Mag je nou bij een open boek tentamen ook je MP3-speler meenemen? Kijken je medestudenten raar op als je gewoon niets meeneemt, behalve een pen? Is het gek dat je niet eerst een klad maakt zoals gevraagd, als je tegen de 2.000 woorden mag gebruiken?

Ik had geeneens tijd om mijn blikje namaak Red Bull te nuttigen, mijn pakje Sultana van het AH was nog onaangebroken en dan telt het tentamen zelf blijkbaar nog niet eens mee.

Ik proef de knoflook nu nog.

In de nieuwsbrief van 3 voor 12 stond een prijsvraag waarmee je kaartjes kon winnen voor Novalectra. De vraag was: "In welk jaar was elektriciteit nieuw?" Voor mijn antwoord had ik meer woorden nodig....

Vanaf de eerste dag dat de aarde werd geschapen was er elektriciteit. Immers volgens Genesis:

"3 God zei: ‘Er moet licht komen,’ en er was licht. 4 God zag dat het licht goed was, en hij scheidde het licht van de duisternis; 5 het licht noemde hij dag, de duisternis noemde hij nacht. Het werd avond en het werd morgen. De eerste dag. "

Licht was er zelfs eerder dan de zon en de sterren. Dat lijkt verdacht veel op het gebruik van een lichtknopje. Dat het al best lang geleden is, is wel duidelijk. Er wordt immers niet gesproken over dimlicht. Dat kwam pas later, veel later. Tegenwoordig is die tussenstand tussen licht en donker ook wel bekend als de schemering. Denk ook aan schemerlamp enzo, maar het is wel begrijpelijk dat God eerst verder ging met wat beestjes en plantjes te maken, voordat hij aan zulke prullaria begon.

Maar welk jaar dan? 4004 voor Christus, zondag precies 6010 jaar geleden, volgens de berekeningen van aartsbischop James Ussher.

Raad eens? Ik heb kaartjes gewonnen.

 Vandaag liep er een leeuw door de stad. 's Ochtends om een uur of 10 werd hij al gespot in de Piazza. Het was geen vrijgezellenfeest, de leeuw werd gevolgd door een camera. Geen paniek trouwens, want het was slechts een man in een pak. Ik. Niet alleen mijn sterrenbeeld was vandaag leeuw, maar ook mijn outfit. Voor GvdW werd een filmpje gemaakt van een leeuwenjacht. Wat er precies de bedoeling van was, ga ik nog niet verklappen. In elk geval komt het straks vast op het internet te staan en dan zet ik het uiteraard wel hier neer. Met uitleg. Beloofd. Dat je een dag als leeuw door de stad hebt gerend is natuurlijk wel iets om trots aan je oma te vertellen. 

Oja, ik kom misschien ook nog op Talpa. Bij de Wedstrijden, dat programma over voetbal. Voor een soort van promofilmpje waren ze daarvoor bezig in Eindhoven. Ze vroegen daarom mensen een paar onmogelijke vragen, waarop je eigenlijk alleen met "geen idee" of "niets" kon antwoorden. Met een heleboel "ehhhh" ertussen. Daarvan kan ik wel de bedoeling verklappen. Ze gaan dat monteren, zodat het net lijkt alsof dat het antwoord is op de vraag: "Wat gaat er boven de Wedstrijden van Talpa?" En als ik er dus in kom te zitten, krijg ik €50 euro. Voor de opnames waarvoor ik in de eerste plaats dus in de stad liep als een leeuw, was het alleen maar tof natuurlijk. Nu was de leeuw ineens een ster. Twee camera's, licht, geluid en nog wat mensen om hem heen. Ik ben benieuwd wat ze ervan gaan bakken. 

