Roos gaat naar Droomwereld
Jan
31
Roos gaat morgen vriendjes en vriendinnetjes maken. Ze gaat de eerste dag naar de kinderopvang. En dat is best spannend. Het is de eerste dag dat ze mama langer dan twee uur niet ziet, al is dat misschien spannender voor mama.
Roos gaat naar Droomwereld, vlakbij Manon's werk, lekker makkelijk. We zijn eerst ook op andere plekken wezen kijken, zoals Korein in de Poeierstraat in Eindhoven. Die is dan weer dichterbij de plek waar ons nieuwe huis wordt gebouwd. Het gebouw was leuk, het personeel niet te flauw en Korein komt straks ook te zitten in het nieuwe spilcentrum in onze nieuwe wijk.
Verder lezen?
Wat een opluchting! Hermes heeft de aanbesteding van het openbaar vervoer in het SRE gewonnen! Natuurlijk was iedereen best zeker van zijn zaak, maar toch. Als dan het telefoontje niet precies om twaalf uur komt, hebben je nagels het toch wel even te verduren.
Feit: Ik zat in de bus.
Nou, ik ben gaan stemmen hoor, dus ik mag ook meepraten over het referendum. Niet stemmen is niet zeuren. Daar sluit ik me wel bij aan eigenlijk, want je had ook ongeldig kunnen stemmen. Of zoals die ene meneer voor de neus van de kiescommissie je stembiljet verscheuren. Ik heb eigenlijk samen met Manon een twee nutteloze stemmen uitgebracht. Ik kreeg van haar een volmacht, maar wel op net de andere kandidaat als burgemeester als ikzelf. Onze stemmen heffen elkaar dus mooi op, alleen twee puntjes meer voor de opkomst.
Gisteravond was het tweede tentamen van deze periode, 
Ik was met een aantal andere mensen aan het zwemmen in een meer. Een echt bergmeer, zo eentje die ze zee noemen. Bomen eromheen, in de verte een vulkaan. En terwijl ik met iemand anders naar die vulkaan keek, zagen we een straaljager afweerraketten afschieten. Kort daarna zagen we een enorme bommenwerper een bocht richting de vulkaan maken. Wat was er nu weer aan de hand?
Zo, dat was het eerste tentamen van deze periode. Over Marketing en de stof was zo'n beetje het hele beruchte boek van Verhage, plus de vertelde stof tijdens de bevlogen colleges. Door dat laatste ongeveer een verdubbeling van de inhoud door de waslijst aan voorbeelden. Zo kwam bijvoorbeeld het lastig kunnen schoonmaken van de binnenkant van de borstel van Philips' Sonicare aan bod.
Roos is nu met mama op visite bij opa en oma. En ik ben niet mee. Volgende week staan er twee tentamens op het programma. De een Management en Organisatie, de ander over Marketing. De bijbehorende boeken zijn uiteraard zo dik als je ook zou vermoeden. Dat is nu allemaal gelezen en bestudeerd,maar nu moet het nog goed blijven hangen. Stap twee is dus continue blijven hakken op de samenvattingen en op de sheets van de college's. Nog even door ploeteren dus.
Roos kreeg een spuitje en moest een beetje janken. Een beetje heel hard janken. HEEL HARD! Niet zo gek natuurlijk, toen ze de hielprik kreeg, hadden wenog zo beloofd dat het nooit meer zou gebeuren. En nou, na even gespeeld te hebben met een mevrouw van het consultatiebureau, hop, ineens pijn. En niet aan een been, maar beide benen!
Citaat van de week:
Zoals zo'n beetje elke baby, heeft ook Roos last van krampjes gehad. Gehad, want sinds gisteren gaat het veel beter. Hartstikke zielig is het. Ze ligt gewoon lief te lachen en dan ineens, pats. Dan spannen alle spieren aan en gaat haar gezicht op onweer. Ze probeert het nog even weg te persen, maar helaas. Huilen. En dat is niet leuk voor de kersverse papa & mama. Wij dus. Je kunt er gewoon niets aan doen, behalve troosten. En dan nog komen er meer dan genoeg tranen uit zo'n klein dabbertje.
Yups, je leest het goed. De grote banenjacht is weer begonnen. Mijn contract loopt op 1 maart af. Het is al drie keer verlengd en dat betekent dat er nu een vast contract moet komen. En gezien de onzekerheid rondom de aanbesteding van het openbaar vervoer in het SRE, kan Hermes me die zekerheid nog niet geven. Op zich is het natuurlijk ook niet erg om eens verder te kijken.
