Dat is vet zeg. Een iPhone voor €199,-. Of een XBox 360 voor net honderd euro. Dat is toch geen geld. Het bedrijfje HDVA opent een zaak en gaat daarom stunten. De aanbiedingen staan in een folder en bestellen kan via een 0900 nummer tegen 80 cent per minuut.

En wat voor een aanbiedingen. Naast de iPhone en de XBox 360 staan er nog een hele batterij aaan electronica in de folder. Telefoons voor minder als bij een abonnement, Philips breedbeeld TV's, wasmachines, stofzuigers. En ook fietsen voor onder de honder euro. Te mooi om waar te zijn...

Oh nee! Nee! Oh nee! Roos zat op de bank en raakte haast in paniek. Ze wees naar de deur. Oh nee!

's Ochtends om zeven uur sta ik onder de douche. Daarna haal ik Roos uit bed en gaan we naar beneden. Eten maken. Roos een bordje pap, ik een stapeltje boterhammen en koffie. Manon blijft nog even liggen, die komt vanzelf met Saar. Roos eet haar pap op, met een beetje hulp, propt de boterham van papa nog half naar binnen en gaat stuiteren.

Ze kruipt dan even bij mij op de bank om even Kikker te kijken op KRO's Kindertijd. En toen gebeurde het. Oh nee!

We houden drogen voeten in het Zuiden van Nederland. Klimaatverandering of niet, wij zitten hier goed. Een paar meter boven NAP, dus die stijging van de zeespiegel maakt niet zoveel uit. Wel handig, dan is de zee ineens een stuk dichterbij en het is meteen goed voor het toerisme in de regio. Alleen al die mensen van boven de rivieren, waar laten we die? Het wordt wel gezellig druk ineens, maar daar vinden we wel iets op. Limburg schijnt veel leegstand te hebben, is dat ook weer opgelost.

Shell denkt met Limburg mee. Lekker maatschappelijk betrokken, dat zijn ze zeker! Het duurde even voordat ik het doorhad, maar het is me nu wel duidelijk. Shell heeft dat FuelSave niet zomaar ontwikkeld, er zit een diepere laag onder...

Op de vensterbank staat een bak met tuinkers. Altijd lekker, op de kaas of als salade. Elke keer weer de verwondering over het groeien van het spul. Het staat hier in een bakje aarde, maar een natte prop watten is al genoeg eigenlijk. Nat houden en na een dag of wat komen de steeltjes al omhoog. En nog een paar dagen en HAP.

De schaar erin! Even later zag ik dit, druppeltjes op de afgeknipte steeltjes. Als het ware tranen vanwege het verlies van de bovenste helft van het plantje. Wees gerust, het was voor een goed doel. Mijn maagje. Prrr.

Een paar jaar terug zijn we naar Apenheul geweest. Een van de favoriete beesten zijn de doodshoofshoofdaapjes (Saimiri), naast de halfapen natuurlijk. Die halfapen willen nog wel eens stil zitten, maar die Saimiri absoluut niet.

Die stuiteren ook voortdurend door het park, op zoek naar een tas of broekzak met inhoud. Wat, dat maakt ze niet uit. Op de foto waren ze aan het speuren naar de verzorgers die ze kwamen voederen.

Kuch. Hoest er al iemand in je buurt? Neem maar vast afscheid. Hij gaat niet dood, maar moet wel in volledige isolatie de komende tijd. Eenzaam en alleen. Niemand mag bij hem in de buurt komen. Schuif maar een bakje rijstwafels onder de deur door en koop oordopjes tegen het geluid van kots en diarree.

De Mexicaanse griep is gekomen en waart rond als een SandD bezorger op zijn eerste dag. Ontsnappen is praktisch onmogelijk, iedereen is bang, moet zijn handjes extra wassen en baalt omdat hij niet heeft geïnvesteerd in aandelen van zakdoekjesfabrikanten. Als je ziek bent, moet je thuis blijven om anderen niet te besmetten met je keelrochels en rondvliegende speekseldruppels. Een keertje de verkeerde kant op hoesten en hop: Als een boot vol Afrikanen schiet er een zwerm virusdeeltjes naar je collega's. En dat kunnen we natuurlijk niet hebben!

Want de Mexicaanse griep is dodelijk, zo dodelijk dat je het kunt vergelijken met ... gewone griep. En opgepast, het heeft ook dezelfde symptomen als de gewone griep. Verradelijk! Eigenlijk merk je geeneens verschil. Wie weet slik je dadelijk voor niets paracetamol tegen de spierpijn en had je je banaantje tegen de racekak net zo goed op je bureaustoel kunnen opeten. Maar ach, de media hebben weer veel te schrijven gehad in de komkommertijd. Dat is weer een mooie case voor alle studenten Communicatie.

Dus. Libelle. Bzzz.

