Wat een verpletterend mooi CD-hoesje he? Ik zag ´m bij de balie van het hotel en kon ´m echt niet laten liggen. Hét perfecte aandenken aan een vakantie in Brazilië, samen met drie paar Havaianas, een berimbau, een pot gemalen guarana, paar shirtjes, Indiaans aardewerk en wat zandkorrels in mijn bilnaad. De muziek die erop staat, is overigens eigenlijk rondweg bagger. Axe, noemde ze het. Gewoon de house van daar dus, lekker simpel en springen maar.

We zijn toen ook een keer naar een groots feest geweest. Met een bootje zou je naar een eilandje gebracht worden, waar aquariums waren en verder alleen maar muziek en drank. De perfecte combinatie. Voordat we naar de bootjes gingen, liepen we nog even door downtown Porto Seguro. Langs de mini boulevard stonden dagelijks kraampjes vol vers fruit, een blender en een hele rits flessen met sterke drank. Normaal stond iedereen daar wat te drinken, maar nu liep er mass´s jeugd rond met melkflessen gevuld met een mix. Die gingen daarme ein de rij staan. Nog geen half elf stonden wij ook in de rij om één van de pondjes te boarden. Toen al zagen we enkele kotsend de rij verlaten en dat was niet omdat ze iets verkeerds hadden gedronken. Hoogstens iets teveel.

Wat een feest zeg. Je liep langs de aquariums vol vis naar een veld, met rechts een flink podium waar een vertaalde versie van het wereld nummer "Follow the Leader" van de Soca Boys te horen was, terwijl helemaal links mensen aan het stijldansen waren. En zwart van de mensen, die meestal gewoon met blikjes bier in de handen stonden. Dat gaf wel een leuk effect later op de avond toen de grond dus bezaaid lag met blik. Het echte festivalgevoel, alleen de regen ontbrak die avond.

Mannen WC'S waren er niet, je liep maar naar de waterrand toe. Wel opletten, want bij mijn eerste poging werd ik al toegescheeuwd. Zat er net een paar meter verder een meisje te plassen, want tja, ondanks dat alles dus dames was, stond er nog een rij. Dus maar een kwart slag draaien, richting een koppeltje wat een paar meter verder flink aan het bekken was. Druk met elkaar, die hadden mij gelukkig niet in de gaten. Een beetje privacy tijdens het plassen is toch wel prettig. 

---

Vandaag is het antirookdag. Klinkt negatief, maar dat is roken natuurlijk ook. Dat is een eindeloze discussie die regelmatig weer de kop opsteekt. Wehehe, woordgrapje. De laatste tijd hoor je trouwens ook weer steeds vaker het argument dat rokers de overheid juist geld opleveren. Inkomsten uit accijnzen, ze gaan eerder dood, dus minder pensioen- en ziektekosten enzovoort.

Wat intresseert dat geld nu? Het gaat toch om mijn gezondheid of simpelweg een lekkere lunch als ik graag in een rookvrije ruimte woon, eet en werk? Is het argument dat je gemiddeld als roker dik elf jaar minder rondloopt, waarvan toch een aantal in goede gezondheid, niet sterk genoeg? Willen we niet een paar jaar extra werken om dat geld tekort op te vullen, als dat betekent dat we een paar jaar extra leven, gemiddeld dus ook nog met een paar jaar op de tuinstoel in de serre? Draait het nu echt alleen om geld? 

Dood gaan we allemaal en wie weet waaraan. Ik vind het vooral gewoon vies. Vies als ik zit te eten. Vies als ik net richting metro loop en iemand steekt er net één voor mijn neus op. Vies als ik in mijn hangmat op het balkon lig. Vies als ik net zo´n dampende kroeg binnenloop. Ik ben vast niet de enige die dan even zijn neus voelt dichtslaan. Daar doet vrijheid geen zak aan af.

Het interesseert mij niet dat je rookt hoor, maar ik vind het gewoon ranzig en wees nou eerlijk, het is ook ranzig. Zo kwam pas geleden een huisgenoot de keuken in, waar een flink aantal mensen aan het eten waren. En hij stak een peuk op: "Ja sorry, maar ik vind roken op mijn kamer ranzig."Juistem...

Maar antirookdag, dat klinkt gewoon niet goed. Anti, rookvrije dag was een stuk beter gekozen. Brandweer ook eens een dagje vrij, heerlijk. Ik mag hopen dat er geen enkele roker is, die er niet serieus heeft geprobeert of überhaupt over gedacht heeft om te stoppen. Wat ze ook zeggen. Krijgen we straks dan ook een rokersdag? Waarin rokers zich verzamelen in alle liften en portalen en daar de zaak blauw van de rook gaan zetten, om zo alle niet rokende mensen eens mee te laten leven met wat zij voelen?

Nog effe wat anders, zijn sigaretten eigenlijk wel ecologisch verantwoord? Max Havelaar keurmerk, duurzame landbouw, dat soort werk? Daar hoor ik eigenlijk nooit iets over. Iemand?

---

Oe! Dit weekend was op Nederland 3 de documentaire "Some kind of monster" te zien, maar nog belangrijker, hij staat op tape! Mocht U me vanavond missen, zit ik voor de buis. Ik heb er alleen maar goede verhalen gehoord over deze docu over Metallica. Vooraf dacht ook niemand dat die opnames zo heftig zouden worden en vooral zo lang zouden duren. Afkicken, psycholoog erbij, reality TV maar dan weer eens een keer wel echt. Het schijnt ook een aanrader te zijn voor niet-fans. Dat klinkt goed en ik bied dan ook mijn excuus aan dat ik je niet vooraf ingelicht had van deze uitzending...

---

Overal wind, regen en hagel. Behalve hier! Wahahaa! Da's ook voor het eerst, meestal haal ik op zo'n dag in de herfst als deze vier maal een nat pak, maar vandaag was het hier gewoon droog. Op de radar zag ik overal plensbuien voorbij komen, ik hou dat ding in de gaten als ik ergens heen moet, maar niks hier. Deze wolken richting het Catharinaziekenhuis gaven wel aan dat het elders flink geplenst had. Maar ach, morgen weer een kans op een gratis koude douche!

