De trap is nu een maal geschilderd. Dat ziet er echt meteen heel goed uit!

Zeker met alleen licht vanaf de overloop. 

Beneden zit het behang wat tegen een muur zou komen er ook tegen. Wat een klus met dat motief zeg. 

Maar de echte verrassing van vandaag kwam in de Praxis. Daar kregen we ineens een idee voor de zolder. Mijn plan voor een stukje kunstgras heeft het (nog) niet gehaald, maar we gaan in elk geval kijken of we iets kunnen met een straatlantaarn zoals deze. Uiteraard wel met mat glas.

Ik ben benieuwd...

Een knalletje op straat. Het is weer zover, over een paar dagen trekken alle stoere papa's met hun Opels naar de Zuiderburen om daar het betere knalvuurwerk in te slaan. Bijna Nieuwjaar en we schieten weer even een paar vuurpijlen de lucht in ter waarde van de totale begroting van Zaïre. Moet kunnen, wat hebben zij daar in donker Afrika eraan als wij ook niks leuks doen?

Hier in de straat fietsen al wat jongens met nog stoerdere papa's. Zij hadden namelijk al vuurwerk. Knal. Knal. Op de fiets - mét licht, hun papa was dus wel heel verantwoordelijk - zwalkte het groepje over de straat. Rechtsaf de parkeerplaats op, achter de garages door op zoek naar een gat of iets om weer een rotje in te duwen. Manon vond dat ik me niet zo moest aanstellen. Nouja, in elk geval me niet druk moest maken en de papa uit te hangen. 

Dat maakte me toch ietwat ongerust. Voor hetzelfde geld valt zo'n rotje verkeerd en zit heel Eindhoven zonder riolering. De wonderen zijn de wereld nog niet uit, maar dat wonder zou wel erg stinken. De stoere jongens draaide af langs de flat. Ik ging toch maar even wat beter kijken. Een stopte bij de deur. Ganz geil, een rotje in het portiek! Wie weet ligt er wel een zwerver die zich helemaal verrot schrikt en met een kapot bierflesje erachteraan gaat. Snel zou de vuurwerkheld dan zijn achterlicht uitzetten en er vandoor fietsen. Knal knal.

Maar nee. Meneer begon aan het zadel te plukken van een fiets die daar stond. Ik opende het raam en blies op mijn vingers. Ik was niet de enige, er klonk nog een fluitje en wat mensen riepe keihard ^Hé.. Als een speer ging hij er vandoor, maar vergat zijn achterlichtje uit te zetten. We konden hem dus mooi de hoek om zien gaan. En ik voelde me trots! Want ik had keihard opgetreden tegen dit verderfelijk gedrag! IK BEN EEN VOLWASSEN PAPA!

Van zeven hoog met m'n hoofdje uit het raam.

Roos maakt muziek! Tip voor de papa's en mama's en oma's en opa's: nu bij d'n Aldi een hele set met muziekinstrumenten voor nog geen tientje. Naast de xylofoon, ook een triangel voor papa, sambaballen voor mama en die Spaanse klepperdingen en een rammelding. Die zijn gewoon wat minder interessant. Officieel voor drie jaar en ouder, maar met wat begeleiding kan het best zoals je ziet. 

Oja, bij ongeveer 24 seconden even doorspoelen...

Hoezo kunnen lelijke eendjes, ehm schildpadden geen X-factor winnen?

Verf, kwasten, gereedschapskist (2 stuks), verbanddoos: Het klussen is begonnen! Klik hier om het complete blogje te lezen, en dus voor meer foto's!

Wist je dat je tegenwoordig bij een nieuw huis maar liefst twaalf sleutels krijgt? Drie voor elk slot, gelukkig zijn het wel allemaal dezelfde sleutels. Meteen zijn er al een aantal vergeven aan de opa's en oma's, want die komen gelukkig maar al te graag wat klussen. Want bij nieuwbou mag je ook nog heel wat doen! Met andere woorden: We hebben de sleutel van ons nieuwe huis gekregen!

De vloer beneden en op de eerste verdieping wordt gelegd, de keuken wordt uiteraard ook gedaan. De badkamer zit er al in. Wat we dus nog wel moeten doen, zijn de muren en de zolder. Ook de plinten natuurlijk en dan komt misschien nog wel de grootste klus: inrichten. Oja, dat stoepje voor de deur, dat mag er straks uit. We hebben dus ook nog een voortuintje. Waarom liggen er dan toch tegels? Volgens buurtbewoners was het idee van de stedebouwkundige dat men er dan een bankje neer kon zetten. Okee... Ach, voorlopig is het wel handig natuurlijk. Voorlopig gaat er toch niet veel gebeuren aan de tuin. Misschien een kerstboom...