Wat een artyfarty plaatje he. Echt ouderwets punk, of nieuwerwets eclectisch, als het beestje maar een naam heeft. In elk geval schreeuwen de kleuren lekker. Maar wat is het?

Zo! Die heeft zijn telefoon hard staan! En wat een ouderwetse ringtone, een beetje pling plong, waarschijnlijk nog zo'n oude Nokia dus. Dat die het nog doet! Dat waren mooie tijden. Vrijwel iedereen dezelfde telefoon. Je was dolblij als je een nieuwe beltoon via via had gekregen en je ging op nieuwe hoesjes jagen op de markt.

Ik zat er naast, het was een ijscokar die door de straat reed. Pling plong. Een uur 's middags, net na de lunch, komt de Italiaan (van Roemeense of Bulgaarse afkomst) met zijn kar met maar liefst een smaken ijs - gemengd room/vanille/kleurstof - door de straten rijden. Terwijl ik nog een korrel teveelgranenbrood met wat pindakaas tussen mijn tanden uit peuter, denk ik nu aan ijs. Hoe tof.

En zo zijn ineens Suus, Stefan, Lies, Jascha en Robbie op bezoek. Tien ogen gericht op Saar!

Alweer drie seizoenen geleden kregen we de sleutel van ons huis. Tussen de dag van inschrijven op de huizen en die oplevering zat zo ongeveer twee jaar. Een hele tijd! En daarin is er veel gebeurd in de wereld. De crisis sloeg toe.

En dat betekende tegenvallende huizenverkoop, ook in onze nieuwbouwwijk Berckelbosch (Of is het nu weer Tongelrese Akkers, zoals de gemeente Eindhoven graag wil?). Uitstel van volgende deelprojecten of aanpassingen, allemaal heel logisch. Het Rijk springt ook hier nu bij met subsidie voor veertig woningen om het bouwen op gang te houden.

Ik kan net mijn mobiele telefoon nummer opsommen, maar vraag me niet naar het vaste nummer. Tijdens de geschiedenislessen op ´t VWO wist ik wel wat en waarom, maar vraag me niet naar de jaartallen. Ik heb een geheugen voor nutteloze feitjes.

En daarom kan ik misschien wel zo genieten van een site als Amazing Facts, vol met rare, leuke, maffe, weetjes over allerlei onderwerpen. Zoals:

Al dat kraambezoek vindt Roos maar wat leuk. Als ze binnenkomen zijn ze nog wel een beetje eng, maar gelukkig is papa erbij en kan ze die goed vasthouden. Ze wacht even af wat ze gaan doen, maar als ze eenmaal op de bank zitten of in de tuin, is het weer okee.

Zoveel mensen om mee te spelen en heel vaak nemen ze ook wat voor haar mee. Soms krijgt ze een kleine knuffel of een boekje. Ook krijgt Saar cadeautjes en dan mag Roos de doos hebben. De dozen waar ze net zelf in kan zitten, zijn favoriet. Papa heeft zich voorgenomen een houten bak op wieltjes te maken, maar tot het zover is, heeft ze van papa iets anders gekregen: een pinguin.

Een houten pinguin aan een stokje, die ze voor zich uit kan duwen. De pootjes zijn wieltjes met flappen eraan, zodat de pinguin ook echt stapt. Pinwin! Pinwin! Roos vindt hem in elk geval heel vet. Vooral als de pinwin in de voeten van papa hapt en papa schrikt.

Het is een terugkerend phenomeen. Wegpiraten. Iedereen ergert zich eraan, op TV zijn er meerdere programma's over met beelden vanuit de politiewagen. Toch is niemand zelf een wegpiraat. Heel gek. Mensen weten wel te klagen over die ene boete voor 1 km te hard rijden, maar zwijgen over de laatste keer dat ze zo op iemand bumper zaten, dat deze met gevaar voor eigen leven even in de berm ging staan. 

Echte helden zijn het dus niet. Overigens heb ik ook niet meer gehoord wie nou de eigenaar was van die rode Mercedes die in 2005 aan het karten was richting Valkenswaard. Misschien niet helemaal netjes om iemand zo publiekelijk aan de schandpaal te zetten, maar ik hoop dat de koper van die auto even heeft gegoogled en zo wat van de prijs heeft afgekregen. Volgens het RDW is in 2008 het kenteken over gezet namelijk.

_{(Klik op het plaatje!)}

Saar is nu alweer zes dagen oud. Dat gaat rap! De kraamzorg komt morgen alweer voor het laatst en dan mogen we het helemaal zelf doen. Dat is natuurlijk best spannend, hoe zal het gaan? Het zal zeker lukken, daar maak ik me niet druk om. Maar hoe goed, slecht, druk, relaxed, panisch of vanzelfsprekend?

Vanacht heeft Saar om een korte huilbui na goed geslapen. Natuurlijk nog een twee, drie keer eruit om te voeden, maar dat hoort erbij. Saar begint wat te smikkelen op haar handje, Manon geeft me een por om me wakker te krijgen en hop, ik sta naast mijn bed. Dat is ook niet zo moeilijk, vooralsnog staat het bed op een verhoging. Het is dus of staan, of met een klap naast je bed liggen. Die keuze is niet zo moeilijk.

