Cliffhanger: wie woont er nu in het huis van meneer Harmsen...

Brood vergeten. Bah. Panini hete kip als lunch. Jummie.

Gisteren is mijn oudere broer getrouwd. Dat was natuurlijk ook voor mij een feest, want ik mocht in pak. Ik had zelfs een mooie stropdas om en een corsage gekregen. Ook mijn kleine broertje mocht voor één dag even als bankdirecteur rondlopen.

'De grootste bingo ooit' Dit weekend op de TV. Hoe Nederlands...

Afgelopen week zijn we langs de plek gereden waar ons huisje komt te staan. Alles is weer 's vertraagd wegens vergunningen en fouten en dergelijke, maarer was al wel wat grondwerk gedaan. Wegen uitgegraven, er stonden wat paaltjes in de grond en er stond een stroomhuisje. In de stenen zoals ons huis ook word en daar zijn we best blij mee. Goed, het is nieuwbouw, maar niet zo'n lichte gelige kleur. Echt jaren 30 stijl!

De anti sinaasappelcreme ruikt naar sinaasappel. Toch verdacht...

Waar zijn die aluminium tandpasta tubes eigenlijk gebleven? Die je op moest rollen ipv uitknijpen?

Dit is de lelijkste hond van 2007. Eigenlijk issie nog braaf vergeken met Sam.

Nee, geen kekke quote uit Southpark of een nieuwe rage zoals de flippo's en de wuppies. Nouja, nieuwe rage, dat zou het dus wel eens kunnen worden. Of de GumnAsbag een blijvertje is of slechts een hippe gadget, ik denk dat er toch wel toekomst in zit.

Wat is het? Het is een soort portomoneetje. Het is gevoerd met aluminium en achterop zit een vakje met wat zilverpapiertjes. De naam geeft het al aan, de zilverpapiertjes zijn om je kauwgom in te doen en dan in het portomoneetje, sigaretten kunnen al brandend er ook in. Misschien niet tegelijk natuurlijk, maar kauwgom kauwen om de rookgeur uit je muil te verdrijven is voor tieners.

Volgens mij gaat dit ding nog wel flink gebruikt worden voor reclame campagnes. Zeker nu de horeca (gelukkig) rookvrij moet worden.

Drie keer raden wat ik nu als beltoon heb.

Tada! Mijn vaderdagkadootje! Nou vereist de tekst wat inside information: Ik kan namelijk levensecht blaffen. Nou moet ik dat natuurlijk niet te vaak doen om het effect top te houden, maar het blijft grappig. Honden die even verschrikt rond kijken, mensen di eal even paranïde worden. Of kinderen, en dan onder tafel wijzen. * evil grin *

Hop! Effe bingo spelen met z'n allen. Draaien, graaien, daar komen de cijfers:

100	100	92	77	93		83	77	91

Dat zijn mijn cijfers van de integrale toets over het afgelopen half jaar, verdeeld over acht verschillende competenties. Elke competentie is een bepaald vlak van het communicatievak en komen hier op neer:

Competenties (in procenten)
comp1: Monitoring
comp2: Onderzoeken
comp3: Advisering
comp4: Beleidsontwikkeling
comp5: Planning en coordinatie
comp6: Het ontwerpen van een campagne
comp7: Het realiseren van een communicatieproject
comp8: Het realiseren van een communicatiemiddel in vorm en inhoud
comp9: Representatie van een organisatie
comp10: Reflectie op persoonlijk handelen

Huh? Dat zijn er tien! En je hebt maar acht cijfers! Heb je weer wat laten liggen? Nou nee. Competentie 6 is vervallen, die is onder andere competenties gebracht. En competentie tien is een apart verhaal. Dat gaat erover hoe je jezelf ziet en wat de feedback van je medestudenten en docenten is. Die is dus wat minder hard en eigenlijk meer een soort leerplan voor jezelf.

Van al die competenties moet ik nu nog een mooi verhaaltje maken. Wat heb ik gedaan waarmee ik kan bewijzen dat ik voldoe aan dat punt. Dat tentamen is in principe ook bewijslast, maar om het makkelijk te houden, moet je nu dus verwijzen naar je projecten di eje hebt gedaan in aanloop naar het tentamen.

In andere woorden, ik heb een project gedaan waarmee ik dit soort zaken geleerd heb, die ik nodig had voor het tentamen. Zonder dat project is het tentamen niet te doen, omdat je dan geen idee hebt wat de onderwerpen zijn. Een soort vicieuze circel dus. Ik vind het alleen maar lastig, moet ik nou echt vertellen wat ik gedaan heb om te zorgen dat ik een dikke voldoende heb?

