niet goed aan? De feitjes, de triviantjes vind ik leuk. Maar om nou met een klein zenuwtrekje een jaar of meer bezig te zijn, dat niet. Ik vind het leuk om mijn gedachten te spuwen, toch iets wat je niet echt gaat lukken binnen dat vakgebied. Ik wil mijn gedachtenkronkels de ruimte geven. Niet gebonden worden door een regeltje of beklemd worden omdat ik nu eenmaal op ??n klein dingetje gefocussed moet blijven.

---

Zo issie wel lief he, mijn kleine broertje.

---

Naar ongeveer een jaar geleden:
Ook dit jaar weer gewoon als Aramis, ??n van de drie musketiers. Deze keer zonder krullen, maar m?t hoed m?t veer. :)

---

Nee, aangereeden is dus een keer geen tikfout.
De trein stond stil, kort na 's Hertogenbosch. Kort daarna trilden de membranen van de speakers.
We staan stil, omdat de trein voor ons een ree heeft aangereden. De rommel wordt opgeruimd en dan kunnen we verder. Excuses voor de vertraging.
Vaarwel Bambi.

---

Pfew, ik ben nu best wel een beetje helemaal leeg. Zo net had ik dus dat interview. Gisteren en vandaag dus flink vaak de plaat geluisterd en geprobeerd er zoveel mogelijk uit te halen, wat achtergrond informatie te lezen en vast wat fatsoenlijke vragen verzinnen. Volgens mij ging het best okee! Zoiets hangt natuurlijk ongetwijfeld af aan de spraakwaterval van de artiest. Ze was wat moe, maar gelukkig wel spraakzaam. Gelukkig had ik ook wel een paar dingen opgepikt door het luisteren en lezen, die bleken te kloppen, dat scheelt natuurlijk. Een beetje laten merken dat je echt je best hebt gedaan en niet zomaar het volgende interview afraffeld.
En nu moet ik er dus eerst maar een mooi verhaal van bakken, nu het nog vers in mijn geheugen zit. Natuurlijk heb ik wel wat aantekeningen gemaakt, maar van dat gekrabbel kan ik over een week vast geen wijs meer uit. Weer een ervaring rijker! Toch is natuurlijk een bandrecorder wel prettig. Hoef je tenminste nergens op te letten, je kan het dan gewoon terug luisteren. Maar ik ben best trots op mijn ouderwetse handwerk. Tenminste, nog even het geschreven stuk afwachten natuurlijk...

---

U welbekend, neem ik aan. Vorig jaar zouden ze op Lowlands staan, maar ze moesten helaas cancelen. Dit jaar in elk geval op Pinkpop, waar ook Tool van de partij is. Slik. En de Peppers. Toch wel erg verleidelijk, maar he, ik ben geen veertien meer!

Hoe dan ook, ik ga dinsdag mijn eerste interview ever doen, met Amanda van The Dresden Dolls dus. Ter promotie van de nieuwe CD die nu dus uiteraard even dag en nacht gedraaid wordt. Het klinkt een stuk afgeronder dan de vorige, wat mij betreft tot nu toe zelfs beter. Ik denk dat het nog wel een paar luisterbeurten kost, maar aangezien er al een paar geweest zijn en er nog geenzinds sprake is van verveling, zit dat wel goed.

Spannend!

---

Het was toch wel een pittig dagje. Nouja, voor mijn knietjes dan. 's Ochtends bij de middelste ingang - waar dus eigenlijk geen hond komt, tenzij ze tussendoor even naar de Mac willen - van de motorbeurs in de Jaarbeurs gestaan, om een tasje te geven met de beurswijzer. Inderdaad, een paar bladzijdes reclame, met het programma en de plattegrond en dat dus in een plastic tas duwen en geven. En het werkte, iedereen wilde een tasje! Sommigen die me te snel waren, kwamen zelfs terug. Achter de ingang stond namelijk ??n of andere financier ook tasjes uit te delen, maar die waren te klein voor alle folders. Wat een goed gevoel!
In de middag geswitched met anderen om op de beurs zelf flyers voor een motorblad uit te delen. Volgens mij heb ik diverse mensen wel vier keer een flyer in hun handen gedrukt. Op een enkeling na, keken ze allemaal even dankbaar. Echt druk was het niet, dus we konden mooi onze route zo plannen dat we omstreeks de start van de demonstratie Pole Fitness door Denise Mulder. Nou, daar was dus niets sensueels meer aan, dat viel effe tegen. Flyers uitdelen recht voor de stand van de Telegraaf was daarintegen een stuk spannender. Paar van die gansjes die daar tasjes aan het uitdelen waren, raakte zowaar in paniek.
Vandaag voel ik het nog wel een beetje, zowel in de knie?n als de heupen. Niet gek, na vanaf een uur of 10 tot half acht op beiden benen te hebben gestaan. Wat echter het meeste tegenviel, was de opbrengst. Er werden eigenlijk nergens leuke gadgets uitgedeeld. Ik heb slechts zeven pennen, een polo, een tas en een motorblad weten te scoren. :{

