U heeft nog drie dagen om de goede voornemens voor 2006 uit te voeren. Succes!

Ik ben nu eigenlijk wel nieuwsgierig. Elk jaar komen de logjes vol met goede voornemens, variërend van het stoppen met roken tot de belofte voortaan vaker te loggen, maar eigenlijk zie ik nooit een moment van bezinning tegen het einde van het jaar. Er komen massa's lijstjes. De beste film, de beste plaat, de winnaars en de loosers van 2006, maar niemand heeft het eigenlijk nog over wat hij nu echt zelf beloofd had om te gaan doen dit jaar.

Misschien gaat iedereen gewoon zijn voornemens recyclen, dat kan ook natuurlijk. Dit jaar doe ik wel de afwas direct na het eten. Dit jaar droog ik de douche wel voortaan direct na het douchen. Dit jaar koop ik voortaan op tijd nieuwe aftershave balsem. Dit jaar scheer ik me wel braaf elke dag. Dit jaar begin ik wel altijd op tijd met het leren van tentamens. Ik verzin maar wat.

Zijn al jouw goede voornemens waarheid geworden?

Ik stond in de winkel van de Mycom aan de Montgomorylaan. Hartstikke druk natuurlijk. Iedereen wilde natuurlijk zijn goed bedoelde kadootjes ruilen. Een muis met slechts drie knoppen, wat dachten ze wel. Dat kan echt niet meer tijdens het gamen. Ikzelf stond er alleen om een netwerkkabel te kopen van 14 meter. Die hadden ze niet, maar 15 meter zou ook wel voldoen. Zo kan ik ook op de laptop, ook wel liefkozend `Noudboek´ genoemd, genieten van het internet. Die staat namelijk op de bar in de keuken, zodat de kamer netjes opgeruimd is. Plus dat het koffieapparaat binnen handbereik is, het heeft ook wel voordelen natuurlijk. 

Ik trok nummer 40. De teller stond op 16. Tegenwoordig moet je een nummertje trekken bij de computerzaak, net zoals bij de slager of de bakker. Wat een wereld. Even later komt er een boer binnen. Nu zeg ik boer, maar hij had net zo goed houthakker kunnen zijn. Alleen de bijl ontbrak. En een houthakker zonder bijl is als een boer zonder traktor. Die kon ik niet zien, maar zoveel parkeerplekken waren er ook weer niet voor de deur. 

Hij liep naar een kassa en ging bijna naast diegene staan die op dat moment werd geholpen met de aanschaf van een antivirusprogramma. Dat schijnt belangrijk te zijn dus ik kan die meneer alleen maar prijzen met zijn aanschaf. Na het afrekenen begon de houthakker c.q. boer maar meteen te vragen met de brochure van de mycom in zijn hand. Open op bladzijde 10, maar verder kon ik niet zien wat hij wilde. Hijzelf kon waarschijnlijk ook niet goed zien, hij had de overige 35 wachtende, waarvan zes met een kopje koffie, een met krukken, 23 met bril, een met een ontzettende vieze zweetlucht en vier kinderen, in elk geval niet gezien. 

Dubbel gehandicapt dus, want buiten dat hij verder niemand heeft gezien, had hij die afgekeurde Chanel ook niet geroken. Die ene met zweetlucht was wel erg slim trouwens. Het is nou ook weer niet zo dat hij zo erg stonk dat de hele zaak naar hem ruikte rook, hij stond gewoon dichtbij me. Een meter of drie, net genoeg om zijn gesprekje te horen. Hij had het met een vriend over de laptops die uitgestald stonden. Hij wist precies wat er in elk machientje zat aan processor, geheugen en videokaart. Ik weet alleen wat er niet in zit. Geen koffieapparaat. En dat is wel een gemis. De koffie uit de automaat, ook al issie van Douwe Egberts, is toch niet zo lekker als de zelf vers gezette bak. Die ruikt wel lekker, maar daar zal iemand die zelf naar de jaarlijkse zweetproductie van een ijsbeer in de dierentuin van Caïro ruikt weinig om geven.

De verkoper met vlassnor en stekels vroeg of de boerhakker een nummertje had. 'Moet ik een nummertje hebben dan? Wat een ballentent.' was zijn antwoord en hij draaide zich om en baande zich naar buiten alsof hij met elke stap een sloot moest overbruggen. De verkoper vroeg nog even of die man al lang stond te wachten misschien, maar dat was gelukkig niet zo. Dan zou hij vast ook niet zo snel naar buiten zijn gegaan. Precies de mensen waarom ze nummertjes hebben dus. 