Roos is 1! Afgelopen donderdag was haar eerste verjaardag, maar dat hebben we zondag al gevierd. En daarbij hoort natuurlijk ook een kaarsje. Dat snapte ze nog niet echt, gelukkig zat mama vlakbij. Ze begon vervolgens heel beheerst een beetje aan de slagroom te plukken, maar al snel lag het taartje op zijn kop en de slagroom deels in haar haar. 

Gaat snel, zo'n jaar. Ze begint ondertussen al wat te babbelen. Op dit moment is ze de 'L' aan het oefenen, maar dat kan ook komen van al die kinderdeuntjes die voorbij komen. Wat ze wel al verpletterend stijlvol kan, is dansen. Kontje heen en weer en in de handen klappen. Lopen kan ook niet lang meer duren. Ze heeft van opa & oma een loopkarretje gekregen van Nijntje en daar staat ze het liefste de hele dag achter. 

KLik op de foto, dan kom je op mijn Flickr-account en daar staan meer foto's van haar eerste verjaardag voor de liefhebber!

Ons flatje is helaas nog niet verkocht. Zou het te maken hebben met de crisis? Ik vind het maar vaag hoor. Het is een lfatje, geen huis van meer dan drie ton. Maar goed, volgens de berichten staat de hele huizenmarkt nu stil. We hebben nog even, maar we zijn de flat liever vandaag dan morgen kwijt.Kijk, als het nou een tweede huisje was in het warme zuiden van Europa in plaats van het warme zuiden van Nederland.

Daarom is de makelaar ook langs geweest, om te kijken wat we anders kunenn doen. Niet veel, alleen goed opruimen. Briljant, dat hadden we zelf ook wel kunnen verzinnen. Maar dus geen nieuwe keuken laten zetten of andere aanpassingen. Een mogelijke koper moet dan immers precies die smaak hebben en die keuken moet ook betaald worden. 

Op dit moment staan er nog twee flatjes hier te koop, beiden meer dan zeven mille bovenop onze vraagprijs. De ene heeft inderdaad een nieuwe keuken, de ander een een nieuwe badkamer. Nou, voor zeven duizend euro kun je heel wat verbouwen in een twee kamer flatje. Dat kan dus inderdaad geen reden zijn, alleen misschien voor iemand die twee dagen na sleuteloverdracht al helemaal klaar wil zijn. 

We beginnen ons alleen af te vragen of de makelaar zelf er ook geen debet aan heeft. Afgelopen vrijdag zou de dame in kwestie nieuwe foto's komen maken, aangezien we een nieuwe bank hebben en veel spullen al in dozen hebben klaarstaan voor de verhuizing. Als ze langs komt met kijkers, gooien wij de sleutels in de brievenbus. Daar heeft zij een sleutel van en kan dan zo de flat in.  Mensen kijken, ruiken de geur van versgebakken brood en klaar.

Enfin, belt ze op de dag zelf op dat ze de sleutel nergens kan vinden. Nu is mijn werk direct langs de route van het kantoor van Meeus (Oeps, zeg ik toch de makelaar, nouja, dan ook maar als icoontje bij het bericht)naar onze flat, dsu mij leek het een goed idee als ze even snel stopte en ik de sleutel gaf. Zij rijdt door, kan naar binnen, klaar, misschien één minuut extra reistijd. Mooie oplossing voor een probleem wat ze zelf heeft veroorzaakt. Niets over de brievenbussleutel, want ook die zal er weer moeten komen.

Maar dat vond ze maar niks. Teveel moeite, ze moest ook nog naar Geldrop en bla bla bla. Enfin, ze zou deze mrogen wel komen om negen uur 's ochtends. Manon heel blij, die ging op stap met collega's. Dus 's ochtends met pijn en moeite op gestaan, alles nog even van kant wat nog niet gedaan was, en wachten. En wachten. Bah. Tien uur, nog niemand. Manon begon honger te krijgen, dat had ze maar even uitgesteld om niet meer rommel te maken. Hier maakte de makelaar geen goede indruk mee. Flat nog niet verkocht, sleutel kwijt, geen zin om een sleutel op te pikken, en nu zoveel te laat.

Om een uur of tien telefoon. Een collega van de makelaar. Dat ze vandaag niet meer zou komen omdat ze een ongeluk had gehad. Over de kop en total loss, gelukkig had ze zelf niets. Alleen flink de bibbers, goed de schrik in de benen en knikkende knieën. Ik zag het probleem niet zo, ze mocht gewoon ons statief lenen voor de foto's, maar toch kwam ze niet.

Ik kijk te weinig TV, ik weet het zeker. Dat komt natuurlijk door de drukte met de studie en Roos, dan zit je gewoon een stuk minder lekker op de bank met een Jupiler en hamka's. Niks geen Prisonbreak en Expeditie Robinson, maar gewoon overleven in de dagen die 25 uur horen te hebben.