Wat ook erg apart was, het was me een dag inderdaad, was een andere cameraploeg in de stad. Een undercoverploeg. We liepen op het station om daar ook wat te filmen. Leeuw op het perron, op de roltrap, in een pasfotohokje en mensen aan het stalken, je kent het wel. De gewoonste zaak van de wereld voor ongeveer de helft van de mensen. De andere helft keek wel op, moest lachen of keek verbaasd. Enfin, toen ik op het perron liep, werd er vanaf de parkeerplaats gefilmd. Een man met een koffer kwam naar de cameraman toe en eiste de bandjes op. Daar kwam het ongeveer op neer. Ze waren namelijk daar undercover aan het filmen over drugs dealers. De koffer was ook een camera. Hun undercoverman zou dus op de beelden van ons te zien kunnen zijn. Ik vond het een beetje vergezocht allemaal. Dus dan zou een dealer over een paar maanden toevallig een bedrijfsfilmpje zien met opnames van hem ergens wazig in de verte, en dan ineens beseffen wie die undercovergast nu was? Dat terwijl er dus een cameraman een leeuw aan het filmen was? Misschien ben ik daar dus ook wel in beeld. Dat programma wordt in februari of iets dergelijks uitgezonden.

Op een dag ben ik dus door meerdere camera's vastgelegd. Ik denk dat ik vaker in leeuwenpak ga rondlopen. Alleen ga ik dan niet meer naar een kinderspeeltuin, maar dat verhaal komt nog wel...

Soms zijn woorden overbodig...

Hier openen. Ik drukte braaf het lipje naar binnen en wilde de rijst eruit schudden. Twee kopjes, dat is precies genoeg voor ons tweeën. Ik had de aubergine, courgette en nog wat van dat groenvoer al klaargemaakt om te gaan grillen. Vandaar ook de notenrijst, met duidelijk wat meer smaak dan gewone witte drap. De noten niet vanwege het misen van vlees, want ook vlees kan je grillen. Steak de Boeuf zelfs, want gewone hamburgers zijn slecht voor je. Ik kon overigens eigenlijk geen verschil in ingrediënten ontdekken.

En ik maar schudden met dat pak. Zit er gewoon nog een zakje in. Handig.

 Ik heb de afgelopen weken gevuld met extra werk bij de TPG. Excuus, TNT. Het is nog even wennen. Ik woon in Eindhoven en werk in Geldrop, dus ik mag mezelf een echte forens noemen voor die paar kilometer. 's Ochtends en 's middags op het fietsje binnendoor, een dik half uur als ik geen zweet op mijn rug wil. Da's goed te doen dus. Op de terugweg reed ik alweer in de stad, toen er een auto irritant dicht langs mij voorbij reed. Uiteraard een golfje, zo eentje met van die slechte stoelen waardoor de bestuurder ongeveer onder zijn achteruitkijkspiegel zit. Hij reed ook veel te hard. Kort daarna hoorde ik een doffe klap.  Jawel hoor.

Meneer was gewoon achterop een auto gereden die stopte voor een verkeerslicht wat op rood sprong. Dat doen mensen wel eens, heel gek. Is ook wel verstandig om te doen, als er andere mensen in de zijstraten staan te wachten op de groene variant van het lichtje. Gelukkig was er niets aan de hand met de mensen in de auto's. Met zijn auto ietsiepietsie meer. De auto voor hem had een trekhaak en nee, daar kan zelfs een Volkswagen niet zo goed tegen. De weg lag al onder het water en olie, niet best.

Ik dacht eigenlijk boontje komt om zijn loontje. Maar ik weet niet wat die mensen voor hem mij misdaan hebben om nu een kras op de trekhaak te hebben. 

Zoek de verschillen. Inderdaad. Ik kijk hier even bezopen uit mijn ogen, maar verder: Ik ben niét Noud uit GTST. En al helemaal niet de zoon van Dennis, ik moet er niet aan denken. Capice?

Jack Bauer was hier in de Appie. Ik hoorde het kenmerkende telefoongeluid van de apparaten van bij CTU en dook instinctief tussen de groente waar ik toevallig liep. Als vaste kijker van de serie "24" weet ik dat het bekende beltoontje nooti veel goeds kan betekenen. Vermomd met een krop sla op mijn hoofd en een komkommer als snor, keek ik voorzichtig over de aubergines richting het fruit, waarvan het geluid leek te komen. 

