Afgelopen zaterdag was ik jarig en zoals het hoort als je ouder wordt en een baan hebt, wordt het steeds moeilijker om een kado voor mij te vinden. Als het echt leuk is en niet te duur, koop je het zelf toch wel een keer en de indertijd onverzadigbare behoefte aan knikkers is nu ook wel opgedroogd. Een moeilijke taak dus, zelfs voor m'n ouder som iets te vinden. Maar in de aanloop naar het nieuwbouwhuis en de kleine Noud, is geld natuurlijk altijd welkom.
Toch heb ik nog wat gevonden, om van een deel van de envelop wat te kopen. Een mokka expres. jawel, gewoon zo'n simpele koffiepot van een euro of vijf. Hier hangt al een ouderwetse koffiemolen, d'r staat een senseo, maar ik moest zo'n ding gewoon proberen voor de echte ouderwetse espresso.
Potverdikkeme wat is dat een lekker bakkie koffie!
Onderste gedeelte vullen met water, koffie (espressomaling) in de filterbak, dichtschroeven en op het fornuis. En toen... Gebeurde er niets. Nouja, even later kwam er stoom uit het ventiel aan de zijkant. En weer even later begon er wat te borrelen en te doen en een paar tellen later hield het alweer op. Hop, een pot espressokoffie. Goed, minder makkelijk als een bakje senseo-meuk, maar wel tien keer zo lekker. En de cappucino wordt er ook een stuk beter op zeg! Het melkschuim gewoon gemaakt met zo'n stamperding, ook ouderwets handwerk dus. Met de gouden tip: magere melk! Dus pap, mam, bedankt voor het superkado en kom maar eens proeven. Senseo mag ook.
Rustig hier inderdaad, maar dan dus niet het standaard verhaaltje dat ik het druk heb of vakantie. Nee, Manon heeft het druk. Ze houdt alles bij van wat het huis gaat kosten en elke berekening en begroting kost natuurlijk nogal wat tijd. Het is een hele puzzel, zo'n huis.
Afgelopen week waren we bezig met de badkamer. En dat is ook weer heel handig, de tegels en de badkamer gaan weer los van elkaar. Wil je de standaard badkamer niet, dan krijg je 750 euro terug. Maar dan kan je er dus pas aan beginnen zodra je huis is opgeleverd en valt het dus niet onder de standaard garantie.
Da's dus niet echt handig, dus toch maar kijken wat we kwijt zouden zijn als meerwerk via de door de aannemer gekozen badkamerboer. En tegelboer dus. En hoppa, iedereen is meteen genaaid, want de pisbak op de standaard badkamer en toilet beneden: een staand toilet. Niet echt meer van deze tijd, zeker in een nieuwbouw huis van bijna 3 ton. Grapjassen. Dus dat is al twee maal een zwevend toilet als meerwerk.
Dat is gelukkig wel duidelijk, dat moét erin komen. Dan is het verder nog wel puzzelen. Wat doen we met het kraantje? Ja, via Raab-Kärcher is het duur. Maar anders koop je nu de standaard kraan en dan straks koop je de kraan die je echt wil. Wat is nu goedkoper? Meteen goed doen, of op koopjesjacht en later vervangen? Het ontloopt elkaar niet veel. Waarschijnlijk kiezen we voor de luie optie: Alles in een keer goed. Je kan alleen wat beknibbelen op de kraantjes eigenlijk en dan valt het eigenlijk relatief nog wel mee. De badkuip is nou niet iets wat je later nog kan vervangen, dat moet gewoon meteen goed.
We hebben trouwens wel gekozen voor de standaard gebroken (gebroken qua kleur, helaas geen mozaïek) witte tegels aan de muren, maar dan tot 2.20 en niet tot het plafond. En op de vloer wel grotere grijze tegels, die ook de muur van het WC blok bedekken. Dat is dus ook nog even afwachten hoeveel dat extra gaat kosten...
The Smashing Pumkins zijn weer bij elkaar en er is een nieuw album genaamd Zeitgeist. Nouja, bij elkaar, de drummer en de beruchte voorman Billy Corgan, dat was het wel zo'n beetje. En het nieuwe album, ach, het klinkt wel lekker. Maar een echte klassieker zit er niet tussen. Geen nummer zoals Zero, Bullet With Butterfly Wings of Cherub Rock. Today en Disarm, zoals hieronder.
Ja, een braaf nummer gekozen ter illustratie, zodat niet elke bejaarde die hier voorbij struint zich helemaal lens schrikt. Verdorie zeg, die muziek is zelf al bejaard! Het eerste album is alweer van 1991. Even een momentje, ik wil even controleren of ik ondertussen nog niet net zo kaal als Billy ben. De dubbelaar Mellon Collie and the Infinite Sadness, bouwjaar 1995...
Waar zijn eigenlijk die bands die een CD maken die de hele avond op elk feestje gedraaid wordt? Nouja, bij de tieners dan he. Jumpen is er nu, maar toen was er ook gabber. Lijkt me sterk, of ik mag hopen, dat dat boinkboink de ware muzikanten nog niet heeft doen uitsterven? Het lijkt er verdacht veel op. Denk aan Pinkpop, waar oude c.q. vergane glorie zelfs als hoofdact geprogrammeerd werd. Elke ouwe rukband wordt gereïncarneerd en Bon Jovi is nog steeds niet weg te branden van Veronica.
Zijn er nou nog steeds geen nieuwe helden opgestaan? Die de ietwat alternatieve muziek simpelweg overheersen en waarbij de derde plaat nog steeds beter is dan het debuut, in plaats van met een clubje fans en een enkel hitje? Zeitgeist is wat dat betreft een klein lapje tegen het bloeden. Het smaakt naar meer. Het laat proeven hoe het was en hoe mooi dat album had kunnen zijn. Helaas. Na de volgende Red Hot Chilli Peppers en zal ook de reünie van de Smashing Pumkins zal 'm niet worden voor mij...
Een paleisje gebouwd in de 19e eeuw, ergens in de bergen van Roemenië. Er hingen wat gigantische Venetiaanse spiegels binnen en een aantal standbeelden buiten in de tuin. 160 kamers, CV en een bibliotheek. Niet veel bijzonders dus. Kuch. Nu horen ze ook bij de EU, maar de verschillen zijn groot. Dat maakte het bezoek aan zo'n luxe paleis eigenlijk een beetje raar. Zeker als je de schilderijen en dergelijke zag. Vroeger telden ze toch ook gewoon echt mee in Europa. En nu?
Wat een toestand ineens, voor een telefoon waarvan niemand eigenlijk nog wist of ie ook echt werkte. Hoppa, 800 dollar betaalde men er voor. Zonder keuze van telecom-bedrijf, Apple die geen andere software toelaat, maar hey, het is geen M$ maar Appple dus dan mag het. Enfin, wel een geinige vergelijking in het stripje. Alhoewel, moet je voorstellen dat je zelfs een pocket-PC hebt in plaats van een Smartphone, ehm...
Ja, ik ben dus blij en trots met m'n nieuwe koelkast!