Daardoor mis ik dus ook reclames. Zoals van de overheid die ons een beetje bijpraten over welke wetten en regeltjes er nu weer verzonnen zijn, daar in Den Haag door de grote helden die voor slechts het schamele bedrag van anderhalve ton per jaar een van hun commissariaten opgeven in ruil voor een mooi netwerk en de staat op hun CV. Ahum. Die briljante Postbus 51 spotjes dus. Aan de ene kant is al het geweld in Amsterdam ZO en de anorexia in Schubbeklazinaveen de schuld van wat de TV ons voorschotelt, maar aan de andere kant weet welk spotje van de overheid zelf dan ook iets te bereiken. Een vreemde wereld.

Enfin, ik heb dus compleet het spotje gemist dat brommers van links voortaan voorrang hebben. Toeter en vroar. Nouja, Vrot, het was een bromscootertje. Niks aan de hand, hij hoefde niet eens te remmen. Meneer vond dat de gehele rijbaan vrij moest zijn of zo. Want mama, wees gerust, voorrang of niet, ik kijk nog steeds of ik wel voorrang krijg en of er ruimte genoeg is. Bovendien vond onze grote ereburger dat hij ook nog het recht om me daarna achterna te rijden en me een mafkees te noemen. Ik zei daarop terug dat verkeer van rechts nog steeds voorrang heeft, en dat ik hier geen zin in had. Gelukkig droop hij af. Wat moet je nou met zulke mensen? Goed, dat ze gewoon een defect hebben op het gebied van verkeersregels, da's een.

Maar ook een beetje fatsoen? Wat schiet je hier nou in hemelsnaam mee op? Al had hij voorrang, dan was er in eerste instantie eigenlijk al geen probleem, maar ook om daarna nog even je recht te willen halen en daarvoor een stuk terug rijden. Een heel stuk, want ik was op mijn überschnelle fiets met versnellingen. Alleen de luchtweerstand van mijn fietstassen verhinderd dat ik geflitst wordt met 50. Daar wil je dus met pijn en moeite op je stinkende bromscooter achteraan. Ik had 'm eerst niet eens in de gaten, door de suizende wind langs mijn oren.

Zou hij ook een weblogje hebben en nu een stukje aan het tikken zijn met zijn kant van het verhaal? Hoe zou dat dan gaan? Zou hij Joran kennen?

Pak je jas en tas en kiep 'm leeg op de glasplaat van de scanner. Het is weer eens wat anders dan toen op die ene borrel, waar de secretaresse die iets te veel gedronken heeft en zich met 1.000 kopietjes uitleeft. Ehm... Enfin, je gooit dus de inhoud van je zak, jas of tas op de glasplaat van de scanner en vooruit, je mag een beetje schuiven om er een mooi plaatje van te maken. Opletten welke kleuren naast elkaar, welke figuurtje boven, opletten dat je handtekening op je rijbewijs niet te zien is of die pasfoto van je sjekret luvver. Alles perfect?

Dan verknal je deze hele compositie door er ook je hoofd bij te deponeren en de scanner zijn werk te laten doen. Vervolgens stuur je dat plaatje naar Face Your Pockets. En geniet van meer van diezelfde zieke geesten als jij. Veel telefoons en sleutels, enkele Ugly Dolls & aipotjes, maar ook vooral veel zooi.

Maar dan in het Engels uitgevoerd door The Hush Sound. Geweldig nummer vind ik dat. Ik ben blijkbaar niet de enige. Toen ik keek op YouTube om eens de clip erbij te zoeken, stond me daar toch een waslijst aan covers en dergelijke. Helaas was er dus geen video gemaakt bij dit nummer. Wel een aantal mensen die daar zelf ook iets bij gemaakt hebben.

Zoals deze:

Waarom vind ik het nou een mooi nummer? Het is piano, dametje erachter wat tenminste niet zo zweverig zingt als Maria Mena, tekst is te verstaan? Nee, dat lijkt te komen doordat het Engelse wals is. Op een of andere manier word ik daarin getrokken als het ware. Toch die paar jaar dansles die er uit komt. Tussen mijn 14 en 18 jaar heb ik namelijk op stijldansen gezeten.

Niks mis mee hoor, de hele bende uit Geldrop zat op dansles. Doordeweeks dansen naast alle andere sporten en op zaterdag tot 23:00 op de dansschool, daarna verder op Stratumseind. Ook toen ging iedereen pas laat op stap, maar daar hadden wij dus wel iets op gevonden. 

Kan niet wachten tot mijn Tool, Korn & Life of Agony fase weer terugkomt!