Borrel
Henny is weg, gestopt als postbode. En wij hadden nog zat bier over van de barbecue van een paar weken geleden. Een plus een is twee.
Drie, in dit geval. Ondanks een ruimschootste planning en promotie onder de zaterdagwerkers, zaten we met z'n drieën op het roemruchte balkon van het al even roemruchte postkantoor te Geldrop. Om half vier aan het lauwe bier met een aantal flesjes in vak wat Antartica probeert te imiteren. De rest van de postbodes was niet op komen dagen.
De meesten hadden zichwel gewoon afgemeld op de dag zelf met smoesjes als dat ze moesten voetballen of iets dergelijks. Prioriteiten lapzwansen! Een beetje sportenis hartstikke goed, maar actief werken aan een goede werksfeer en een hoge score op de sociale barometer is net zo belangrijk. En voetballen kun je elke dag nog.
Er was ook taart. Abrikoos en kersen, vanwege het afscheid dus. Kwam dat even goed uit! De avond van te voren keek ik al teleurgesteld in de diepvries waar géén brood lag. En de supermarkt was al dicht. Mijn ontbijt was dus een suikerwafel en een plak ontbijtkoek, de lunch een dubbele sandwich van het tankstation. Bij lange na niet vullend voor een manspersoon in de bloei van zijn leven met een pijnlijke knie en een wandeling van drie uur te goed.
Bier en taart vulde de leemte in mijn buik daarna des te beter. Smikkel ende smul. En aangezien we maar met z'n drieën waren, is er nog steeds bier over. Even kijken voor een gaatje in de agenda...
De lichtjesroute is weer in volle glorie te zien in Eindhoven. Op 
Gisteravond had ik les. Nouja, les. Eerder een soortement van workshop. JIT om precies te zijn, een Just In Time ding. Eigenlijk is het de bedoeling dat als we ergens tegenaan lopen met het groepswerken dit zelf aanvragen, maar deze was al ingeplanned voor ons. Deze ging over feedback. Hoe moet je dat geven, hoe moet je er mee omgaan. En dat was best leuk. Oja, ook leerzaam. Eigenlijk weet je het wel allemaal, maar het is wel nuttig om er eens een keer de aandacht op te vestigen. Nu is het natuurlijk de bedoeling dat je het nog in de praktijk ook vaak gaat gebruiken. 
En, klopt dat een beetje denken jullie?
Ja! Een vacature die gewoon 100% op mijn kennis en ervaring aansluit. Althans, volgens de vacaturesite. 
Het gaat rap, met de studie. Ik voel me nu al getransformeerd worden met mijn gedachten. Het valt allemaal gelukkig wel op zijn plaats, de keuze voor communicatie is een goede geweest. Dingen die ik leuk vind om te doen, maar vooral ook dingen die ik gedaan heb. Van een grappig postertje voor de feestcommissie - zo kun je door het knippen van twee hoekjes een A4-tje op het profiel van een zeilboot laten lijken - tot gedachtes over merken en hokjes. De keuze om géén journalistiek te doen is ook goed geweest, dat was toch wel erg beperkend geweest.
Nouja, bijna. Ik mag nog wel even doorgaan met de oefeningen die de spieren wat krachtiger moeten maken en over een week of drie nog eens langs de fysio, tenzij ik eerder last krijg. Maar dat valt dus uiteindelijk reuze mee. Van een huisarts die verwachtte dat de meniscus in puin lag naar een lange tijd fysio naar al snel dit. Nog een beetje scheren en netjes intapen als ik wat extra inspanning ga verrichten, dat wel. 
Vind jij jezelf een leuke collega en is die stoel aan dat bureau naast je maar leeg? 
Ik was thuis, bij mijn ouders. De colleges waren nog niet echt van start gegaan. Op TV kwam een bericht van een bizar ongeluk: een vliegtuig was tegen een van de torens van het WTC gevlogen. Ongelofelijk. Het viel gewoonweg niet te bevatten, hoe vaak je de beelden ook zag. Terwijl ik het nieuws volgde en de vlammenzee hoog boven Manhattan zag, vloog er een tweede vliegtuig pardoes de andere toren in. Zomaar! Dit is een grap, dit kan niet. Maar het was echt zo. Vele nieuwssites lagen plat, iedereen zat voor de buis. Al snel begreep men dat het geen ongeluk meer was, maar een aanslag. 
Overal hingen briefjes, of we asjeblieft morgen niet op die en die plek van de parkeerplaats wilden parkeren. Er zou een kraan komen om wat op het dak te hijsen. Dat wat bleek een bak voor schilders, zodat ze geen steiger hoeven te bouwen of met een houten laddertje tien verdiepingen hoog. Die gasten zijn ook niet meer zo stoer als vroeger.
Net lag er een boek in de bus: Natuurkunde voor Dummies. Gewonnen met een prijsvraag. De opdracht was simpel, verzin een nieuwe titel voor een boek in de serie ... voor Dummies. Dat was makkelijk, ik heb gewoon iets gepakt wat ons nu bezig houdt: Een huis kopen voor dummies. IJzersterk. 
Ik zou best een toffe collega zijn. Ik lust koffie, maar ook thee en heb redelijk hitte bestendige handen, best belangrijk bij het halen van vier mokken tegelijk. Maar vooral wel eens in voor wat aparts. Ik heb pas mijn eerste kaartje ontvangen via 
De stroom blijft erop woensdag in het PSV stadion en dus blijven de lichten tijdens de oefeninterland branden. En dat is stiekem toch wel jammer, ik had me er wel op verheugd. Ik zie onze helden al helemaal voor me met een kompelhelmpje op. En van die schoentjes met LED-jes in de zolen verwerkt! 