---

Zeg, dat nummer van Marco he, niet die voetbalcoach maar die andere nep Italiaan, is dat nou echt een goed nummer?

Zoja, ben ik best bereid mee te schrijven aan Rood deel II: Rood, de kleur van het platgerede egeltje, de kleur van bietjes als zijn die eigenlijk paars, de kleur van de TPG, de kleur van Tikfout, de kleur van mijn ooghoeken, de kleur van mijn boxershorts met aardbeienprint, de kleur van Rood Petje, de kleur van de pen van de meester, de kleur van de communisten, de kleur zonder geel en blauw.

En helemaal een kleur waarvan je even gek wordt, als je er lang naar kijkt. Ook naar het woord. Doe het maar eens. Kijk eens even wat langer naar het icoontje waarmee dit postje begint. Rood. Let op de letters. Rood. Raar woord he. Schrijf je rood wel zo? Dubbel o. Rood. Rood. Rood. Kijk maar eens goed. Rood, denk aan de kleur. Rood.

ARGH! Gék wordt je ervan! Eventueel te herhalen met deze Stroop-test. Gewoon eerste plaatje beeldvullend opzetten, noem alle kleuren maar eens op en ga door met de volgende. En dus niet wat er staat, maar de kleur van de inkt noemen. Gék wordt je ervan. Dat hebben wij dus onze proefpersonen laten doen, terwijl ze liepen op de lopende band. En maar turven wanneer het misging. Als zij er na vijf maal vijf minuten al helemaal gek van werden, kun je voorstellen wat het met mij deed toen ik dat ding maakte. Ik twijfel nog steeds of blauw wel zo wordt gespeld.

---

Ik kwam binnen en zag dit tafereeltje: De stofzuigerslang zat tussen het raam geklemd met de slang omhoog. Manon had net een spin van 20 cm opgezogen en nu was ze bang dat die er weer uit kroop. Ze had de stofzuiger al een paar minuten aangelaten en ik moest hem maar opruimen.

Volgens mij past een spin van 20 cm niet door de slang heen, maar dat terzijde.

---

Dat mijn broertje belde, was dus geen grapje he. Hij had erwtjes voor in de lasagna, Jupiler lag in de koelkast en Najib Amhali's Most Wanted zat al in de DVD-speler. Weer gewoon goed trouwens, redelijk op hetzelfde niveau en dezelfde grappen als eerdere shows. Niets meer, maar zeker niet minder dan voorheen. Bier, eten, chocola en een cabaretier op de buis, wat wil je nog meer?

Vrouwen. Manon ging ook mee en na het eten kwam nog een vriend en vriendin van hem ook binnenwippen. Eigenlijk hadden we niet eens zin om naar de stad te gaan, maar tegen middernacht stonden we toch weer tussen het gepeupel in de Thomas, Sgt. Peppers, de Santiago en de Stunt. Uiteraard ook weer de Santiage he, we moesten toch even een paar moves laten zien. Meiske wat er ook bij was, helemaal enthousiast. Maar het doel om mijn broertje weer actief te krijgen op dansgebied, was weer niet bereikt.

---

Nog een twee weken en mijn TV-carrière is alweer voorbij. Snik.

Nouja, carrière.. Runner slash productieassistent bij RTL Boulevard dan dus he. Dan is de laatste uitzending van het seizoen alweer. En ik mag hopen dat ik dus volgens seizoen wel iets anders heb waardoor ik af ben van de bijbaantjes. Het was wel leuk hoor. Robbie Williams in de show en ikwas erbij, een paar daagjes voor het succesvolle Talpa programma Thuis, een paar dagen voor een stel gekke Engelse met hun Britains Psychic Challenge en nog wat BN-ers gezien. Maar vooral stiekem toch veel geleerd van het wereldje en grote bedrijven in het algemeen.

En nog meer, maar nu belde mijn broertje of ik kwam eten en een biertje drinken. Excuus.

---

Gisteren dus. Ik ging wel gewoon werken bij Boulevard en het enige wat de feestdag voor mij betekende, was dat ik die ochtend al voor negen met korting met de trein kon. Op het station was er eigenlijk niemand. Zelfs de junks lagen nog gewoon te slapen op centraal en het perron was leeg. Dat laatste had er ook mee te maken dat de trein al gewoon gereed stond om te vertrekken en de conductrice al een minuut voor tijd de deuren had dicht gegooid. Alles rust en ik mocht dus rennen naar die ene deur waar zij stond en die dus wel open was. Heerlijk, sprinten op nuchtere maag. Één voordeel, je hebt niets om uit te kotsen uit wraak en dus geen boete wegens achterlaten van huisvuil.

De overstap op Weesp ging goed. Wat zeg ik, de trein was gewoon op tijd waardoor ik nog een paar minuten in de snijdende wind moest gaan staan wachten, wat wil je nog meer? In Hilversum was er geen kip op de weg, dat was dan wel weer lekker op het scootertje. Bij RTL nieuws was de redactie zo goed als leeg. Er was simpelweg geeneens nieuws al had je het graag. Wat een rust! De kantine was zelfs dicht, dit soort dagen zijn de beste reden voor de aanschaf van een automatisch koffiezetapparaat. Heb je toch nog iets om tegenaan te praten.

Op de radio bleek dat het elders niet zo rustig was. Files voor de op en afritten bij de IKEA. Wat een land. Woensdag stond alles vast alsof er een sneeuwstorm los was gebarsten omdat iedereen ineens weg moet en de volgende dag verhuist men van camping naar woonboulevard. Maar waarom? Wat is er nou zo speciaal aan Hemelvaart? Wat voor een historie zit daar achter, welke traditie stuwt onze drang om als lemmingen richting niks te rijden? Kerst, okee, ook al geloof je niks of juist in heel wat anders, dat is gewoon ook iets wat sfeer heeft. Vreten, naar familie en hopen op sneeuw. Een twee dagen die isets betekenen voor wie dan ook, dat hoort bij Nederland. Pasen, idem, eieren zoeken.