Een oude man. Geen Jack Bauer. Zou het een vermomming zijn? Ik pakte een cherrytomaatje en stopte hem in mijn mond. Verder geen bijzondere reden, behalve dat die dingen goed te eten zijn en niet zo kraken als chips. Dat is dan wel weer van levensbelang in een situatie als dit. Ik duwde een stukje prei opzij om de man beter te kunnen zien. Hij had een tas bij zich. Zo'n versleten plastic zak, zo van kijk mij eens een versleten plastic zak hebben. Poehe! Daar zit dus echt niets bijzonders in hoor! Zo'n tas waarvan je wel een sleest dat die ergens gevonden is met twintig mille erin. De man haalde iets uit die tas. Een lege fles. Hij stopte hem in de emballageautomaat. Bliep bliep.  

Verrek. Dat geluid komt dus echt te verdacht veel overeen met de beltoon gebruikt in 24 zeg! Overigens heb ik die nu ook op mijn telefoon. Nee, niet gekocht ofzo, gewoon zelf even gefixed. Een aflevering stond nog op de video en die kan ook via de PC worden weergegeven. En zo kan ik dus ook makkelijk het geluid opnemen. Beetje knippen en plakken, blauwtand aanzetten en hoppa. Mijn naam is Jack.

Yup, TPG is nu TNT. En rood is nu oranje.

Althans, TPG stond natuurlijk al voor TNT Post Groep en het rood is nog niet overal vervangen. Het duurt nog wel even voordat alle bussen vervangen zijn en de wagens overgespoten. Vandaag heb ik ook gewerkt en de nieuwe kleding kwam vaak genoeg ter sprake. Helaas werkte mijn koptelefoon niet afschrikwekkend genoeg... De nieuwe kleding zit wel lekker moet ik zeggen. De jas is ook best flitsend, meer een motorjack en heel stoer. Helaas zijn de broeken er nog niet, voor zover ik weet een bewuste keuze. Best apart. Voorlopig loop ik dus gewoon in de oude broeken die wel iets weghebben van de kleur bruin, een ludieke combinatie met het zwart en oranje.. Maar ach, wie weet hoe lang het nog nodig is. 

Dinsdag kreeg elke brievenbus al een brief met een vrij te verzenden envelop ter promotie. Het zal dus maar weinig mensen ontgaan zijn. De postbode zelf valt natuurlijk ook enorm op. Als je die kleding vergelijkt met waar de concurenten zoals SandD in rond sjouwen, steken ze er wel met kop en schouders bovenuit. Kwaliteit, dat is toch waar de TNT|Post het van moet hebben en daar is de uitstraling van de bezorger natuurlijk belangrijk bij. Dan zitten ze met mij wel goed. Kuch.

Ik hoop alleen niet dat ze me gaan verplichten elke ochtend te scheren. Als de wekker ergens tussen zes en zeven uur 's ochtends af moet gaan, is elke minuut slaap meegenomen.  

Toch loont het wel, zoveel foto's maken. Leuk om mee te mozaïeken.

Nee, dit heb ik niet met de hand gedaan. De gadget is al vaker gebruikt. Ik wilde hem ook, zeker toen ik ontdenkte dat er al ruim 5000 foto's ergens op de harde schijf staan. Deze zijn alleen van de vakantie in Thailand, om eens uit te proberen. Natuurlijk zijn er nog steeds dubbelen tussen, maar dit plaatje bestaat dan in het totaal ook uit iets van 1500 beelden. Zoveel foto's hebben we nou ook weer niet gemaakt van alle tempels, buddha's en honden aldaar.

Hebben ze nou in andere landen ook zoiets als de Knorr Wereldgerechten? En zou daar dan ook boerenkool tussen zitten? Je hebt hier wel het Unox pakket,  vooral geliefd bij oud schaatsers in het buitenland natuurlijk, maar da's toch echt op ons kikkerlandje gericht. Nee, echt zoals wij hier Indiase kip Madras uit een pakje vreten, dat ze dus ook in India een serie pakken in de schappen hebben waar boerenkool tussen staat. Gebroederlijk naast de kip Palava en de Roti, te wachten op een gezinnetje wat wel eens wat anders wil dan die rijst elke dag. 

