Bij die gekke Britten op dat eiland in de Noorzee, terwijl wij hier opgescheept zitten met "Bijna Beroemd" waar elke achterbuurtheld hoopt de nieuwe Hazes te worden...

Wow.

De nieuwe foto's van PSV zijn gemaakt. Alleen ken ik ze niet allemaal. Ik zie een onbekend gezicht op de foto. Wie is die nieuwe? De vierde van rechts bovenin?

Helemaal vergeten eigenlijk. Bookcrossing. Een paar jaar terug, deed ik er nog wel wat mee. Maar na verdwenen boeken enzo, is dat een beetje doodgebloed. Toch zonde om boeken uit je collectie eigenlijk weg te geven, zeker als je van het meerendeel niets meer hoort. Nederlanders zijn blijkbaar toch wat hebberiger dan gedacht. Net als ik dus.

Een week of wat terug vond ik een boek in een van de bakken waarin de Metro ligt in de ochtend. Moord op Toernee van ene Ton Vervoort, uit 1965. Meteen om me heen kijken of er iemand anders aan het kijken is of iemand zijn/haar boek pakt. En wat ie ermee doet. Nou, die had pech dus. Boek gepakt, oh, Bookcrossing, krant mee en door naar de trein.

En nu nog de tijd vinden om het te lezen. De studie begint vanavond ook weer, elke maandag en dinsdagavond tot en met juni ben ik verdwenen van deze aardkloot, opgeslokt door het gebouw wat de naam Fontys Hogeschool Communicatie draagt.

Omdat er wat commentaar kwam op de pokkeherrie die ik eerder plaatste, even bewijs dat ik ook gewoon van zogenaamde populaire muziek kan genieten.

Nou liggen de Ardennen natuurlijk niet zo heel ver naar het Zuiden toe. Sterker nog, binnen twee uur ben je er wel, zelfs met een Micra uit 1987. Ja lief, als ie bergop steeds zachter gaat, zet je hem maar gewoon in z'n drie. Als het dan nog niet wil, hop naar z'n twee. Unieke momenten.

Het weer scheelde ook niet zo heel veel, maar we hadden het goed uit weten te kienen. We reden tussen de buitjes door naar de volgende plaats en wonder boven wonder zaten we tijdens de enige echt klotemorgen onder de grond. De grotten van Remouchamps. Toch echt een aanrader. Je loopt een stuk en terug ga je met een bootje. Zoals je ziet op de foto zijn er een aantal mooie druipstenen, vooral door de belichting natuurlijk.

En dórst dat je krijgt van zo'n grot! Mazzel dat je in België zit.

Effe de hond uit laten.

Levensgevaarlijk daar in de Ardennen. Dodelijke beesten. Je zou er zo over uitglijden, hop de afgrond in.

Voor de kenners, dit bordje hing aan de muur van het hotel. En dat hotel stond en staat nog steeds in de Belgische Ardennen, ongeveer precies tussen La Roche en Vielsalm. Dat zullen voor veel Nederlanders wel bekende plaatsen zijn. Zodra je de afslag naar deze twee plaatsen pakt vanaf de E25, ben je er eigenlijk al. Bovenop de berg, Baraque de Fraiture - al snel Barak de Friet genoemd natuurlijk - hoppa, Dolesca Park Resort. 

Aangezien ik geen zaterdag vrij meer kon krijgen bij de TNT, zijn we dus maar een midweek geweest. Zondagochtend vertrokken richting Valkenburg om eerst even naar Thermea 2000 te gaan en een nachtje daar in een hotel te slapen en de volgende dag door naar België. Maar echt veel van het hotel hebben we niet gezien.

 Wel van België, dankzij de TomTom. Gewoon geen kaart nodig gehad verder. Op het moment dat we honger kregen, even zoeken op het schermpje naar de volgende niet al te kleine plaats en hop, erheen. En zo verder van plaatsje naar plaatsje. Best handig, zo'n routeplanner en navigator op batterijen, terwijl je een beetje door het bierland kruist, zeker als je dan ook elke dag een Bob ter beschikking hebt.

Past precies een pink in.

Schat, ben je niet iets vergeten?

Der is gien twiefel over meugelijk, dit is de zin van ‘t bestaon
Met zien tweetjes naor de Intratuin of zu’we naor Ikea gaonn
Of lekker naor ‘n meubelboulevard, naar Doeland of de Gamma
Elke zundag weer dan vraogen wij mekaar, wat is vandage ‘t programma

Eigen huus en tuune wij hebben ‘t veur mekaar, wij weten wel wat mooi is
Eigen huus en tuune wij hebben ‘t veur mekaar, wij weten wel wat mooi is, ja

Der is gien twiefel meer we gaon der veur, we kopen ons ‘n partytent
Vleden weke hebben we ‘n vuurkorf kocht, toe he’we ons zolf ’s flink verwend
En wat nog meer, o ja, nou wee’k ‘t weer, ‘n schutting van echte bamboe
‘t Is zo fijn um zundags hier te zijn, ja wat wo’j int weekend dan doen

Eigen huus en tuune wij hebben ‘t veur mekaar, wij weten wel wat mooi is
Eigen huus en tuune wij hebben ‘t veur mekaar, wij weten wel wat mooi is, ja

We treuzelen nie, dus bennen we mooi op tied
Dan is alles nog op veurraod, we nemen alles met
Want ‘t is ja haost veur niks as we betalen met de clubcard

Eigen huus en tuune wij hebben ‘t veur mekaar, wij weten wel wat mooi is
Eigen huus en tuune wij hebben ‘t veur mekaar, wij weten wel wat mooi is
Wij weten wel wat moois, wij weten wel wat mooi is, ja

Symbolisch voor ons nieuwbouwhuisje? Helaas ontsnappen ook wij niet aan alle gebruikelijke perikelen rondom nieuwbouw. Buiten de pure diefstal van het meerwerk (stopcontact op een iets andere plek, 150 euro, dat soort werk), hebben we de eerste vertragingen ook al te pakken.