En Hemelvaart? Ehm... Ja, ik weet wat het religieus betekent, maar wat doen we er mee? Is er ergens een dorp waar men express alle koeien roze verft of de vergeten paaseieren rauw op gaat eten?

---

---

De wereld vergaat. Vandaag. Althans, de kustlijnen van meerdere continenten door een meteorietinslag in de Atlantische oceaan, welke vulkaanuitbarstingen zal veroorzaken met alle ellende vandien. Dus... Voor de fans van The X-Files en MIB. Of mensen die net als ik even tijdelijk uit hun neus zitten te vreten omdat ze weer op anderen moeten wachten.

---

UPDATE MAY 25, 2006:
According to informed sources, contacts in the American intelligence services confirm the existence of a time window of 48 hours, centered on May 25th at midnight GMT, for the impact a comet fragment south of the Azores.

This corroborates information of an evacuation exercise of the U.S. Congress to occur later in the day of May 25th, information which reached us this morning.

As a measure of precaution, I suggest the authorities do the utmost to protect the populations of the Atlantic coastlines. -- Eric Julien

---

Ik moest zelf ook even twee keer kijken. Het staat bij het 18 Septemberplein te Eindhoven, wat nu behoorlijk onder handen wordt genomen. Ondergronds fietsenstalling, ongetwijfeld eindelijk fatsoenlijke riolering zodat de tunnels niet blank staan bij een flinke groep wildplassers en vooral veel steen voor markten en evenementen. Een mooi open stuk niks dus, waar de zon overdadig op zal gaan branden. En dat icoon is er al op aangepast, van die half gesmolten Barbapapas.

---

 Morgen is het weer zover: Towel Day. De dag waar we Douglas Adams herdenken, de schrijver van The Hitchhikers Guide To The Galaxy. Iedereen met een beetje idealen loopt die dag rond met een handdoek. Het is ongetwijfeld hier al voorbij gekomen, maar voor de zekerheid weer de reden van de handdoek:

A towel, it says, is about the most massively useful thing an interstellar hitch hiker can have. Partly it has great practical value - you can wrap it around you for warmth as you bound across the cold moons of Jaglan Beta; you can lie on it on the brilliant marble-sanded beaches of Santraginus V, inhaling the heady sea vapours; you can sleep under it beneath the stars which shine so redly on the desert world of Kakrafoon; use it to sail a mini raft down the slow heavy river Moth; wet it for use in hand-to-hand-combat; wrap it round your head to ward off noxious fumes or to avoid the gaze of the Ravenous Bugblatter Beast of Traal (a mindboggingly stupid animal, it assumes that if you can't see it, it can't see you - daft as a bush, but very ravenous); you can wave your towel in emergencies as a distress signal, and of course dry yourself off with it if it still seems to be clean enough.
More importantly, a towel has immense psychological value. For some reason, if a strag (strag: non-hitch hiker) discovers that a hitch hiker has his towel with him, he will automatically assume that he is also in possession of a toothbrush, face flannel, soap, tin of biscuits, flask, compass, map, ball of string, gnat spray, wet weather gear, space suit etc., etc. Furthermore, the strag will then happily lend the hitch hiker any of these or a dozen other items that the hitch hiker might accidentally have "lost". What the strag will think is that any man who can hitch the length and breadth of the galaxy, rough it, slum it, struggle against terrible odds, win through, and still knows where his towel is is clearly a man to be reckoned with.

 Zie ook Towelday of Wikipedia. Foto's welkom in de comments!

---

Het viel me op dat mijn oudere broer George nu in twee reclames voorbij komt, eigenlijk beide met dezelfde clou. Die reclame van Martini Bianco, waar niet hij maar wel een fles tienerwijn naar binnen komt, en die reclame van Nespresso, waar hij toch even tjekt of die vrouwkes het over koffie hebben in plaats van over hem. Nee George, ook jij wordt oud en op sommige momenten gaat koffie natuurlijk voor. Of nog beter Nespresso, als we de fabrikant moeten geloven. Ik heb nog nooit zo´n kopje gehad. Ik voel me nu een minder mens. Nouja, eigenlijk niet, hoogstens net iets minder wakker.

Wel zit ik wel eens aan de gewone espresso. Zoals bijvoorbeeld op die zaterdag van Dennis´ vrijgezellenfeest in Breda. Schieten, eten, zuipen en rond tien uur ´s avonds even opfrissen, lees slapen, in het hotel. Na een uur soezen was iedereen weer beneden, maar ik kreeg de slaap even niet uit mijn oogjes. Nicolas Cage was er niks bij. Espresso besteld dus. Ik zat daar even als een konijn in het licht van een schijnwerper aan mijn zwarte goud te zippen. Komt er aan het einde van een gang een meiske aanlopen. Sensueel aanlopen, zoals alleen dame met een paar lessen salsa dat kan. De kenners weten wat ik bedoel.

Ik zat alleen te denken: apart. Ik heb meer caffeïne nodig.

Blijkbaar is dat precies wat Nespresso met zijn reclame wil uitdragen, want zij vond dat nogal, ehm, geil. Dus. Geil. Uiteindelijk kneep ze zelfs in een laatste poging mijn aandacht te trekken een knipoog. Met haar rechteroog, mocht dat iets speciaals betekenen, hoor ik het graag. Ik goot nog wat vloeistof door mijn kee en keek naar Dennis. Meteen wist ik dat ik wat gemist had, maar wat precies? Met grote verbaasde ogen begon hij keihard te lachen, of ik dat meisje niet gezien had. Ja, die had ik gezien, die deed raar, mag ik nou nog een espresso ?

Ik was echt nog niet wakker. Een mindere verklaring dan de aantrekkingskracht van een miniscuul bakje sterke koffie, gaf gisteren iemand anders toen het onderwerp toevallig ter sprake kwam. Nee, echt, toevallig, omdat die reclame van Nespresso voorbij kwam op de buis. De alternatieve verklaring was dat het chicky net gedumpt was en gewoon ging voor de eerste kerel die ze zag. Slechte verklaring, want kort daarna gingen wij richting de Bruxelles en niemand hield me tegen bij de deur en getuige het enthousiamse van de groep kan niemand ons vertrek in de lobby gemist hebben.