Je vraagt je soms wat af op zo'n druilerige herfstdag. 

Zou U van mij een tweedehands auto kopen?

Ik en een pak. Klopt dat plaatje? Waarom vond ik eerst van niet? Oh, wees gerust, ik heb geen pak aan en heb slechts één exemplaar hier ergens in de kast hangen. Trouwens ook nog een donkerblauwe die nu te groot is om één of andere reden. Dat heeft vast iets te maken met de uitvinding van de zoetjes. Althans, dat zou een reden kunnen zijn en bij gebrek aan beter moeten we het daar maar mee doen. Het is niet dat ik zwaar aan het sporten ben ofzo. Het idee alleen al. Sporten is voor mensen met overgewicht.

We hadden het er tijdens de marathon even over, nadat we duizelig werden van de voorbij rennende mensen terwijl wij rustig een pintje wilden pakken op Stratumseind. Waarom zag ik mezelf niet in pak en al helemaal niet in een commerciële functie? Hoe langer we het erover hadden, hoe meer ik er geen reden voor kon geven. Ja, een gevoel. Ik heb nooit in pak hoeven lopen. Bij Bewegingswetenschappen zou dat ook niet echt snel gaan gebeuren natuurlijk. Bij Communicatie wat eerder, maar of dat erg is?

Het staat me wel trouwens. Ik heb overigens nu een tien minuten zitten graven in het digitale foto-archief, maar heb er geen kunnen vinden ter bewijs. Maar goed, U gelooft me toch ook als het gaat om een tweedehand auto? 

Ach, alleen een fotootje op zijn tijd...

Zondag was de Marathon hier in Eindhoven, ik heb maandag en dinsdag gewerkt en ben 's avonds lekker naar de Fontys en ik ben geen half uur eerder opgestaan voor een logje op tikfout. Vandaar een gat, je zou zeggen dat ik nu genoeg te vertellen heb. En dat is ook wel zo. De belangrijkste conlusie is dat ik toch maar weer met een klein notitieblokje moet gaan rondlopen in mijn jaszak. Dat heb ik al een tijdje niet meer gedaan, maar ik heb zovaak van die 'malle' gedachten die perfect hier zouden passen, dat ik die uitgave wel kan verantwoorden.

Dat komt wel, eerst wat goed nieuws. Gisteren hadden we de eindpresentatie van het project op de Fontys. Natuurlijk was het geheel nog verre van perfect. We zijn net een paar weken gestart en de boeken hebben nog geeneens ezelsoren en koffievlekken, maar ook vanwege andere opstartproblemen. Het emailen en gebruik van het forum, wat toch noodzakelijk is bij deeltijd studeren, had nog niet iedereen direct onder de knie. Daar gaat natuurlijk een hoop tijd mee verloren. Misschien was dat de hoofdreden, maar meer dan eens werden deadlines voor indiviuele inbreng niet gehaald. Da's jammer. Zeker als je toch verder moet. Wat dat betreft, heb ik wel het idee dat ik mijn aandeel meer dan geleverd heb. Ondertussen heb ik wel zoveel studie ervaring opgedaan, dat ik dat wel eruit weet te distilleren en mezelf ook niet voor alles verantwoordelijk ga voelen, zeker niet als je gezamelijk een duidelijke taakverdeling hebt gemaakt. Uiteindelijk zou iemand deze laatste presentatie doen, maar zelfs dat bleek even niet helemaal goed te gaan, vanwege afwezigheid en late respons.