Eerst maakte Ballast-Nedam de fout om de aanvraag voor de bouwvergunning en het bestemmingsplan tegelijk in te dienen, wat dus blijkbaar niet kan. En dus moest eerst de een, dan de ander behandeld worden wat weer een zes weken extra duurde. Iets wat ze wel hadden moeten weten, het is niet de eerste keer dat ze zo'n project hebben.

De tweede is lulliger. Een of andere L. L. - zijn naam stond gewoon in de krant - heeft protest ingediend. Zijn bezwaar was al veel eerder bekend, en is al eerder door de provincie afgewezen, maar meneer gaat er uiteraard gewoon door. Hij is bang dat door het plaatsen van de geluidswal langs het spoor, het geluid bij hem in de tuin terecht komt.

Nou leert een beetje Googlen dat meneer in de *piep* - leve telefoongids.nl - woont. En aan de overkant van het spoor bij zijn straat ligt ehm... niet onze wijk, maar bestaande bebouwing. Dus. Pas een halve kilomter verder begint onze wijk. Dus als meneer al last heeft, heeft ie dat nu ook al doordat de hudige bebouwing geluid weerkaatst ofzo. Klagen tegen het spoor, dat er al eerder lag dan zijn huisje, of nog beter, vragen om een geluidswal ook aan zijn kant van het spoor.

Maar even verder googlen, leert al snel dat het een beroepsklager is. Hij heeft zelfs protest ingediend tegen de concerten van Guus Meeuwis. Want ook het PSV -stadion staat praktisch bij hem in de achtertuin en parkeren werd er ook onmogelijk door. Wat is nu een afstand van 4 km in een wereld als deze? Verder issie naar de Raad van Journalistiek gestapt omdat hij het maar belachelijk vond dathet Eindhovens Dagblad niets had geschreven over zijn verhaaltje tijdens en inspraakmonumentje tijdens een vergadering van de raadscommissie voor Sociale en Economische zaken, over naar zijn mening erbarmelijke omstandigheden bij de Ergonbedrijven. Belachelijk! Dat was ook voorpaginanieuws! Of zijn rechtszaak tegen het UWV, waarbij hij het maar belachelijk vond dattie gekort werd omdat hij zich vier dagen te laat had ziek gemeld! Overigens heeft ie die wel gewonnen.

Wat een lieve man, die zich zo druk maakt over wat geluidsoverlast wat niet eens bij hem in huis te horen is, al is dat ten koste van het levensgeluk van een hondertal starters op de woningmarkt, inclusief financiële ellende voor enkelen die een eindige hypotheekofferte hebben. Zo'n lieve man, dat ik z'n naam maar niet heb genoemd en zijn adres dus ook niet.

Eigenlijk ben ik gewoon bang dattie me vindt via het zoeken op zijn eigen naam in Google en vervolgens mij gaat stalken. Als dit al over hem te vinden is met alleen zijn naam... Hij klinkt een beetje als iemand die niets beters te doen heeft, een beroepszeurkous, die dan ook nog zo ruim in zijn tijd heeft dattie zich met officiële protesten bezig kan houden. Iedereen gaat er al vanuit dat zijn protest ook nu weer wordt afgewezen, maar hoevaak zal hij weer iets nieuws vinden? Eigenlijk nog verwonderlijk dat het Dierenasiel er nog zit...

Tot mezelf? Geen idee waarom, of waarvoor, maar dat staat dus op de brug over het kanaal van de Tongelresestraat. Vlakbij het DAF-museum, dat iedereen kent van buiten en van binnen. Oja, wel van binnen, want daar was de informatievaond voor de eerste fase Berckelbosch.

Tot mezelf. Dus.

Bling bling. Nu al, en ik heb m'n nieuwe tandenborstel pas een week. Ik heb zo'n sonicare gekregen voor mijn verjaardag en mên, wat een geweldig ding. Ik ben nu al verliefd.

Ten eerste issie natuurlijk gewoon stoer. Iedereen die zonder enige emotie een electrisch apparaat wat minstends net zo rap gaat en hetzelfde geluid maakt als een tandartsboor, die verdiend een lintje. Dat zat overigens niet in de verpakking, toch even nabellen. Ten tweede, bijzaak, voelen m'n tanden echt mega-schoon en glad. Heerlijk. Ik kan het echt iedereen aanraden, zeker nu de prijzen van de standaard borstels al flink aan het zakken zijn.

Nu maar hopen dat Philips hier ook wel een leest, want mijn scheerapparaat begint te verslijten.