En morgen sta ik op de motorbeurs! Tja, dat is nogal iets anders he. Gewoon simpel wat flyers uitdelen enzo op de jaarbeurs. Ze zochten echt nog mensen en voorruit, ook dit maar eens een dagje proberen. Ik heb zo'n vaag idee dat ik runnen toch leuker vind, als is dat ook maar een bijbaantje, maar toch.
Natuurlijk kan je vast ook zo hier en daar een kijkje nemen. Volgens de omschrijving loop je immers over de beurs zelf en uiteraard ook bij de ingang. Nou heb ik toch de ballen verstand van motoren, dus een vluchtige blik op al het chroom is al voldoende.
Zouden hier nou ook gezinnetjes op afkomen?

---

Waarom krijg ik een Valentijnskaart van een uitzendbureau wat me nog nooit aan een baantje heeft weten te helpen? Wehehe.

---

Ik kan gewoon niet op de Nederlandse naam van dat beest komen. Hagedis, salamander, kameleon, nee... Nouja, het gaat om het plaatje natuurlijk. Die foto is op zich niet zo heel bijzonder, maar wel dat die gelukt was. In Dusit Zoo te Bangkok. Niet een buitengewoon mooie dierentuin, maar wel even een rustpunt in de drukke stad. Met name het reptielenhuis, waar je extra voor moet betalen, deed het hem. Dat extra is eigenlijk nog steeds maar een paar dubbeltjes of iets dergelijks, dus waar hebben we het over. Ze zaten achter vies glas. Boven je hoofd begon traliewerk en ik heb de camera gewoon even met gestrekte armen bij een gaatje gehouden en geklikt. Het was de laatste dag in Thailand en de batterijen waren zo goed als op, dus ik kon niet kijken of de foto gelukt was....

---

Leuk optisch bedrog trouwens, op die site van the Grey Man: klik!

---

Die verkoudheid is dus bijna weg. Ik heb nog wel een beetje de bekende warem oogjes. Veel langer moest het ook niet duren, anders had ik een blokjesbuik van het hoesten en dat kan natuurlijk niet. Gelukkig geen spierpijntjes of andere griepverschijnselen, dus het zal wel los lopen. Natuurlijk moet ik nog wel een beetje oppassen met het op de tocht gaan staan.

Het kwam vast door de lange dagen, waar ik toch weer heel wat buiten ben geweest. Dinsdag gewoon gewerkt - de oplettende TV-kijker weet allang waar - maar woensdag en donderdag als runner voor iets totaal anders. Door de telefoon werd me verteld waar we naartoe zouden gaan. Ik dacht meteen aan een item over vrijheid van meningsuiting in verband met die cartoons. We zouden twee personenbusjes ophalen, de Britse filmcrew oppikken op Schiphol en doorreizen naar Rotterdam. Het huis van de overleden Pim Fortuyn. Na de lunch door naar het mediapark, naar de plek waar hij was neergeschoten. Op donderdag eigenlijk hetzelfde verhaal, maar dan naar de Linnaeusstraat, waar Theo van Gogh werd vermoord.

Ik had het niet meer mis kunnen hebben.