Nog een keer: Nespresso. Alles voor een sponsor.

---

Omdat het vandaag zo'n mooi weer is, met temperaturen boven de 20, volop zon en een lekker zomerbriesje, ik in de kelder van het VUMC zit, de paaseitjes nog net niet op zijn - twee kilo praline voor 2 euro - en weet ik veel welke toffe dingen nog meer in het vat zitten voor deze dag:

Toch nog iets om op te vrolijken. Hopelijk helpt het, zo niet, opzouten, ga maar ergens anders zeuren. Begin je eigen log, ga in het bejaardenhuis zitten of ga lekker babbelen met de junks onder de brug. Niet bij mij, ik ben al chagerijnig. Het koffiezetapparaat was namelijk kapot, terwijl ik veel te vroeg hier moest zijn. Zou ik dan toch volwassen zijn geworden ondertussen? Geen ochtend zonder koffie?

---

Wie nou nog durft te beweren dat je door alcohol de wereld niet anders ziet? best een aparte foto zo. Ik denk dat ik toch maar eens vaker zoiets ga proberen. Da's het voordeel van een digitale camera, zoals iedereen weet natuurlijk, je kunt gewoon alles even schieten. Zonde dat ik er niet een serie meer zo heb gemaakt, op zoek naar een topshot. Een wereldfoto met een paar jaar oude Medion camera van ongeveer 2 kilo. Op een oude fiets met je het leren he, zoals enkele van jullie al weten ben ik analoog ook begonnen met een reflex uit 1976. Die is overigens ook nog steeds in gebruik en ligt klaar met een zwart wit rolletje erin. Dat kan ik iedereen overigens nog steeds aanraden, ondanks de wereld van digitale fotografie: Ga eens een paar keer knippen met zo'n oud toestel. Alles handmatig, diafragma, sluitertijd, scherpstellen, alles. Dan krijg je veel beter een gevoel hoe het allemaal werkt. Daar hoef je geen expert voor te zijn hoor!

Ik ben wel toe aan de volgende stap, dus bij deze zoek ik een sponsor voor een digitale reflexcamera. Uw bedrijfslogo op dat ding geen bezwaar en een bannertje op tikfout kan er ook wel vanaf natuurlijk. Deal?

---

Uiteraard voor 18 plus. Maar of je dan zelfs helemaal bent voorbereid op wat komen gaat in een gezellig potje pokerd...

---

Die grijze man van het voorafgaande logje, heeft ook hobby's. Dat blijkt wel uit dit plaatje. Ik schat hem dus rond de 32 plus min 5 jaar, aangezien hij dan in de puberale leeftijd was op het moment dat Super Mario op de NES groots was. Nu draait de NES, behalve bij een paar echte freaks, alleen om Duckhunt met wat vrienden op een zuipavond, maar de grijze man is er nog vol van. Buiten zijn zelfportret, tovert hij dus ook zijn idool op een paal in de Antoniesbreestraat. Het wachten is op zijn midlife crisis.

---

Niet van mij, maar van een grijze man. Dat kan haast niet anders. Die stoere mennekes die vroeger graffiti spoten, zijn nu ook wat ouder. En hun graffiti dus ook, dat verandert mee met hun levensbeeld. Van hippe gekleurde afbeeldingen dus naar hun zelfbeeld van een maatpak met daarin een klein bierbuikje. Op weg naar huis vanaf zijn kantoorbaantje, wilde hij nog even los. Waar hij vroeger in het duister liep met een rugzak vol spuitbussen, op zoek naar die ongetagde muur, loopt hij nu in de namiddagzon op zoek naar de supermarkt met zijn favoriete magnetronvoedsel. Even herkende hij zich in een voorbij fietsende jongen, maar die bleek een meisje te zijn. Ach, wat deed het er toe. Hij pakte zijn tip-ex en vulpen, alles wat hij bij had in dat leren koffertje van hem, wat eigenlijk alleen diende als een veredeld lunchtrommeltje. Tevreden kijk hij naar het resultaat op de paal en concludeerde dat hij het nog steeds in zich had. Ook als grijze muis in krijtstreeppak kon hij nog wel stoere dingen doen.

Of zoiets. Er hing geen bordje bij wat het zou moeten betekenen. 

---

Wat een vaag verhaal: Een man had zijn been te koop gezet op een veilingsite. Gelukkig niet met hemzelf er nog aan, maar zijn wegens de gevolgen van diabetesgeamputeerde been. Hij bewaarde zijn onderbeen al een vijftien maanden in de diepvries thuis. De voorjaarsschoonmaak was begonnen natuurlijk en toen dacht hij, ach, zal ik hem maar eens verkopen?

Hij hoopte er een 3.000 dollar voor te vangen, waarmee hij mooi zijn schulden enzovoort kon betalen. Helaas, de eigenaar van de veilingsite blokkeerde het. Of het legaal is om zoiets te verkopen, is men nog niet helemaal uit. Als ze zoiets nou weer aan konden zetten...

---

Een hele rits kevertjes, 32 om precies te zijn, reed over het mediapark in Hilversum. Zo'n rij kevers is natuurlijk sowiezo al vet om naar te kijken. Gelukkig maar, want dankzij de norse motoragent had ik ook geen keus natuurlijk. Nouja, geen keus, je hebt altijd een keus. Maar als je dan moet kiezen tussen een boze agent voor je neus die je alleen tegenhoudt, of een boze agent die je tegenhoudt en ook nog eens boos tegen je begint te praten, is de keuze wel een hele makkelijke. Wat ben ik toch een brave jongen.

Elke auto had trouwens een aanhangertje met een groot Keith Haring-achtig poppetje achter zich aan. Dat mag ik vast niet zeggen van de kunstenaar Berrie Martens, maar het lijkt er toch verdacht veel op. Vier meter hoog, dus maar hopen dat er geen ouderwetse Zuidwester opsteekt. Elk poppetje droeg de kleuren van een nationale vlag, voor het WK dacht ik dus meteen. Het waren dan ook de kleuren van de landen die deelnemen aan het WK. Scherp. Ik moet trouwens de voetbalpoule nog invullen, maar dat terzijde.

