De afgelopen nachten was Roos vaak wakker geweest. Dan lag ze ineens te brabbelen en wat te piepen, zonder dat er verder iets aan de hand was. ALsof ze lekker in een hangmatje lag te lummelen, ergens op een tropisch eiland met een Breezer Diksap in haar hand. Klaarwakker.

Dat weten we, omdat wij daardoor ook wakker werden. Wel schattig hoor en erg goed voor de omzet van Douwe Egberts. 's Ochtends toch maar een extra kopje koffie. Daar zou DE eens op kunnen insteken. Een extraatje in het kraampakket in de vorm van een paar pads voor de Senseo. Extra Dark of Espresso uiteraard. 

Roos zag het klokje niet zonder reden rondgaan...

De krant voor jong Nederland.

Zo heb je er vier, en zo heb je er ineens 20. Inclusief nog een extra oplader, die het klusje in acht uur belooft te klaren. Die ouwe, daarvan slingerde er ondertussen ook al twee in de keukenladen rond, deden er nog een hele dag over. Eerder adviseerde ik als tip bij het kraambezoek om gewoon een biertje te pakken, nu raad ik aan voor de kersverse papa oplaadbare batterijen te kopen. Daar heb ik het over. Oplaatbare batterijen.

Let op waar Roos ze allemaal in verslindt:

• Lichtprojector
• Mobiel
• Activity Centre
• Digitale camera

Ja, ook dat laatste zie ik als deel van Roos' uitzet. Die staat elke week wel een paar honderd keer op de foto. Fruithapje hier, in bad, lachen, onder de knuffels en slapend in het autozitje. In elk geval tikt het lekker aan. Toch wel fijn voor de portomonnee om oplaatbare batterijen te hebben. Aanschaf is iets duurder, maar dat heb je er zo uit. Nee, eigenlijk doe ik het voor het milieu hoor. Zo kan ik tenminste iets goed maken van die enorme stapel luiers die er elke week via de container de flat verlaat. 

Enfin, verras die nieuwe papa met een setje batterijen en een snelle oplader. Op het moent zelf zal ie je wat gek aankijken, maar vraag 'm een paar weken later nog maar eens naar je kado. En niet miepen, gewoon die GP kopen. Oranje met groen, die vind je tenminste terug als ze weer eens onder de bank of achter de kast rollen, terwijl je met een hand de kleine vast hebt en me de ander een schroevendraaier. Kids-proof staat helaas niet gelijk aan gebruiksvriendelijk.

Sperziebonenprut uit een potje wat 20 seconden in de magnetron heeft gestaan, dat klinkt toch hartstikke lekker? Onze kleine maakte echter een duidelijk statement door de Hornbach-reclame na te doen. Zij het met een iets minder vrolijk muziekje. Nouja, eigenlijk gewoon ook het muziekje van die andere Hornbach reclame, maar dan alsof die dame de papegaai na zou papegaaien.

De worteltjes verdwijnen als een pot augurken in een verloskundige praktijk, de perenprut of bananenmoes lijkt al op wat er weer aan de onderkant uitkomt, maar die groene sperziebonen? Zelfs de bruine bonen in watervorm gaan erin als kool. Nouja, kool hebben we dan nog niet geprobeerd. 

Volgens de diverse papa-boeken - je ontkomt er niet aan, te beginnen met Kluun's werkje uiteraard - begint nu de fase van eenkenigheid. Iedereen die ze langer als een paar dagen niet gezien heeft, moet ze niet. Punt. Een echt meisje dus, had je maar effe moeten bellen. Maar dat dat ook voor eten zou gelden?

Of zou ze gewoon mijn shirt niet zo mooi gevonden hebben? In elk geval: Zij ligt nu te pitten en ik ga even wat anders aan trekken. Groen op geel is toch niet helemaal mijn kleur.

Levensgevaarlijk beroep, postbode. Honden? Ja. Maar eigenliujk zijn katten nog erger. Die maaien met hun pootjes door de brievenbus. Stakingen? Dat ook. Maar dat is nog niet het ergste...

Roos heeft zich al vaker tegoed gedaan aan een fruithapje, maar ze krijgt nu ook groentes. Vandaag voor het eerst worteltjes. Nouja, worteljes, een fel oranje papje. Dat kon ik bijna naar binnen gieten, zo lekker vond ze het.

En toch was het wel een goed idee om Roos een oranje shirt aan te trekken!

Kijk eens even naar deze reclame.

Eigenlijk ontzettend duf en simpel. Maar wel doeltreffend. Zeg nou zelf, had je meteen door dat het voor een camera was en niet voor bijvoorbeeld, een verzekering of een kinderopvangcentrale? Geen humor, geen tekst, geen uitleg en toch 100% duidelijk wat het apparaatje, de Olympus Stylus, zo speciaal maakt.