De opnames betroffen een soort grande finale van een soort Idols voor paranormalen. De tweelingentest voor mediums. Media? Enfin, met andere woorden, de Britain's Psychic Challenge. Ze lieten drie mediums los in het huis van Fortuyn, zonder ze ook maar iets te vertellen. Nu kun je je afvragen of ze niks gehoord hadden van de moord indertijd, maar goed. Ze zullen in elk geval het huis niet kennen, of de locaties waar de moorden plaatsvonden en al helemaal de exacte redenen. Als experts die de waarheid wisten, was Pims broer Marten was erbij, maar ook de schrijver Tomas Ross, de schrijver De Zesde Mei wat ingaat op de raadsels rondom het hele gebeuren. Bij de opnames op de Linnaeusstraat weer Roos, maar ook Klaas Wiltink.

En die Britten hadden het zwaar. 's Nachts om een uur of 5 het vliegtuig in en rechtstreeks na de pick-up door naar de locaties. In Rotterdam ben ik maar met die psychics in een cafeetje gaan zitten. De drie die er waren waren Austin "Powers" Charles, Mary White en Diane Lazarus. Goed, cafe Paradijs dus, waar ze best opkeken bij onze binnenkomst om een uur of half elf. Ach, we zaten warm. En ik heb mijn toekomst voorspeld gekregen. Uit het niets begon Diane dat te vertellen.

Ze zag me over een drie jaar, met een ouderwetse microfoon, werken voor de BBC. Verslaggeven van voetbal en hockey. Ik vroeg me meteen af hoe ik in hemelsnaam bij de BBC terecht zou komen met mijn Nederlandse uitspraak, maar goed. Lief zijn. Wat dat betreft waren het wel aparte types. Wat me vooral opviel die twee dagen, was dat ze nogal stil waren. Austin scheen vooral zo nu en dan helemaal in zijn eigen wereld te zitten. Het zal er wel bij horen.

Donderdags kwam er nog een verslaggever van RTL Boulevard langs, zodat ze er ook wat van in de show van die dag konden laten zien. Helaas ben ik dus niet in beeld geweest. Nouja, niet dat dat nou zo boeiend is, maar ik was wel benieuwd of iemand me gespot had. Die dag waren we mooi op tijd klaar met alles, al waren er natuurlijk wel een paar haastklusjes tussendoor. Of ik in een kwartier van de Linaeusstraat naar de Spuistraat kon. Iets zoeken in het hotel. En terug. Ehm... Dat kostte dus de eerste keer 45 minuten, de tweede keer 35. Niet slecht.

Toen we die lui in het hotel gedropped hadden, zijn we, we als in ik en de Nederlandse productieleider die het hier allemaal regelde, snel teruggefietst. Natuurlijk effe een pilsje pakken en een hapje eten op de afloop. En alles werd betaald, kijk dat wil je horen als student. We waren mooi op tijd voor het item in Boulevard. Die Britten snapten niets van de show. Dus ook niets van het hele concept, maar Daphne vonden ze geweldig. Wehehe. Dat is zo ongeveer ook wat half Nederland van Boulevard vindt!

Daarna even wat gaan eten dus. De groep splitste zich in twee?n, vooral omdat de crew die psychics even helemaal zat was, na een paar weken filmen. Elke dag ze het naar de zin maken natuurlijk, dat gaat je niet in je koude kleren zitten. De presentator van deze aflevering ging ook mee. Dat was Philip Escoffey, oftewel The Grey Man, niet dat ik hem kende hoor. Die deed me even een paar truukjes met kaarten, niet normaal. Je ziet ze wel op TV, maar als iemand dat gewoon even zo met jou doet, sta je toch wel even met je oren te klapperen. Zelfs zonder de stok kaarten aan te raken, wist hij mijn gekozen kaart. En wist zelfs die onderop te krijgen...

Ik ben benieuwd of we dit nog op de Nederlandse TV te zien krijgen na het debacle rond Robbert van den Broeke, maar het idee is wel grappig. Deze opnames in Nederland betroffen dan wel een bloedserieus onderwerp, maar dat lijkt mij dus juist het echt interessant maken. In plaats van het zoeken van de juiste voetballer bij het paar schoenen, is een moord natuurlijk een stuk beter voor zo'n show. Doordat ook mensen als Marten Fortuijn, Klaas Wiltink en Tomas Ross over het gebeuren aan het worod werden gelaten, wordt het ook voor "ongelovigen" interressant.