Voor het RTL/IP Nederland gebouw stonden meer poppetjes en het doel werd al snel duidelijk: Het is dus een actie genaamd Happy People Of The World van Noordwijk Kinderstad. Deze staat nu geheel in teken van de strijd tegen AIDS in Kenia, vanuit Unicef trouwens. Mocht je de karretjes nog willen zien, vandaag rijden ze naar Rotterdam en zullen morgen nog bij het Feyenoord stadion te zien zijn. Zaterdag, terwijl ik weer als een bezig bijtje van brievenbus naar brievenbus zwerm tegen een hongerloontje, rijden ze naar Noordwijk.

---

Een foto zegt meer dan duizend woorden. Dit is dus hetfysiolab waar ik en Martijn nu wat daagjes meten. Wat PC-tjes, een ademanalyseapparaat, flinke lopende band, beeldscherm met beamer en mijn ouder vertrouwde Noudboek natuurlijk. Niet op de foto: de koffie, de koekjes, ik en Martijn of een proefpersoon.  Het blijft wetenschap he, we mogen niet teveel uitwijden. Zelfs niet op een foto.

---

Hoppa, in de Peper! Kort geleden stond er in een comment de vraag of ik zin had in een kort interviewtje voor in de Peper, een best okee blad voor regio Eindhoven. Tuurlijk en een paar mailtjes later was het gebeurd. Een kort stukje, leuk toch? Oja, je kan op het plaatje klikken voor een grotere versie, wat een verassing, maar dan kan je het niet lezen. Daarvoor zul je toch echt even naar de winkel moeten!

---

De schietbaan was gelegen naast een asielzoekerscentrum, hoe kan het ook anders. Een oud pand waar vroeger de politie ook schoot, zo bleek uit diverse aandoenlijke foto's van arrestaties door ME. Voor de deur lag een koe, wat toch een hond bleek te zijn. Toen er ook een klein schoothondje aangeblaft kwam, durfden we naar binnen. Als dat beestje het overleefde, hoefden we voor die joekel ook niet bang te zijn. Het bleek ook een lief beest te zijn met een erg scherp gehoor voor het geritsel van de zakjes waarin de koekjes bij de koffie verpakt zaten. De eigenaar vertelde nog dat de broer van het beest iets feller was. Helaas overleden na ziekte, maar die had wel eens een hert gepakt en drie pittbulls doodgebeten. Braaf.

Na afloop van het schieten, moest Dennis natuurlijk even aangekleed worden. Helaas zonder overal, maar wel met wat speelgoed. Er kwam nog zelfs een AK47 tevoorschijn, privébezit van de pastoor. De instructeur kwam helemaal los en net als in de film haalde hij bliksemsnel de wapens uit elkaar. Even een korte, letterlijk, demonstratie van hoe snel hij het pistool kon herladen met een felle twinkeling in zijn ogen. Eng? Mwah, viel wel mee. Hij was bloedserieus als het om veiligheid ging en duidelijk in de instructie, met meer dan genoeg ruimte voor een geintje. Fanatiek over zijn sport, dat wel. We hebben ook nog een foto van Dennis op de grond omringd door geweren. Alles natuurlijk leeg, behalve het nietpistool. Levensgevaarlijk ding.

---

In dat Hotel De Klok hadden ze wel hele mooie schilderijen hangen, zoals je ziet. Dit was wel een hele bolle Lex.

---

Overleefd! Gisteren was het vrijgezellenfeest van Dennis dus. Nu kan ik gelukkig wel vertellen wat er op de agenda stond. We zijn hem 's ochtends op gaan pikken. Als een jonge hond stond hij al voor het raam te wachten, bij wijze van spreken dan. Zo jong issie namelijk nou ook niet meer. Hoe dan ook, hij had er in elk geval zin in. Wij ook. Echte mannendingen stonden op stapel, even een overzicht. Elk stuk is natuurlijk wel wat meer regels waard en die zullen ook vast volgen zodra de foto's er zijn.

Ineens een gebrom voor de deur: Dennis' droomauto, een of andere BMW M3. Aardig bakkie. Wel grappig dat er nog wat drempels in de straat lagen wat natuurlijk niet geheel soepel gaat met zo'n lage bak, maar dat mocht de pret niet drukken. Dennis mocht even een stukkie mee rijden, eventjes een blokje om via Asten, stuk snelweg en terug naar Heeze. Hij zat echt net of de wagen spoot weg. Helemaal hyper natuurlijk, toen ie terugkwam. Heel fout natuurlijk, maar ze hadden even 260 gereden. Kuch. Daar wordt je adrenalinespiegel inderdaad wel even van opgepept. Zijn Golfje kan nu de deur wel uit, dat stelt niks meer voor. Helaas heb ik de sleutels niet meegekregen.

Daarna zijn we richting Baexem gereden, naar IDC schietsportcentrum. Na een korte instructie hebben we, onder begeleiding uiteraard, geschoten met .22 geweer, revolver en pistool, een Luger als ik het me goed herinner. Gewoon 6 schoten oid per wapen, maar daarna ook nog met zwaarder geschut. Een Magnum met 4 patronen in oplopende snelheid en dus ook steeds meer terugslag. Dat is nogal wat zeg. En tot slot ook nog een 4 mannetjes omknallen met een riotgun-achtig ding. BAM! Dat doet toch wel even wat met je. Het zal mijn hobby niet zijn, maar ik heb me best vermaakt. Drie keer raden wie de hoogste score had. Wehehe.

En hop, door naar Breda voor diner en stappen. Daar was op de markt een hotelletje geboekt genaamd "De Klok". Als je op het plaatje van die toren linksboven dit blogje klikt, zie je het uitzicht liggen op het bed in de kamer. Dat zat dus echt in het centrum. Helaas bleken de klokken vanaf zeven uur 's ochtends elk half uur aan te duiden, maar ook een kekke melodietje voort te brengen om het hele uur. Die benaming "de Klok" is dus eigenlijk gewoon een flinke waarschuwing! Wel een voordeel, nuw as iedereen wel op tijd wakker voor het ontbijt. Gebakken spek met een eitje, dat ging er wel in na de stapavond.