Eigenlijk totaal onvoorbereid, had ik dus het woord. Dat bleek best redelijk te gaan, zeker voor zo'n eerste keer. Natuurlijk wist ik de achterliggende gedachten en de analyse van ons concept, dus inhoudelijk zat het er allemaal wel in. Ik was ook erg bewust bezig met rust te bewaren en te luisteren naar anderen. Expres was ik aan het hoofd van de tafel gaan zitten, zodat ik iedereen kon zien en vooral of de anderen uit het groepje wat wilden zeggen, zodat ik niet de enige was. Toch iets wat ik dus al opgepikt heb in die korte tijd. En dat bleek bij de korte nabespreking ook goed te zijn bevallen. En vooral, dat ikzelf achteraf het geheel nog goed in mijn hoofd had zitten. Wat en vooral hoe dingen gezegd werden. Wat ik de volgende keer anders zou proberen en aandachtspunten. Zoals gewoon soms wat minder onzeker overkomen. Duidelijker achter je idee staan. Geen 'ik denk', maar 'ik weet'. Ik kan me eerdere presentaties herinneren, lang geleden waarin je wat vertelde over je mini-scriptie, waar alles gewoon als een waas voorbij schoot en je achteraf geen idee had van tijd en plaats, alleen van je bezwete rug.

Nee, dit beviel me wel, deze keer. Puur door inhoudelijke kennis, als bewust zijn van het overkomen, ondanks dat het misschien qua structuur wat onvoorbereid was, kwam het wel enthousiast en onderbouwd over. Op een gegeven moment zag ik zelfs nog wat extra kansen, wat niet van te voren op papier was gezet. Het paste wel perfect bij het hele concept en sloot aan bij de vragen vanuit de 'klant'. Eigenlijk hoop ik dat de volgende presentatie niet al te lang op zich laat wachten en ik de nu weer opgedane kennis weer verder kan gaan uitproberen. Dat is het toch. Je kunt het nog zo mooi verzinnen, je moet toch afgaan op hoe de groep erop reageert en daar flexibel op ingaan. Dan maar een stuk weglaten en juist iets anders uitgebreid vertellen. Je kunt het alleen leren door te doen en het is nu wel weer gebleken dat ik - op het moment van presentatie zelf althans - geen last van podiumvrees heb. Er valt nog veel te verbeteren, altijd, maar bring it on!

Is de herfst begonnen? Zou het? Iedereen die die vraag stelt, zou opgehangen moeten worden. Ware het niet dat alle bomen ondertussen omgewaaid zijn. De straten stonden weer blank en de duivenpoep was weer van de voorruit afgewassen. Ik woon hier vlakbij een op en afrit van de Kennedylaan. Dat is een van de uitvalswegen die recht naar het centrum van Eindhoven afkomt en aanlsuit op de A50 en A58. Bovendien is het dé route om bij de IKEA en Burger King te komen op Ekkersrijt. Bij zulke buien is het natuurlijk altijd een mooi gezicht vanuit een flat. Zeker als 's avonds is en er wat bliksem aan te pas komt. Als een jonge hond sta ik dan voor het raam.

De Kennedylaan is niet zo heel lang geleden voorzien van een nieuwe laag asfalt, maar aan de regenwaterafvoer is nog erg weinig gedaan. Bij een beetje regenbui is er dus gewoon een gracht te zien op dat stuk waar de oprit samengaat met de weg zelf. Elke auto maakt daar net vaart om richting 70 te gaan en heeft dus al veel vaart. Vrot! Een watermuur van een meter of vier hoog aan beide zijden van de auto, mooi rood verlicht door het remlicht. Een wonder dat daar nog geen ongeluk is gebeurd.

Ondertussen heb ik al weer wat meer kaarten ontvangen. Sommige in het totaal niet bijzonder, maar sommige hebben ook wel wat meer hun best gedaan. Natuurlijk bedoel ik niet een waar kunstwerk, maar het is natuurlijk leuk als iemand uit een totaal andere omgeving iets zegt over Tikfout, zijn of haar ervaringen met Nederland of wat er nu daar aan de hand is. Toch een beetje die nieuwsgierigheid he.

Op het plaatje staan de landen vanwaaruit ik een kaartje heb gehad (rood) en naartoe heb gestuurd (blauw). Tot nu toe werkt het dus behoorlijk! Nog geen kaartjes gehad die niet zijn aagekomen of simpelweg niet zijn gemeld als ontvangen. Daar ben je natuurlijk al snel een beetje bevreesd voor, maar dat valt dus reuze mee. 