En voor mij? Ik heb weer wat leuke mensen leren kennen, zoals Philip, maar ook Grisha, de researcher bijvoorbeeld. Die laatste begon dus midden in de kroeg zo'n kozakkendans te doen. Ik heb het maar niet meer geprobeerd na te doen. In het huis van Fortuijn geweest. Weer wat ervaring qua werk opgedaan. Erachter gekomen dat een parkeerkaart om ieen dag in Amsterdam overal te parkeren maar een 38 euro kost. Niet te vergeten, mijn toekomst is me nu helemaal duidelijk. Ben benieuwd wat van die voorspelling uit zal komen...

---

Of althans flink verkouden en rillerig. Ik hou me even koest om te voorkomen dat ik langdurig in bed kan gaan liggen. Het verhaal over Britain's Psychic Challenge houden jullie uiteraard te goed.

Dat was dag ??n. Lekker druk, stiekem, en ik ben ook best wel moe. Morgen wordt de productie waar ik dus aan meewerk als runner, de coverstory van RTL Boulevard. Dus denk maar niet dat ik nu al iets ga verklappen. Daar wacht ik mee tot morgen, eerst even afwachten of ik zelf ook in beeld kom. Als Mr Driver who got us safely outta France. Wehehe.

Morgen ga ik een keer ergens anders runnen, dan mijn wekelijks vermaak hier in Hilversum. Ik ben heel benieuwd, ik ga twee dagen met een Britse ploeg op stap. In elk geval een personenbusje besturen, om ze naar verschilende locaties te brengen, na het oppikken van Schiphol. De rest van de tijd zal ik wel van allerlei kleine hand-, en spandiensten moeten doen en twee lange dagen maken. Ik zie het nu gewoon als een leuke ?n nuttige ervaring. Weer een keer wat van de andere kant zien, dat kan nog wel eens van pas komen. Misschien moet ik toch mijn open sollicitatie gewoon op tikfout zetten, wie weet. CV op aanvraag uiteraard.

Ik kan ook wel betere doelen vinden om tegen te protesteren inderdaad...

Vlaggen verbranden en als deurmat gebruiken, consulaten in de fik, negatief reisadvies voor een dikke twaalf landen, allemaal heel respectvol inderdaad. Het gaat gewoon helemaal niet om die cartoons, het was gewoon weer de volgende ieniemienie kans om weer eens massaal (Of toch niet, misschien zijn veel van deze protesten ook wel weer door een overheid van welke origine ge?nitieerd...) flink los tegaan tegen... tegen het Westen. Nou, wie eigenlijk? Het Westen, of iedereen die geen moslim is?

Het is alweer te lang geleden: een stapavond met de TPG collegae. En vanavond gaan de zaterdagpostbodes dus maar weer eens op stap. Eerst bowlen, dan de stad in. U bent gewaarschuwd.

En nu de vraag: Heb ik morgen een kater of niet...

---

De partij van windhaantje Bos gaat nu waarschijnlijk ook voor de missie naar Afghanistan stemmen. Er komen een hoop argumenten voorbij, maar het lijkt er eerder op dat ze voor zijn omdat dat hip is. En de PvdA is nu eenmaal heel hip. Nederland zou gezicht verliezen als we niet gaan. Nou, alleen bij de NAVO dan misschien. Bij velen juist meer res-pect. Dat kleine Nederland dat net zoals bij de Europese grondwet niet zwicht voor de druk van de grote jongens. Het is toch belachelijk dat de VS gaat dreigen met van alles en nog wat, als we misschien niet gaan? Zo'n beslissing moet toch gewoon zonder dat soort baasjes gedrag kunnen? Bovendien is de noodzaak voor die paar Nederlandse militaire alleen maar aanwezig, omdat de VS zichzelf flink vergist heeft in het wespennest daar, maar ook in Irak. De eigen bevolking is het zat. Als een olifant onder de wodka stormden ze Irak binnen. Nu kost het wel erg veel jongens geld ineens en het einde is nog niet in zicht. De manschappen kunnen maar op ??n plek tegelijk ingezet worden, dus destemeer ze uit Afganistan kunnen halen en naar Irak sturen, deste beter. Dan moet de rest van de wereld het maar weer overnemen.

---