Dan haal ik Saartje uit bed en help Manon even met het aanleggen. Eigenlijk niets meer dan even het handje van Saar in bedwang houden, voordat ze iets anders als een pink samenknijpt. Ik ga weer even in bed liggen ondertussen... En krijg een por als signaal voor het verschonen. Mijn taak. Tot nu toe geen spuitluiers gehad trouwens. Houden zo.

Nu dus maar gewoon afwachten hoe lang het duurt tot ze 's nachts langer doorslaapt. En vooral, of ze geen last van darmkrampjes krijgt zoals Roos op een gegeven moment had. Die was overigens 's nachts nog wel stil, maar wel grootverbruikster van Cinababy. Dat is ook allemaal goed gekomen, dus al shet daarbij blijft, ach. Papa laat ook wel eens een windje in bed.

Gisteravond is Saar geboren! Precies op de uitgerekende datum dus. Om precies te zijn om 22.12 uur, met een gewicht 3620 gram. En ze is harstikke mooi, maar dat kon ook niet anders met zo'n moeder. Met Manon is ook alles helemaal goed.

Op dit moment drentelt de kraamzorg door het huis en ook ik heb de opdracht gekregen te gaan rusten. natuurlijk voel ik me ook wel wat vermoeid, maar stuiter ik vooralsnog van de energie. Ga zometeen toch maar braaf even liggen...

Het geboortekaartje heeft Manon natuurlijk zelf gemaakt, die heb ik net aangevuld met de laatste details en naar de drukker gestuurd. Zodra de eerste exemplaren bij mensen op de mat vallen, komt ie uiteraard ook hier. Foto's volgen uiteraard ook nog!

Vandaag is het 6 augustus en volgens de verloskundige de dag dat Manon is uitgerekend. Kortom, 4% kans dat vandaag de kleine geboren wordt. Manon heeft al wel wat pijntjes, maar helemaal zeker weet je het niet. Het kan ook nog een week duren. Roos had geen zin om te wachten en kwam precies op de uitgerekende dag trouwens...

Kortom, nog net tijd genoeg voor het Grote Namenraad spel! Hoe gaan we de kleine noemen, voor jou een vraag, voor ons een weet. Vooruit, ik zal verklappen dat het een meisje is, dat scheelt toch heel veel zoeken. Haar zusje heet Roos, ik heet Noud en Manon heet, tja Manon. Dat zijn weer drie namen die je van je longlist kunt schrappen.

Uiteraard ga ik niets verklappen tot het zover is. Ik ben benieuwd naar je gokje(s). We hebben er zelf best lang over nagedacht, net zoals de naam van Roos. Wat past bij onze namen, wat vinden we van de naam, kennen we mensen met die naam, wat voor gevoel hebben we bij die naam...

Mocht u me missen: Ik ben even een rondje rennen.

Bedankt voor uw aandacht. Tot zo.

Tegenwoordig kent iedereen wel Googles Streetview. Daarmee kan je gewoon vanuit je luie stoel als het ware door de straten van New York of Groningen lopen. Het is wat statisch, maar het kan dus ook echt bewegend. Onderstaand filmpje demonstreert dat met opnames op een dans festivalletje, blijkbaar Mysteryland. Tijdens het afspelen kun je door te slepen met je muis in de rondte kijken. Gewoon, omdat het kan. Erg mooi om de sfeer weer te geven.

Techniek is van Yellow Bird.

Komend weekend kunnen de verkleedkleren weer uit de kast. Lekker doktertje spelen in Oldenzaal en in Oosterbeek. Het lijkt wel of carnaval al in de zomermaanden begint, want afgelopen weekend stonden kabouters in de rij in Maarsen en Zoetermeer. Met een puntmuts en vooruit, smurfen werden ook geaccepteerd.

In de rij voor een tankje gratis benzine wel te verstaan. Want het was een promotieactie voor Shell Fuelsave. je weet wel, die benzine met een klein beetje toverdrank, waarmee je pak 'm beet één liter per tank bespaard. En een tank is in dit geval 50 liter. Dus zeg maar 2% besparing. Daarvoor rijd je dus om naar Shell, die over het algemeen duurder is dan de witte pomp.

En ik ben even mijn schoenen zoeken...

Vanmorgen ben ik weer een rondje gaan hardlopen. Ik loop dan over de Urkhovenseweg richting Geldrop, linksaf langs het kanaal, dan via de Colse Hoefdijk richting Nuenen en via Eeneind en de Collseweg weer terug. Da's net geen 8 km en wees gerust, dat Col staat bij lange na niet voor berg. Zou wel mooi zijn, als ik 8 km door de bergen kon rennen binnen 42 minuten.