We zijn eigenlijk maar op twee plekken geweest, namelijk de Bruxelles en de Liquid. De eerste was op zich wel aardig, als in, viel eigenlijk best wel tegen. Ondanks dat iedereen die je sprak juist die tent noemde, maar goed. Ergens tussen 12 en twee zijn we naar de Liquid vertrokken. Twee avonden achter elkaar de Liquid, da's best bijzonder. Ik wist helemaal niet dat die tent daar ook zat. Daar zijn we tot sluitingstijd doorgegaan en was het verrekes gezellig. elfs nog een paar pasjes salsa gedaan. Daar noet ik wel mee oppassen, straks kan ik niet eens meer gewoon housen.

---

 Zeg, de negerzoenen zijn nu verdwenen. Mijn voorstel om ze Pino Poepjes te noemen heeft het helaas niet gehaald helaas. De teleurstelling is nog steeds van mijn gezicht af te lezen. Hoe gaaf zou het zijn als een kind van een jaar of zes ineens voor oma staat en vraagt om een Pino Poepje?

Er zijn wel meer dingen genoemd die nu niet meer kunnen. Blanke vla, Jodenkoeken en weet ik veel wat nog meer. Ik ben zelfs bang dat Grolsch ook tot gekke dingen gaat komen. Een paar jaar terug verdwenen de beugels al uit het assortiment van de Pathé - wat overigens nog wel leidde tot een leuke 1 april grap van nagemaakte bonnen en verbaasde cassiéres -, werden de porseleinen doppen vervangen door plastic waardoor het plopgeluid ook verdween, maar mogen beugels in het algemeen nu nog wel? Is dat niet beledigend voor tieners? Die zitten al in een moeilijke fase en om dan een naam te delen met een goedje wat ze niet eens mogen hebben van papa en mama, schandalig.

---

Vanavond gaan we lós! Los in de Liquid aan de Dommelstraat te Eindhoven. Ik heb namelijk gratis entree gewonnen, na het invullen van een enquete over/van Peper. Best leuk leesvoer, die Peper. Ik moet de huidige versie overigens nog even napluizen, ik heb namelijk een kort interviewtje gehad. En een foto ingestuurd om daarbij te plaatsen. We kunnen met z'n vieren dus voor nop naar binnen. Nou is dat op zich niet eens zo heel bijzonder. Als je een beetje mazzel hebt, krijg je namelijk een VIP-pasje als je wel eens vaker daar komt waarmee je wel vaker gratis kan, maar we krijgen ook een fles champagne. En da's natuurlijk nooit onaardig. Nu alleen nog iets verzinnen wat we te vieren hebben. We vieren... gratis champagne. Lijkt me een mooi doel. Daarbij is het natuurlijk even genieten van de dansvloer met verlichte tegels.

Maar, moet ik dan niet werken op zaterdag? Neen. Ik ben vrij. Op het laatste moment, dat wel, maar zo gaat dat nu eenmaal soms bij de TPG. Er moeten gewoon genoeg mensen zijn, het is niet zo dat iemand makkelijk een dubbel dienstje kan draaien. Ik sla overigens meteen twee vliegen in één klap: Morgen is ook het vrijgezellenfeest van Dennis. Ik ben benieuwd, ik kan natuurlijk nu nog niks zeggen, voor hetzelfde geld verveeld ie zich dood en gaat ie net vanavond op tikfout kijken, dat zou jammer zijn.

Volgende week is Maartje aan de beurt om in een konijnenpak met blote bips door de stad te lopen - he verdorie, nou verklap ik het - en ook dan sta ik al ingeplanned. Niet dat ik met de vrouwen op stap ga, maar dan gaan we weer socializen met de TPG-collega's. Wat we gaan doen is nog onbekend, maar het zal iets met drank zijn. Dus hoed U, volgende week zaterdag op Stratum! Én een vrijgezellenfeest van Maartje, én een serie zatte postbodes. Hopelijk komen die elkaar niet tegen. Postbodes en vrouwen met wat op, je kent de verhalen ongetwijfeld. Zoniet, houden zo. Daar kan niets goeds van komen...

---

Dat was de runner bijna! Ik reed met het bromscootertje braaf op het fietspad op de 's Gravenlandseweg in Hilversum, beetje te genieten van het zonnetje, toen echt een paar meter voor me een aanhanger los schoot vanachter een vrachtwagen. Dat ding knalde vijf meter voor mijn neus dus met een 40 km/h tegen die paal aan (plaatje is klikbaar), maar die knik onderin de paal, had dus ook mijn teen kunnen zijn. Of die schooljeugd die er weer een paar meter voor fietste. Eigenlijk lag die paal dus helemaal plat natuurlijk, maar op dat moment dacht ik er even niet aan om een foto te maken.

Die vrachtwagen reed gewoon door, niks in de gaten. Een andere auto had hem een eindje verder tot stoppen en blijkbaar heeft hij dus die aanhanger weer opgehaald en de paal wat rechtgezet. Alsof er niks gebeurd was.

---

Even een oproepje: Wie heeft er zin om een uur en een kwartier van zijn leven erg nuttig te besteden door mij & Martijn een handje, ecxuus voetje te helpen? Even proefpersoon spelen? Niks heftigs, je hoeft alleen maar te lopen op een lopende band. Lopen als in wandelen, zo snel als je zelf normaal ook zou lopen. Je krijgt een koptelefoon op en moet wat oplezen. Dat was het.

Mocht je komende week dinsdag, donderdag of vrijdag in de buurt van het VUMC zijn, de polikliniek om precies te zijn, laat het effe weten, we hebben nog plek zat! En er is cola en koekjes!

---

Het WK gaat bijna los, maar niet voor onze Zuiderburen. En daar zijn ze niet blij mee. Ze gunnen nu zelfs anderen geen kijkplezier:

Belgen zijn slechte verliezers...
en als wij het WK moeten missen, dan iedereen!