Het is vooral handig als je geen voldoende hebt. Dan kun je dus met projecten aantonen dat je de stof wél beheerst, maar wellicht gewoon de vraag erover verkeerd hebt gelezen. Ikzelf zie het wel positief in verder. Ik was in de twee weken voor de tentamens niet helemaal fysiek in orde en heb nauwelijks kunnen leren. Eigenlijk heb ik alleen de aantekeningen een keertje door kunnen lezen. En toch zulke cijfers. Dat kan dus eigenlijk alleen maar als óf het tentamen te makkelijk was, óf ik de stof door het project al onder de knie heb gekregen en het dus er echt inzit. Laten we op het laatste houden. Kort na drie juli is bekend of het afdoende is geweets voor mijn P.

Maar liefst 20% van de studenten moet de pabo verlaten. Ah, wat zielig. Nouja, ze hebben onvoldoende rekenkunsten. Bij de eerste toets had de helft het niet gehaald, na een paar maanden blokken is een op de vijf nog onder de maat. Maar zielig? Ik twijfel. Je komt van de havo af en dan kan je niet eens op basisschool nivea rekenen? Hoe kun je dan de kinderen in de klas het wel bijbrengen? Of zou het probleem veel langer spelen en de leraren van de huidige generatie ondermaats zijn geweest?

En aangezien mijn telefoon mijn wekker ook was, is die pda dat ook... Dus vanuit bed: een goedenacht!

De HEMA is weer los, in samenwerking met SLAM!FM. Een site speciaal voor de gezakte mensen. Geef je cijfers door, dat wordt gebrabbeld tot een lotnumemr en uit de loten worden 101 winnaars getrokken. Die krijgen een geslaagd feestje aangeboden.

Want in feite is het natuurlijk de perfecte voorbereiding op doorstuderen, als je gewoon zakt voor je tentamen. Het komende jaar zit je zwaar relaxed in de banken, want je kent eigenlijk alles al. Niet goed genoeg, maar dat kleine betje extra van de vijf naar de zes pik je zo op. Wat rest is véél vrije tijd. Nu ben je echt de bikkel van de school.

Nou, ehm, nee. Niet echt he. Ik leef met ze mee, de zakkers, maar ik denk dat het toch niet echt leuk is. Zeker niet omdat vrijwel iedereen om je heen wel een stap verder is naar de poepluiers. Allemaal volgend jaar weg, studeren in een andere stad of werken. En jij zit daar nog een jaar, in een klas met mensen die potdomme een heel jaar jonger zijn. Gadverdamme. Da's veel, een jaar jonger als je zelf nog geen 17 bent.

Nou moet ik wel een beetje oppassen.Ik moet zelf ook nog aan de slag. Zelfreflectie over het afgelopen jaar, alle bestanden netjes in een digitaal portfolio zetten met uitleg. En dan op 3 juli een assesment, een praatje waarin dus wordt gekeken of ik mijn eerstejaar goed heb afgerond... Hoe dan ook, in elk geval bij mij wel een feestje. Dat ik even een twee maanden rust heb.

Ik heb een nieuwe telefoon! Sterker nog, een PDA, een Qtek s200 om precies te zijn. Zo'n jupperige zak-pc dus. Internet erbij, hoppa. En dus nu alles flink aan het uitproberen. Emailen, nieuwssites geschikt voor dit formaat zoeken. Straks ook maar eens kijken naar een pda-template voor Tikfout. In elk geval is er wel een invoer voor postjes, bij deze dus de eerste echte mobiele post op Tikfout!

Nou mag je die beesten dus niet meer in de ogen aankijken, maar ik vind het toch wel een stuk minder zo.

Gisteren had Manon een bedrijfsuitje. En aangezien ik hier in huis en ook een beetje daar op kantoor een stukje meubilair ben, mocht ik ook mee. Nouja, alle partners mochten mee, maar ik wilde eigenlijk gewoon weten of ik het woordje meubilair nog kon spellen.

Die uitjes zijn altijd flink goed verzorgd. Er wordt flink uitgepakt, wat al begon ind e bus met een lunchpakket. Dat betekent dus dat we vroeg op pad gingen. Om iets na acht uur vertrok de bus met onbekende bestemming. De passagiers hadden geen titel zoals boven dit stukje, waarmee het weede reisdoel die dag duidelijk was

Deze keer waren de halfaapjes van de tweede foto de topper. Hele bendes liepen tussen onze benen door, totaal zonder vrees. En dat etrwijl ze allemaal jongen aan hun lijf geklampt hadden. Niet die op de foto overigens.

Maar 300 foto's op de hele dag, althans op mijn camera. Het tweede reisdoel was zoals je ziet de Apenheul. In 2005 was ik er ook al geweest voor FOK!, maar volgens mij kan je er niet vaak genoeg heen. Nouja, drie keer per week zoals die Bokito-sloerie is ook wat veelnatuurlijk, maar als ik er in de buurt zou wonen. Ik heb wel wat ervaringen met apen, zo was ik erbij toen Bokito werd opgepakt.

Dus. Geen idee waarom die reclame voor het arrestatieteam in Apenheul op het raam van een schot was geplakt, maar het was wel grappig.