Het is een moddervette gouden kip en hij staat in het wokrestaurant. Hopelijk hoef je er niet meer over te weten, want het was voor ons ook een raadsel.

Tijdens zo'n storing bij de NS zoals afgelopen dinsdag was het weer mooi om te zien hoe sommige mensen dan handelen. De een heel egoïstisch, de ander een beetje, en sommige ronduit ondoordacht. Er reden dus geen treinen rond Eindhoven en ik had de stoptrein gepakt. Dan kwam ik in elk geval tot Geldrop en zou dan daar de bus wel pakken.

In Geldrop is het zo briljant trouwens dat er geen bus stopt bij het station, dus dat was nog even een stukje lopen. Zonder te weten hoe laat de bus zou komen, dus ik liep maar stevig door. En dat viel op, want kort na mij vertrok een hele grote meute in dezelfde richting.

Het geluid kun je er zo zelf bij bedenken. Als Roos haar fles eenmaal binnen handbereik heeft, is ze niet meer te houden.

Het was mooi weer gisteren. Op sommige plekken zelfs 24 graden! Ik zag mensen met korte broeken en verbranden koppen. En dat kan maar een ding betekenen:  Vertragingen bij de NS.

Zomaar 24 graden, daar kan de zeer gevoelige apparatuur niet tegen. Vanaf een uur of vier 's middags reed er geen enkele trein meer van of naar Eindhoven wegens een storing in het systeem. Ik stond op station Weert, waar de NS weer haar uiterste best deed om een oplossing te zoeken. Want mensen inlichten, dat deden ze niet, op de omroeper na.  

"Wegens een systeemstoring is er geen treinverkeer mogelijk naar Eindhoven. Helaas is er geen alternatief reisvervoer beschikbaar". Punt. En dat zeker twee uur lang. Kort daarna kwam de stoptrein van Weert naar Eindhoven. Daar werd nog niks over omgeroepen, behalve dan dat de "stoptrein van Weert - Heeze - Geldrop - Eindhoven zou vertrekken vanaf spoor 3A". Ten eerste was dat niets bijzonders, maar ook geen woord over hoe ver de trein zou rijden. Ik ging er maar vanuit tot Geldrop, maar anderen dachten tot Eindhoven. Beetje raar, dan zou de Intercity ook kunnen rijden natuurlijk. Gelukkig riep de conducteur om dat de trein tot Geldrop ging. Helaas toen de deuren al dicht waren.

In het boos zijn de wilde dieren, Roos is niet bang, is niet bang...

MAMA!!!

Wat een lekker weer dit weekend. Morgen gelukkig ook weer. Dus dat is en wandelen met Roos, en veel foto's schieten met de nieuwe camera. Vandaag zijn we een rondje Karpendonkse plas gelopen. Een flinke plas water met wat gras eromheen in Eindhoven.

En zoals elk jaar rond deze tijd voor het grootste deel in bezit genomen door Concours Hippique Eindhoven. Paardjes die op muziek dansen en paardjes die niet om een hek lopen, maar erover heen willen springen. Oja, d'r hijgt ook nog iemand in hun nek. Gevolg: Een paar maanden lang, inclusief zomer, gevaarlijke kuilen in het gras, dodelijk voor de woensdagavond voetbalpartijtjes.

Morgen gaan we er ook heen, tijdens een derby kijken. Dan gaan ze ook over hekken springen, maar bovendien zetten ze die hekken ook nog op heuveltjes. Ach, we zijn weer even onder de pannen!

Twee tegelijk zelfs.

Nu willen ze weer gaan snoeien in de kinderopvang. Want het is te succesvol. Aha. Wat een jojobeleid, dat hadden ze dan toch misschien vooraf beter moeten overdenken. Als ze nu alles weer gaan terug draaien, dan worden er weer een hoop gezinnen gedwongen om de werkverdeling toch anders in te stellen. En dan gaat dus juist het hele idee verloren: meer vrouwen (meer) aan het werk. Waarom zouden die gaan werken als ze het geld toch weer direct in kunnen leveren? GroenLinks is een handtekeningenactie begonnen. Hieronder de officiële tekst:

Zelf hebben we een mooie verdeling. Ik werk vier dagen, Manon drie. Dat betekent dus dat Roos twee dagen naar de opvang gaat en dat vind ik wel redelijk. Niks mis mee, nu al contact te hebben met andere kinderen. Wel wat vaker een snotneus, maar da's goed voor de weerstand. Maar als die opvang ineens duurder wordt, tja. Dan wordt het toch weer een rekensom. Misschien dat de oma's bij willen springen, maar dat is nu juist zo leuk. Nu zijn ze ook gewoon oma's en niet de oppas! En ook dat telt mee he, als oma oppast, kan zij niet werken. En volgens mij wil het kabinet ook juist de ouderen langer laten doorwerken. Hoe dan ook, wat een wanbeleid dus.