De TV-B-Gone? is een universele afstandsbediening in de vorm van een sleutelhanger met slechts ??n knop.
Daarmee kan U eender welk televisietoestel aan- en uitschakelen. De TV-B-Gone? is klein genoeg om in uw broekzak te steken en handig genoeg om mee te nemen op caf?, restaurant of bij vrienden.

Ideaal voor een rustige avond in de kroeg zonder al de WK drukte.

Werkt ook op ALLE programma's van de VTM.

Maar ook leuk op school, in winkelcentra, voor de buurman, ...

Schijnt goed te werken, het bestaat zelfs al een tijdje langer. Maar een 25 euro voor een opgewaardeerde sleutelhanger is misschien wat veel, of hang ik nou de zuinige Hollander uit? Voor dat geld kan je beter je verdriet weg gaan drinken, dat moet genoeg zijn hoor!

Doet me een beetje denken aan de grap waarmee je zelf met een afstandsbediening buiten het zicht ging staan. Of tegenwoordig via de Bluetooth met je GSM de muis op je PC bestuurd terwijl er iemand achter zit, ook dat zorgt voor leuke blikken. Gna. Maar arme Belgen, Ge moogt ook hier mee komen supporteren hoor. Steeds meer kroegen met Jupiler in plaats van dat Heineken-bocht, dus dat zit wel goed.

---

Even voor de volledigheid: ook deze morgen had ik gewoon weer vertraging met de trein. Gelukkig deze keer ook de aansluitende stoptrein en dus was ik nog ruim op tijd. Blijkbaar was er weer ergens na Utrecht een flinke verstoring, want de IC van Eindhoven naar Schiphol, bleef te Utrecht. Joepie, vooral voor de vakantiegangers. Lekker stressen zo kort voor de vlucht.

Enfin, gisteren hadden we natuurlijk ook weer salsales. En voor ons zitten nu beginners, duidelijk te zien. Als een stel zakken hooi stonden ze daar de klompendans te doen zeg, niet normaal. Niks heupen of armen, gewoon als een aritmische koe met Parkinson stonden ze daar. Belachelijk.

Dat is bij ons op niveau twee wel heel anders zeg! Er werd niet voor niets al driftig op los gespoten met de deodorantbussen na afloop, een enkeling zelfs al snel tussendoor. Ik kreeg zelfs een complimentje van de leraar. Wehehe. Foutloos het nieuwe stukje gedaan en aangezien de man moet leiden, is dat dus geheel mijn verdienste. Doe je niks aan.

Natuurlijk ging er ook wel wat mis, mijn schoenen zijn net iets te stroef voor een mooi pirouetje tussendoor. Toch best lastig, dus maar eens op zoek naar wat leuke schoenen. Al betwijfel ik dat die er zijn. Hebben ze geen Etnies of een ander merk skateschoenen met leren of suede zolen? Domme vraag natuurlijk. Wat is nou eigenlijk het verschil tussen die twee type zolen? Waarom zou je voor suede kiezen? En dan blijkt er ook nog verschil te zijn tussen salsa- en stijldansschoenen. Ik heb geen idee wat dan...

---

Kwart finale beker, zondagochtend, 10:30h.

Dames 3 Braakhuizen.

En ik was erbij! We konden ook niet anders, we hadden namelijk beloofd even een elftal-foto te maken. Dat is gelukkig wel gelukt, als het mag, zal ik die binnenkort ook hier wel even plaatsen. Leuk voor de shirtsponsor natuurlijk. Maar dat opstaan, dat was nog best pittig, na de BBQ van gisteravond bij Maartje en Dennis. Laatstgenoemde wordt ook wel de enige professionele toeper van Nederland genoemd, al moest hij daarvoor zijn gasten (wij dus) wel eerst dronken voeren met ros?, beugels en Italiaans bocht, wat zuiver bestond uit alcohol, limoensap en ehm... water. Maar niets wat de vuurkorf niet kon oplossen! Woesj! Nouja, hier moet ik dus nog even een mooi verhaal van bakken, maar mijn hoofd wil nog niet echt. Puur de vermoeidheid ben ik bang. Donderdag was ik namelijk ook nog gastheer voor mijn broertje en een vriend & vriendin van hem, die op housewarming gingen bij iemand. Ik mocht gelukkig wel mee en hoefde niet alleen mijn reservesleutel af te staan. Zaterdags ook weer vroeg voor de TPG - ik ben nog steeds op zoek naar een andere baan trouwens - en dat het eerste deel van de week ook al zo druk was, valt kort hieronder te lezen. Maandag weer om 6:57 de trein...

---

Zojuist was er was er hier in huis een echte locatiescout. Om de keuken eens te zien, onze frisse, schone keuken. Nouja, met je ogen dicht dan terwijl je aan een fles Dreft ruikt en met veel fantasie, want eigenlijk is het een puinhoop. Niet alleen staat er wel eens wat zooi, maar bovendien nog oerlelijke gekke bollen op de muur geschilderd en van die pauper banken zoals in veel studentenhuizen. Maar dat was niet erg, dat was juist goed.

Hij was op zoek naar een geschikte keuken voor een nieuwe reclame van KPN, voor digitale TV. Volgende week horen we of onze keuken dus ranzig genoeg is, wat een compliment eigenlijk. Ik ben toch wel benieuwd natuurlijk! Pas geleden zijn er ook al foto's gemaakt, zowel voor in het universiteitsblaadje van de UvA, als voor een andere reclame die allang op TV zou zijn geweest. Geen idee meer waar dat ook alweer van was...

Volgende week zou het dan allemaal moeten gaan gebeuren voor die KPN toestand, da's al best rap. Straks wordt de keuken, onze priv? vuilnisbelt nog bekender dan wijzelf! (Icoontje is klikbaar overigens voor een groter plaatje. Op eigen risico.)

---

Pfew, dat waren weer drie drukke dagen. Vandaag en afgelopen maandag moest ik werken bij Boulevard. Dat zijn toch wel lange dagen, zeker als je om een uur of zes opstaat, omdat je vanuit Eindhoven naar Hilversum gaat. En er al vanuit kan gaan dat je net de aansluiting gaat missen op Utrecht CS. Het bekende verhaal he, de perrons zijn bezet. Dat ze dat nog steeds kunnen verkopen, ongelofelijk. Maandag was het ook nog lekker miezer weer trouwens. Maar genoeg gezeurd, ik heb wel mooi Daphne van dichtbij gezien natuurlijk. En Jeroen, Peter en John. Joepie. Zouden die nog ooit terugkeren in dat beroemde filmpje voor je dood?