Wel een enkel kaartje wat er een maand over doet. Buiten een schimp van een andere cultuur, dus ook een wijze les in het hebben van geduld.

Morgenavond heb ik een personeelsfeest. Dat kan zelfs zonder een baan ja, ik ga met mijn broertje mee. Hij heeft een bedrijfsfeest van het overkoepelende orgaan waar hij werkt als activiteitenbegeleider. Het feest is in het PSV stadio, dus ik ben benieuwd.  Daar past nogal wat volk in. En wie weet, kom ik nog wel met de juiste mensen in aanraking, die me verder kunnen helpen op jacht naar werk. Deze morgen ben ik ook bij het CWI geweest, dat was best een nuttig gesprek. En ingeschreven voor een workshop of twee. Laten we hopen dat die niet eens meer nodig zijn, want er was pas plek in november. En deze waren dus speciaal voor hoger opgeleiden bedoeld, ik ben dus niet de enige. Wat nou krapte op de arbeidsmarkt?

Waarschijnlijk zien ze je voor de baantjes voor MBO al te snel als overgekwalificieerd of zo, en de banen op HBO of WO niveau hebben vaak te harde eisen als vijf jaar ervaring. Het lijkt wel of daartussen niets zit. En tja, leg maar eens uit wat je kunt met je studie bewegingswetenschappen, als dat niet eens in het systeem van zo'n uitzendbureau staat. Bij het CWI gelukkig wel, maar echt veel konden ze er niet mee. De man op de lekkere bureaustoel aan de andere kant van de tafel ging er zelf overigens ook wel vanuit dat ik zo een baan zou hebben. 

 Nu lopen er nog wel wat dingetjes via via, laten we hopen dat daar wat meer uitkomt. Da's nog best spannend! Net zoals die man, hebbenw el meer mensen die me kennen er het volle vertrouwen in. Maar goed, die lezen verder dan alleen de diploma's en kennen me ook vaak beter dan alleen van de CV. Maar hoe verpak je nou echt je kunnen en krachten in je brief? Dat is dus wat ik in die workshops ga leren. Mocht ik al een ban hebben, dan ga ik gewoon nog steeds maar erheen. Dat komt altijd nog van pas. Een baan voor het leven bestaat niet meer.

Dinsdagavond was ik op tijd klaar met de lessen en de besprekingen. Dat was mooi, want nu kon ik nog mee naar de Sneak in de Pathé. Lekker goedkoop naar de film. En welke film kregen we voor de kiezen? Jippie.

 The Devil Wears Prada.

O, hel ende verdoemenis. Het boek is vast leuker. Dat moet wel, anders was er nooit een film van gemaakt. Wat een voorspelbare meukfilm, om heel eerlijk te zijn. Het hele verhaal was al na vijf minuten duidelijk, het had een kinderfilm kunnen zijn. Er zat werkelijk waar helemaal niets verrassends in. Nog een paar daagjes wachten, ik heb er uiteraard ook een reviewtje van getikt. Die valt vanaf 12 oktober te lezen op FOK!. 

Het Eindhovens Dagblad komt ook met een tabloid. Per vandaag. En om dat te promoten, staan er in een ring rondom het centrum allemaal zitzakken. Achterin steekt een krantje en zo kun je lekker lezen. En als je tussen vier en zes op zo'n ding zit en de medewerkers van het ED geven een geluidsignaal - wat dat dan ook moge zijn - mag je hem mee naar huis nemen. Helaas geen Fatboys, maar ik ga tegen een uur of half vier toch maar even kijken of er nog eentje vrij is. Als het droog is he, boekje bij, dat komt goed. Ik zag ook al sommige gezinnetjes in groepjes zitten vanmorgen, daar heb ik nou ook weer geen trek in. Zo wanhopig ben ik ook weer niet. Het is immers geen Fatboy. 

De Bank zitzak.

Vanwege het ontdekken van een nieuwe gadget, voor deze ene keer een kat op Tikfout. Klik er maar eens op.