Ik vond het wel een relaxed systeem. Nummertje trekken en gewoon even door de winkel struinen. Je hoeft niet braaf in de rij te blijven staan. Heel belangrijk als diegene voor je zich sinds de gourmet van eerste kerstdag niet meer gewassen heeft. En veel mensen kunnen ook niet tellen. Van 16 naar 40 valt best mee. Van 16 naar 24, 25, 30, 31, 32, 35, 36 en 38 nog meer. Die mensen waren echter al vertrokken, zodat ik binnen tien minuten al aan de beurt was.

Het schijnt handig te zijn. Een profiel op Technorati. Geen idee vooralsnog, maar diegene die er al wel deel van uitmaken, weten dat je daarvoor even een linkje moet maken. En de rest weet het nu. 

Technorati Profile

Deze kerst geen sneeuw. Jammer. Het is wel onze eigen schuld. In Geldrop heb ik in elk geval één verantwoordelijke gevonden:

Wie wenst er nou een warme kerst toe? We leven toch niet in China, en doen alles precies verkeerd om? Alhoewel, een paar huizen verder hing het volgende voor het raam...

Enfin, fijne kerstdagen en tot zo dadelijk bij de fakkeltocht!

De keuken ligt ramvol allerlei etenswaren. Het is bijna kerst. Twee kerstpakketten bracht natuurlijk al een hele lading binnen. Verder natuurlijk het briljante idee om feestjes zoals met kerst te plannen als "Amerikaans" feest, met andere woorden, iedereen brengt zijn eigen eten mee. Wat is er eigenlijk mis met de Chinees?

Die gedachte komt alleen op het moment van de afwas naar boven. Het is natuurlijk wel erg tof. Allemaal kleine hapjes en drankjes. Drankjes vooral. Het gaat om de details, zoiets moet je natuurlijk wel perfect afronden. En daar gaat de Chinees dus de mist in he. Je kan niet eens een andere kleur dan wit kiezen voor de plastic bakjes. Daar moet eens een communicatie-personage aan te pas komen.

Zoveel ideeën, zo weinig tijd. Ik heb een secretaresse nodig. Puur voor privé en studie dan he. Van te voren even laten uitpluizen of het college echt nuttig en nodig is, of dat het er weer eentje is uit de reeks: Lees het boek en bekijk de sheets. Die reeks is alweer flink en nog steeds groeiende. Na een paar jaar studie ervaring, kan ik veilig concluderen dat daar wel nooit verandering in zal komen. 

Ook zo mooi, ze hebben een forum bedacht voor de Fontys. Hartstikke handig natuurlijk, je kan er al je documenten kwijt en hebt er alles bij de hand. Alleen buiten dat het er gewoon onooglijk uitziet en niet echt handig in elkaar steekt: Als zelfs de docenten weten het niet goed (weten te) gebruiken... Uiteindelijk wordt alles toch weer gewoon gemaild. Opdrachten moeten ook per email ingeleverd worden. Lekker nuttig, dat hele forum. 

Enfin, op naar de kerst. Kerstavond natuurlijk naar de fakkeloptocht. Ik ben benieuwd, daar lijkt het ook elk jaar drukker te worden. En nu valt het ook nog eens op een zondagavond, dat komt goed uit natuurlijk.

Zeg... Nou meld ik dus gisteren netjes dat ik vrije tijd moet inplannen he. Dat betekent dus niet dat dan maar gewoon mijn agenda vol geduwd moet worden! Het is nog steeds wel mijn keuze natuurlijk om overal heen te gaan. Zeg nou zelf, op donderdag kerstontbijt, op vrijdag twee kerstborrels, op zaterdag een kerstontbijt en een borrel, op zondag de fakkeloptocht en de dagen daarna was er iets met rode wijn, kaarsen en een miniatuur dierentuin in de huiskamer. 

 Shibby!

Ik zei vandaag nog dat ik nog helemaal geen kerstgevoel had, terwijl het nog maar een paar daagjes was. Dat komt waarschijnlijk omdat dit het eerste jaar is, waar ik niets meekrijg van de radio. Op m'n werk is geen radio. Geen idee of dat toeval is of bewust trouwens, maar d'r staat geen radio. Aan de ene kant is het wel prettig natuurlijk zonder afleiding, maar het is soms ook wel erg stil. Geen enkel kerstliedje gehoord, behalve even snel "Ik ben een Kerstbal" van Bert en Ernie via een mobieltje. Yeah.   En als je daar geen kerstgevoel van krijgt, spreek je waarschijnlijk geen Nederlands of ben je de schok van een beroving door door een chinees met een zware monobrauw en een punthoofd nog niet te boven gekomen. Zou Bert een chinees zijn?