Gisteren eigenlijk de hele dag bezig geweest om de apparatuur die nodig is voor ons onderzoekje aan de praat te krijgen. Mijn laatste projectje voor mijn Bachelor. Bachelor of Science offici?el trouwens, dacht ik. Ik ga samen met Martijn eens kijken wat voor invloed een Strooptest als dubbeltaak op het looppatroon heeft, al dan niet met opgelegde voorkeursfrequentie middels auditieve stimuli.

Wattes?

Ja, ik heb ook echt wel iets geleerd de afgelopen tijd hoor. Voor de ge?ntresseerde zal ik het even proberen uit te leggen, kort. De rest kan gewoon een biertje gaan pakken en teletekst pagina 402 gaan bekijken, nu het voetbalseizoen is afgelopen is dat toch wel de beste optie.
We gaan mensen op een lopende band laten lopen. Net zo?n ding als in de sportschool, alleen dan anderhalve meter breed en twee en een halve meter lang. We zetten dat ding op de snelheid zoals ze ook zouden lopen als ze gewoon zouden lopen, wat we vooraf even getimed hebben. Dan kijken we hoeveel passen ze per minuut maken.

Het is gebleken dat mensen op de maat gaan lopen. Denk aan marsmuziek, helemaal als dit dan ook nog op een frequentie is waarbij je zelf ook zou lopen. Dat gaan we dus opleggen door een beepje te laten horen op het linkeroor als er met links een pas gezet zou worden en rechts hetzelfde natuurlijk. Waarom doen we dat, als je al vanuit jezelf zo loopt? Nou, we gaan dan iets doen om je harses een beetje te pesten. Wat nou als ineens een beepje net wat sneller of trager komt? Dan kloppen jue passen ineens niet meer en ga je even anders lopen. Daar gaat het ons om.

We gingen ook iets doen met een Strooptest. Natuurlijk ken je de politieke partij Groen Links. Dat maakt daar eigenlijk gebruik van. Zie het woord Groen. Dat is juist rood. In die test staan tien bij tien de woorden rood, groen, blauw en geel, in de kleuren rood, groen, blauw en geel, maar dan dus gehusseld. Bijvoorbeeld rood, groen, blauw en geel. Lees die woorden maar eens en zeg welke kleur de letters hebben. Dat kost toch net wat meer aandacht dan verwacht. Dat merk je vooral als je dan ook nog wat extra?s moet doen. Zoals lopen. Of lopen terwijl iemand je gaat pesten door je stappen te verstoren...

Dat hebben we al uitgeprobeerd en het werkt echt. Meer dan je zou verwachten. Lukte zonder beepjes of wat dan ook nog gewoon zonder problemen om een sheetje met die woorden voor te lezen, met beepjes haalden we de acht woorden foutloos nauwelijks! Dat hadden we zelf ook niet verwacht. De vraag is nu vooral wat er precies gaat gebeuren als we dus gaan "pesten", of verstoren, zoals dat mooi heet.

Maar voordat we dat aan de praat hadden, dat koste wel even. Het benodigde programma voor het geluidsignaal draaide namelijk op een oude pc, onder Dos. Juistem. En die PC slikte geen cd of diskette meer en ook internet leek het niet te doen. Dat ding dus meeslepen naar de uni, en daar bleek het gelukkig wel te werken, althans het internet en dus konden we de benodigde data erop pleuren. Weer terug naar het lab in het ziekenhuis en prielen maar. In powerpoint zitten kloten om die letters op het goede formaat te krijgen en de kleuren okee, dat werd weer met een beamer geprojecteerd op een scherm. Dat ging gelukkig wel in een keer goed.

Enfin, nu staat alles goed en kunnen we gaan meten! Weten jullie ook weer ongeveer waar ik mee bezig ben. Ik zal de camera ook eens meeslepen om het wat beeldend te krijgen.

---

En dan dus de zaterdagochtend, excuus, middag. Vanwege het voorspelde baggerweer zijn we Koninginnenacht flink op stap gegaan. En dan ben je de volgende dag wat minder fit.Maar niks wat een kekke zonnebril en een paar zilveren bollen op je hoofd niet kunnen verhelpen! Die bril kwam trouwens mooi uit, want de avond ervoor vond iemand het nodig om even met een plastic glas richting mijn oog te bewegen. Iemand beukte zich een weg naar buiten, ik zei " Doe's rustig" en meneer haalt uit als een wijf. Niet echt een blauw oog, maar een streepje, alsof mijn mascara is uitgelopen. En een karsje op mijn slaap, dus ik denk eigenlijk dat het een vermomd wijf was. In elk geval had ik echt zoiets van, wat doe jij nou en deed gewoon een stap terug. Blijkbaar was dat dan weer h??l afschrikwekkend, want meneer ging er vandoor. Volgens mij ging er nog wel iemand achteraan, maar daar had ik al helemaal geen zin in. Ik baalde eigenlijk alleen dat ik nou bier over mijn nieuwe shirt had. Dat ondertussen toch al flink naar rook en zweet rook, maar goed. Daar gaat het niet om, het is het principe! Het principe dat bier niet verspild mag worden. Zo.
Maar wat lopen er malloten rond zeg, zeker als ze drank op hebben. Lies' fiets lag ergens op een hoop met een verbogen spatbord, hoorde ik de volgende dag. Kwam er iemand naar ze toe om te melden dattie de dader kende. Hijzelf. Zijn vriendin was bezopen, moest even een beetje ontnuchteren en daarom had hij even mikado gespeeld met fietsen. Juist. Vage lui. Dan kan je nog zo gezopen hebben, dat betekent toch niet meteen dat je het verstand van een verkeerd gespeld straatnaambordje moet hebben? Zodra drank een excuus wordt...

---