Ha! Ik kom echt alweer in de kerstsfeer! De maffe gedachten stromen alweer, dat worden weer leuke gesprekken met kerst! Die driehoekige tafel van enkele dagen terug, zal ook wel weer ter... ehm... tafel komen. Misschien wel eerder, tijdens die fakkeltocht op kerstavond. Precies een jaar geleden op kerstavond, wat een toeval, liep ik ook mee. Geen Bert gezien toen trouwens. Dat is wel zo verstandig, voor je het weet staat je wenkbrauw in de hens met al die fakkels om je heen.

Ik heb acht minuten. Daarna moet ik me verantwoorden over een folder. Een folder notabene! Dat klinkt erger dan het is. Het is voor een goed doel namelijk, mijn studie. Opzetje maken, tekstje schrijven, plaatjes plakken. Hoe moeilijk kan het zijn? En tochben ik er al een redelijk tijdje mee bezig geweest.

En met wel meer dingen. Zoveel dat ik wat prioriteiten heb moeten stellen en verschoof tikfout even naar de achtergrond. Heel slecht natuurlijk. Wat ontspanning op zijn tijd is ook noodzakelijk. Maar wel apart. Ik moet gewoon vrije tijd inplannen. Is het dan nog wel vrije tijd...

Ho. Acht minuten zijn op. En ik wil nog koffie halen.

doe nu de test

Bokken stinken. Bah.

Waarom heet een showergel (da's hip voor douchegel) van Axe Thai Massage, als het draait om twee ingrediënten waarvan een Balinees zeezout is. Alsof ze in Indonesië niet kunnen masseren. 

Waarom is er wel wit bruinbrood, Blue Band Goede Start, maar geen bruin witbrood of nog belangrijker: kruimelvrij brood? Dat lijkt me nou handig. As ik 's avonds thuiskom en ik zie het aanrecht...

Waarom hangen er oorbellen in de kerstboom?

Waarom lijken zoetjes zoveel op kleine pepermuntjes? 

Dood aan de Ticketservice. Wat een belachelijk klote bedrijf is het ook he. En die grote concertorganisatoren ook. Die mogen wel eens flink op hun bek gaan, waarbij zeg maar 100% van de staf in de Tower van Londen op water en brood gezet wordt. 

Wie kent het gezeik met die servicekosten niet? Ongeacht hoeveel kaarten je in een keer koopt, je betaald toch een drie euro, als het niet meer is, puur alleen voor een printje. Soms zelfs alleen een sms-je met je persoonlijke code. En als het concert niet doorgaat? Krijg je wel je geld terug, maar niet de servicekosten. Erg klantvriendelijk. Maarja, heb je een keus? 

Nu ook weer. Zaterdag zou de kaartverkoop van de Scissor Sisters starten. Het optreden staat gepland voor 22 april, zo uit mijn hoofd. Vrijdag kwam het bericht dat de voorverkoop uitgesteld is. Wegens technische problemen. En gisteren is het dus onverwachts toch in de verkoop gegaan. Lekker ge-com-mu-ni-ceerd weer.

En uiteraard staan er alweer kaarten te koop voor het dubbele op marktplaats. Stelletje eikels. Dat noem ik geen vrije markt hoor, dat zwarthandelen. Dat vind ik nog erger dan rollators stelen van bejaarden, pennen van ambtenaren, drugs van muzikanten, handschoenen van een vuilnisman. Maar nog erger, dat die geldwolven van Ticketservice en Mojo altijd mooie woorden hebben, maar als puntje bij paaltje komt, gewoon hier niks aan doen. Met name die laatste staat al jaren bekend als de grote egoïstische bullebak onder de organisatoren. Puur omdat ze het kunnen.

Eigenlijk zouden muzikanten zélf hier eens tegen in opstand moeten komen. Waar zijn die eigenlijk, met hun mooie praatjes over niet downloaden, wij doen dit voor jullie, muziek is kunst voor iedereen en nog meer bla bla.  Potdomme. Als je het goed wil doen, moet je het zelf doen. Ik ga mijn gitaar maar weer eens van stal halen.

Zeg, vandaag was de Sint in het dorp. Het dorp waar ik op zaterdag de post rond breng. Maar hij was ook elders in het land. Dat kan natuurlijk niet. Dan was er een een hulpsinterklaas. Gelukkig was die ik sprak de echte. Hij wist zelfs mijn naam.

Maar als er dus hulpsinterklazen zijn, zijn er dan ook hulppieten? 

Een tafel voor drie personen graag.

Probleem. Die zijn er eigenlijk niet he. Je zit altijd aan een rechthoekig geval, terwijl een driehoek eigenlijk praktischer zou zijn. Maar die zijn er niet. Als IKEA het niet heeft...

Goed idee? Of zitten we te vastgeroest aan ons idee van rechthoekige tafels?